Mosaico decorativo

1. Levantou-se, pois, Satanás contra Israel, e incitou Davide a fazer o recenseamento de Israel.

1. καὶ ἔστη διάβολος ἐν τῷ Ισραηλ καὶ ἐπέσεισεν τὸν Δαυιδ τοῦ ἀριθμῆσαι τὸν Ισραηλ

2. Davide disse a Joab e aos principais do povo: Ide, contai Israel desde Bersabé até Dan, e trazei-me o número, para eu o saber.

2. καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς Δαυιδ πρὸς Ιωαβ καὶ πρὸς τοὺς ἄρχοντας τῆς δυνάμεως πορεύθητε ἀριθμήσατε τὸν Ισραηλ ἀπὸ Βηρσαβεε καὶ ἕως Δαν καὶ ἐνέγκατε πρός με καὶ γνώσομαι τὸν ἀριθμὸν αὐτῶν

3. Joab respondeu: O Senhor multiplique o seu povo cem vezes mais do que ele é. Porventura, ó rei, meu senhor, não são todos servos teus? Por que procura o meu senhor fazer uma coisa que será imputada como pecado a Israel?

3. καὶ εἶπεν Ιωαβ προσθείη κύριος ἐπὶ τὸν λαὸν αὐτοῦ ὡς αὐτοὶ ἑκατονταπλασίως καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ κυρίου μου τοῦ βασιλέως βλέποντες πάντες τῷ κυρίῳ μου παῖδες ἵνα τί ζητεῖ ὁ κύριός μου τοῦτο ἵνα μὴ γένηται εἰς ἁμαρτίαν τῷ Ισραηλ

4. Contudo preveleceu a ordem do rei. Joab partiu, andou girando por todo o Israel e voltou para Jerusalém.

4. τὸ δὲ ῥῆμα τοῦ βασιλέως ἐκραταιώθη ἐπὶ τῷ Ιωαβ καὶ ἐξῆλθεν Ιωαβ καὶ διῆλθεν ἐν παντὶ ὁρίῳ Ισραηλ καὶ ἦλθεν εἰς Ιερουσαλημ

5. Deu a Davide a lista daqueles que tinha recenseado: o número total de Israel era de um milhão e cem mil homens capazes de tomar armas; o de Judá era de quatrocentos e setenta mil homens de guerra.

5. καὶ ἔδωκεν Ιωαβ τὸν ἀριθμὸν τῆς ἐπισκέψεως τοῦ λαοῦ τῷ Δαυιδ καὶ ἦν πᾶς Ισραηλ χίλιαι χιλιάδες καὶ ἑκατὸν χιλιάδες ἀνδρῶν ἐσπασμένων μάχαιραν καὶ Ιουδας τετρακόσιαι καὶ ὀγδοήκοντα χιλιάδες ἀνδρῶν ἐσπασμένων μάχαιραν

6. Joab não contou os da tribo de Levi, nem os da tribo de Benjamim, porque lhe repugnava a ordem do rei.

6. καὶ τὸν Λευι καὶ τὸν Βενιαμιν οὐκ ἠρίθμησεν ἐν μέσῳ αὐτῶν ὅτι κατίσχυσεν λόγος τοῦ βασιλέως τὸν Ιωαβ

7. Esta ordem desagradou a Deus, o qual feriu Israel.

7. καὶ πονηρὸν ἐφάνη ἐναντίον τοῦ θεοῦ περὶ τοῦ πράγματος τούτου καὶ ἐπάταξεν τὸν Ισραηλ

8. Davide disse a Deus: Eu cometi um grande pecado em fazer isto, peço-te que perdoes a culpa ao teu servo, porque procedi nèsciamente.

8. καὶ εἶπεν Δαυιδ πρὸς τὸν θεόν ἡμάρτηκα σφόδρα ὅτι ἐποίησα τὸ πρᾶγμα τοῦτο καὶ νῦν περίελε δὴ τὴν κακίαν παιδός σου ὅτι ἐματαιώθην σφόδρα

9. O Senhor falou a Gad, vidente de Davide, dizendo:

9. καὶ ἐλάλησεν κύριος πρὸς Γαδ ὁρῶντα Δαυιδ λέγων

10. Vai, fala a Davide e dize-lhe: Eis o que diz o Senhor: Eu te dou três coisas à escolha; escolhe uma qual quiseres, e eu ta farei.

10. πορεύου καὶ λάλησον πρὸς Δαυιδ λέγων οὕτως λέγει κύριος τρία αἴρω ἐγὼ ἐπὶ σέ ἔκλεξαι σεαυτῷ ἓν ἐξ αὐτῶν καὶ ποιήσω σοι

11. Tendo ido Gad à presença de Davide, disse-lhe: Eis o que diz o Senhor: Escolhe o que quiseres:

11. καὶ ἦλθεν Γαδ πρὸς Δαυιδ καὶ εἶπεν αὐτῷ οὕτως λέγει κύριος ἔκλεξαι σεαυτῷ

12. ou sofrer a fome durante três anos, ou fugir diante dos teus inimigos durante três meses, sem poderes escapar da sua espada, ou estar debaixo da espada do Senhor durante três dias, grassando a peste pelo país, e fazendo estragos o anjo do Senhor em todas as terras de Israel. Vê, pois, agora que hei-de responder a quem me enviou.

12. ἢ τρία ἔτη λιμοῦ ἢ τρεῖς μῆνας φεύγειν σε ἐκ προσώπου ἐχθρῶν σου καὶ μάχαιραν ἐχθρῶν σου τοῦ ἐξολεθρεῦσαι ἢ τρεῖς ἡμέρας ῥομφαίαν κυρίου καὶ θάνατον ἐν τῇ γῇ καὶ ἄγγελος κυρίου ἐξολεθρεύων ἐν πάσῃ κληρονομίᾳ Ισραηλ καὶ νῦν ἰδὲ τί ἀποκριθῶ τῷ ἀποστείλαντί με λόγον

13. Davide respondeu a Gad: De toda a parte me vejo em grandes angústias, mas para mim é melhor cair nas mãos do Senhor, porque é de muita misericórdia, do que cair nas mãos dos homens.

13. καὶ εἶπεν Δαυιδ πρὸς Γαδ στενά μοι καὶ τὰ τρία σφόδρα ἐμπεσοῦμαι δὴ εἰς χεῖρας κυρίου ὅτι πολλοὶ οἱ οἰκτιρμοὶ αὐτοῦ σφόδρα καὶ εἰς χεῖρας ἀνθρώπων οὐ μὴ ἐμπέσω

14. Mandou, pois o Senhor a peste a Israel, e morreram de Israel setenta mil homens.

14. καὶ ἔδωκεν κύριος θάνατον ἐν Ισραηλ καὶ ἔπεσον ἐξ Ισραηλ ἑβδομήκοντα χιλιάδες ἀνδρῶν

15. Mandou também um anjo a Jerusalém, para a assolar; porém quando estava a ser assolada, o Senhor olhou e compadeceu-se dum mal tão grande, e mandou ao anjo exterminador: Basta, retira já a tua mão. O anjo do Senhor estava perto da eira de Ornan Jebuseu.

15. καὶ ἀπέστειλεν ὁ θεὸς ἄγγελον εἰς Ιερουσαλημ τοῦ ἐξολεθρεῦσαι αὐτήν καὶ ὡς ἐξωλέθρευσεν εἶδεν κύριος καὶ μετεμελήθη ἐπὶ τῇ κακίᾳ καὶ εἶπεν τῷ ἀγγέλῳ τῷ ἐξολεθρεύοντι ἱκανούσθω σοι ἄνες τὴν χεῖρά σου καὶ ὁ ἄγγελος κυρίου ἑστὼς ἐν τῷ ἅλῳ Ορνα τοῦ Ιεβουσαίου

16. Davide, levantando os olhos, viu o anjo do Senhor, que estava entre o céu e a terra, com um a espada desembainhada na sua mão, voltada contra Jerusalém; (à sua vista), tanto ele como os seus anciães, cobertos de cilícios, prostraram-se com os rostos por terra.

16. καὶ ἐπῆρεν Δαυιδ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ καὶ εἶδεν τὸν ἄγγελον κυρίου ἑστῶτα ἀνὰ μέσον τῆς γῆς καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἡ ῥομφαία αὐτοῦ ἐσπασμένη ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ ἐκτεταμένη ἐπὶ Ιερουσαλημ καὶ ἔπεσεν Δαυιδ καὶ οἱ πρεσβύτεροι περιβεβλημένοι ἐν σάκκοις ἐπὶ πρόσωπον αὐτῶν

17. Davide disse a Deus: Porventura não sou eu quem mandou fazer o recenseamento do povo? Fui eu que pequei, eu o que fiz o mal; mas este rebanho, que mereceu ele? Volte-se, pois, te peço, Senhor meu Deus, a tua mão contra mim e contra a casa de meu pai, mas que o teu povo não seja castigado.

17. καὶ εἶπεν Δαυιδ πρὸς τὸν θεόν οὐκ ἐγὼ εἶπα τοῦ ἀριθμῆσαι ἐν τῷ λαῷ καὶ ἐγώ εἰμι ὁ ἁμαρτών κακοποιῶν ἐκακοποίησα καὶ ταῦτα τὰ πρόβατα τί ἐποίησαν κύριε ὁ θεός γενηθήτω ἡ χείρ σου ἐν ἐμοὶ καὶ ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ πατρός μου καὶ μὴ ἐν τῷ λαῷ σου εἰς ἀπώλειαν κύριε

18. O anjo do Senhor mandou a Gad que dissesse a Davide que fosse e que levantasse um altar ao Senhor Deus na eira de Ornan Jebuseu.

18. καὶ ἄγγελος κυρίου εἶπεν τῷ Γαδ τοῦ εἰπεῖν πρὸς Δαυιδ ἵνα ἀναβῇ τοῦ στῆσαι θυσιαστήριον τῷ κυρίῳ ἐν ἅλῳ Ορνα τοῦ Ιεβουσαίου

19. Foi, pois, Davide, conforme a ordem que Gad lhe tinha intimado da parte do Senhor.

19. καὶ ἀνέβη Δαυιδ κατὰ τὸν λόγον Γαδ ὃν ἐλάλησεν ἐν ὀνόματι κυρίου

20. Ornan e quatro filhos seus, que com ele estavam, tendo levantado os olhos e visto o anjo, esconderam-se; naquela ocasião estavam debulhando trigo na eira.

20. καὶ ἐπέστρεψεν Ορνα καὶ εἶδεν τὸν βασιλέα καὶ τέσσαρες υἱοὶ αὐτοῦ μετ’ αὐτοῦ μεθαχαβιν καὶ Ορνα ἦν ἀλοῶν πυρούς

21. Quando Davide se dirigia para Ornan, viu-o Ornan, e, saindo da sua eira ao seu encontro, fez-lhe uma profunda reverência, prostrando-se por terra.

21. καὶ ἦλθεν Δαυιδ πρὸς Ορναν καὶ Ορνα ἐξῆλθεν ἐκ τῆς ἅλω καὶ προσεκύνησεν τῷ Δαυιδ τῷ προσώπῳ ἐπὶ τὴν γῆν

22. Davide disse-lhe: cede-me o sítio da tua eira, para eu edificar nele um altar ao Senhor; cede-me pelo dinheiro que valer para que cesse a praga de cima do povo.

22. καὶ εἶπεν Δαυιδ πρὸς Ορνα δός μοι τὸν τόπον σου τῆς ἅλω καὶ οἰκοδομήσω ἐπ’ αὐτῷ θυσιαστήριον τῷ κυρίῳ ἐν ἀργυρίῳ ἀξίῳ δός μοι αὐτόν καὶ παύσεται ἡ πληγὴ ἐκ τοῦ λαοῦ

23. Ornan respondeu a Davide: Toma-a, e o rei senhor faça dela o que for do seu agrado; eu darei também os bois para o holocausto, os trilhos para lenha, e trigo para o sacrifício; darei tudo de boa vontade.

23. καὶ εἶπεν Ορνα πρὸς Δαυιδ λαβὲ σεαυτῷ καὶ ποιησάτω ὁ κύριός μου ὁ βασιλεὺς τὸ ἀγαθὸν ἐναντίον αὐτοῦ ἰδὲ δέδωκα τοὺς μόσχους εἰς ὁλοκαύτωσιν καὶ τὸ ἄροτρον καὶ τὰς ἁμάξας εἰς ξύλα καὶ τὸν σῖτον εἰς θυσίαν τὰ πάντα δέδωκα

24. O rei Davide disse-lhe: Não se fará assim, mas eu te hei-de dar o dinheiro que ela vale, porque eu não devo tirar-te o que é teu, e oferecer assim ao Senhor holocaustos que não me custam nada.

24. καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς Δαυιδ τῷ Ορνα οὐχί ὅτι ἀγοράζων ἀγοράζω ἐν ἀργυρίῳ ἀξίῳ ὅτι οὐ μὴ λάβω ἅ ἐστίν σοι κυρίῳ τοῦ ἀνενέγκαι ὁλοκαύτωσιν δωρεὰν κυρίῳ

25. Deu, pois, Davide a Ornan, pelo terreno, seiscentos siclos de ouro de justo peso.

25. καὶ ἔδωκεν Δαυιδ τῷ Ορνα ἐν τῷ τόπῳ αὐτοῦ σίκλους χρυσίου ὁλκῆς ἑξακοσίους

26. Levantou ali um altar ao Senhor, ofereceu holocaustos e hóstias pacíficas e invocou o Senhor, e ele o ouviu, mandando do céu fogo sobre o altar do holocausto.

26. καὶ ᾠκοδόμησεν Δαυιδ ἐκεῖ θυσιαστήριον κυρίῳ καὶ ἀνήνεγκεν ὁλοκαυτώματα καὶ σωτηρίου καὶ ἐβόησεν πρὸς κύριον καὶ ἐπήκουσεν αὐτῷ ἐν πυρὶ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον τῆς ὁλοκαυτώσεως καὶ κατανάλωσεν τὴν ὁλοκαύτωσιν

27. Então o Senhor mandou ao anjo, e ele meteu a sua espada na bainha.

27. καὶ εἶπεν κύριος πρὸς τὸν ἄγγελον καὶ κατέθηκεν τὴν ῥομφαίαν εἰς τὸν κολεόν

28. Imediatamente Davide, vendo que o Senhor o tinha ouvido na eira de Ornan Jebuseu, imolou ali vítimas.

28. ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἐν τῷ ἰδεῖν τὸν Δαυιδ ὅτι ἐπήκουσεν αὐτῷ κύριος ἐν τῷ ἅλῳ Ορνα τοῦ Ιεβουσαίου καὶ ἐθυσίασεν ἐκεῖ

29. O tabernáculo do Senhor, que Moisés tinha feito no deserto, e o altar dos holocaustos, estavam então no alto de Gabaon.

29. καὶ σκηνὴ κυρίου ἣν ἐποίησεν Μωυσῆς ἐν τῇ ἐρήμῳ καὶ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἐν Βαμα ἐν Γαβαων

30. Davide não teve força para ir até ao altar, para ali fazer oração a Deus, porque tinha ficado em extremo aterrado de espanto, ao ver a espada do anjo do Senhor.

30. καὶ οὐκ ἠδύνατο Δαυιδ τοῦ πορευθῆναι ἔμπροσθεν αὐτοῦ τοῦ ζητῆσαι τὸν θεόν ὅτι κατέσπευσεν ἀπὸ προσώπου τῆς ῥομφαίας ἀγγέλου κυρίου



Olvasd el a Bibliát egy év alatt

Csatlakozz közösségünkhöz, és olvasd el a teljes Bibliát 365 nap alatt. Egy strukturált és inspiráló út a hited és a Szentírás ismeretének elmélyítéséhez.