Salmos, 31

1. De Davi. Hino. Feliz aquele cuja iniquidade foi perdoada, cujo pecado foi absolvido.*

1. Kierownikowi chóru. Psalm. Dawidowy.

2. Feliz o homem a quem o Senhor não argúi de falta, e em cujo coração não há dolo.*

2. Panie, do Ciebie się uciekam, niech nigdy nie doznam zawodu; wybaw mnie w Twojej sprawiedliwości!

3. Enquanto me conservei calado, meus ossos se mirraram, entre contínuos gemidos.

3. Skłoń ku mnie ucho, pośpiesz, aby mnie ocalić. Bądź dla mnie skałą mocną, warownią, aby mnie ocalić.

4. Pois, dia e noite, vossa mão pesava sobre mim; minhas forças se esgotavam as forças como nos ardores do verão.

4. Ty bowiem jesteś dla mnie skałą i twierdzą; przez wzgląd na imię Twoje kieruj mną i prowadź mnie!

5. Então eu vos confessei o meu pecado, e não mais dissimulei a minha culpa. Disse: “Sim, vou confessar ao Senhor a minha iniquidade”. E vós perdoastes a pena do meu pecado.

5. Wydobądź mnie z sieci zastawionej na mnie, bo Ty jesteś moją ucieczką.

6. Assim também todo fiel recorrerá a vós, no momento da necessidade. Quando transbordarem muitas águas, elas não chegarão até ele.

6. W ręce Twoje powierzam ducha mojego: Ty mnie wybawiłeś, Panie, Boże wierny!

7. Vós sois meu asilo, das angústias me preservareis e me envolvereis na alegria de minha salvação.

7. Nienawidzisz tych, którzy czczą marne bóstwa, ja natomiast pokładam ufność w Panu.

8. “Vou te ensinar – dizeis –, vou te mostrar o caminho que deves seguir; vou te instruir, fitando em ti os meus olhos:

8. Weselę się i cieszę z Twojej łaski, boś wejrzał na moją nędzę, uznałeś udręki mej duszy

9. não queiras ser sem inteligência como o cavalo, como o muar, que só ao freio e à rédea submetem seus ímpetos; de outro modo não se chegam a ti.”

9. i nie oddałeś mnie w ręce nieprzyjaciela, postawiłeś me stopy na miejscu przestronnym.

10. São muitos os sofrimentos do ímpio. Mas quem espera no Senhor, sua misericórdia o envolve.

10. Zmiłuj się nade mną, Panie, bo jestem w ucisku, od smutku słabnie me oko, a także moja siła i wnętrzności.

11. Ó justos, alegrai-vos e regozijai-vos no Senhor. Exultai todos vós, retos de coração.

11. Bo zgryzota trawi me życie, a wzdychanie - moje lata. Siłę moją zachwiał ucisk i kości moje osłabły.

12.

12. Stałem się znakiem hańby dla wszystkich mych wrogów, dla moich sąsiadów przedmiotem odrazy, dla moich znajomych - postrachem; kto mnie ujrzy na ulicy, ucieka ode mnie.

13.

13. Zapomniano w sercach o mnie jak o zmarłym: stałem się jak sprzęt wyrzucony.

14.

14. Słyszę bowiem złorzeczenia wielu: Trwoga dokoła, gdy przeciw mnie się zbierają, zamyślają odebrać mi życie.

15.

15. Ja zaś pokładam ufność w Tobie, Panie, mówię: Ty jesteś moim Bogiem.

16.

16. W Twoim ręku są moje losy: wyrwij mnie z ręki mych wrogów i prześladowców!

17.

17. Niech zajaśnieje Twoje oblicze nad Twym sługą: wybaw mnie w swej łaskawości!

18.

18. Panie, niech nie doznam zawodu, skoro Cię wzywam; niech się zawiodą występni, niech zamilkną w Szeolu!

19.

19. Niech zaniemówią wargi kłamliwe, co zuchwale wygadują na sprawiedliwego z pychą i ze wzgardą.

20.

20. Jakże jest wielka, o Panie, Twoja dobroć, którą zachowujesz dla tych, co się boją Ciebie, i okazujesz tym, co w Tobie szukają ucieczki na oczach synów ludzkich.

21.

21. Ukrywasz ich pod osłoną Twojej obecności od spisku mężów, w swoim namiocie ich kryjesz przed sporem języków.

22.

22. Błogosławiony niech będzie Pan, który okazał cuda swoje i łaski w mieście warownym.

23.

23. Ja zaś powiedziałem przerażony: Odcięty jestem od Twoich oczu, lecz Tyś wysłuchał głos mego błagania, gdy do Ciebie wołałem.

24.

24. Miłujcie Pana, wszyscy, co Go czcicie! Pan zachowuje wiernych, a odpłaca z nawiązką tym, którzy wyniośle postępują.

25.

25. Bądźcie mocni i mężnego serca, wszyscy, którzy pokładacie ufność w Panu!