Jó, 29

1. Jó continuou seu discurso nestes termos:

1. Hiob tak dalej prowadził swą mowę i rzekł:

2. “Quem me dera tornar-me tal como antes, como nos dias em que Deus me protegia,

2. Kto dawne szczęście mi wróci, czas, kiedy Bóg mnie osłaniał, gdy świecił mi lampą nad głową?

3. quando a sua lâmpada luzia sobre a minha cabeça e à sua luz me guiava nas trevas!

3. Z Jego światłem kroczyłem w ciemności,

4. Tal como era nos dias de meu outono, quando Deus velava como um amigo sobre minha tenda!

4. gdym lata jesienne przeżywał, gdy Bóg osłaniał mój namiot.

5. Quando o Todo-poderoso estava ainda comigo e os meus filhos, em volta de mim!

5. Gdy jeszcze Wszechmocny był ze mną, gdy moi chłopcy mnie otaczali,

6. Quando os meus pés se banhavam no creme e o rochedo em mim derramava ondas de azeite.

6. nogi w mleku kąpałem, oliwa płynęła ze skały.

7. Quando saía para ir à porta da cidade e me assentava na praça pública.

7. Gdy z bramy miasta wyszedłem, zająłem miejsce na placu,

8. Viam-me os jovens e se escondiam e os velhos levantavam-se e ficavam de pé.

8. widząc mnie usuwali się młodzi, starcy z miejsc powstawali,

9. Os chefes interrompiam suas conversas e punham a mão sobre a boca.

9. książęta kończyli swą mowę i ręce kładli na ustach.

10. Calava-se a voz dos príncipes e sua língua se colava ao céu da boca.

10. Szlachetny głos się uciszał, do podniebienia język przywierał;

11. Quem me ouvia me felicitava, quem me via dava testemunho de mim.*

11. ucho chwaliło mnie, słysząc, a oko godziło się, patrząc.

12. Livrava o pobre que pedia socorro e o órfão, que não tinha apoio.

12. Bo ratowałem biednego przed możnym, sierotę, co nie miał pomocy.

13. A bênção do moribundo vinha sobre mim e eu alegrava o coração da viúva.

13. Nędzarze składali mi dzięki i serce wdowy radowałem.

14. Revestia-me de justiça e a equidade era para mim como uma roupa e um turbante.

14. Zdobiła mnie dotąd uczciwość, prawość mi płaszczem, zawojem.

15. Era os olhos do cego e os pés daquele que manca.

15. Niewidomemu byłem oczami, chromemu służyłem za nogi.

16. Era o pai dos pobres e examinava a fundo a causa dos desconhecidos.

16. Dla biednych stałem się ojcem, pomagałem w sporze i nieznajomemu,

17. Quebrava o queixo do perverso e arrancava-lhe a presa de entre os dentes.

17. rozbijałem szczękę łotrowi i wydzierałem mu łupy z zębów.

18. E dizia: ‘Morrerei no meu ninho e meus dias serão tão numerosos quanto os da fênix’.*

18. Myślałem: Skończę w rodzinie, będę miał dni niby piasku;

19. Minha raiz atinge a água e o orvalho ficará durante a noite sobre meus ramos.

19. zapuszczę korzenie nad wodą, konary me rosa w noc zwilży;

20. Minha glória sempre se renovará e meu arco se reforçará em minha mão.

20. cześć moja bez przerwy świeża, jak łuk, co stale jest giętki.

21. Escutavam-me, esperavam e recolhiam em silêncio meu conselho.

21. Cierpliwie mnie przecież słuchają, w milczeniu przyjmują mą radę;

22. Quando acabava de falar, não acrescentavam nada e minhas palavras eram recebidas como orvalho.

22. po mnie już nikt nie przemawia, tak moja mowa w nich wsiąka;

23. Esperavam-me como se espera a chuva e abriam a boca, como se fosse para a chuva de primavera.

23. wyczekują mnie jak deszczu, otwarli usta jak na wody wiosenne.

24. Sorria para aqueles que perdiam coragem; ante o meu ar benevolente, deixavam de estar abatidos.

24. Uśmiecham się do nich - nie wierzą, nie dają zniknąć pogodzie mej twarzy.

25. Quando ia ter com eles, tinha o primeiro lugar, era importante como um rei no meio de suas tropas, como o consolador dos aflitos.

25. Drogę wyznaczam, przewodzę, przebywam jak król wśród żołnierzy, jak ktoś, kto smutnych pociesza.