Księga Psalmów, 146

1. Alleluja. Chwal, duszo moja, Pana,

1. alleluja Aggei et Zacchariæ laudate Dominum quoniam bonum psalmus Deo nostro sit jucunda decoraque laudatio

2. chcę chwalić Pana, jak długo żyć będę; chcę śpiewać Bogu mojemu, póki będę istniał.

2. ædificans Hierusalem Dominus dispersiones Israël congregabit

3. Nie pokładajcie ufności w książętach ani w człowieku, u którego nie ma wybawienia.

3. qui sanat contritos corde et alligat contritiones illorum

4. Gdy tchnienie go opuści, wraca do swej ziemi, wówczas przepadają jego zamiary.

4. qui numerat multitudinem stellarum et omnibus eis nomina vocans

5. Szczęśliwy, komu pomocą jest Bóg Jakuba, kto ma nadzieję w Panu, Bogu swoim,

5. magnus Dominus noster et magna virtus ejus et sapientiæ ejus non est numerus

6. który stworzył niebo i ziemię, i morze ze wszystkim, co w nich istnieje. On wiary dochowuje na wieki,

6. suscipiens mansuetos Dominus humilians autem peccatores usque ad terram

7. daje prawo uciśnionym i daje chleb głodnym. Pan uwalnia jeńców,

7. præcinite Domino in confessione psallite Deo nostro in cithara

8. Pan przywraca wzrok niewidomym, Pan podnosi pochylonych, Pan miłuje sprawiedliwych.

8. qui operit cælum nubibus et parat terræ pluviam qui producit in montibus fænum et herbam servituti hominum

9. Pan strzeże przychodniów, chroni sierotę i wdowę, lecz na bezdroża kieruje występnych.

9. et dat jumentis escam ipsorum et pullis corvorum invocantibus eum

10. Pan króluje na wieki, Bóg twój, Syjonie - przez pokolenia. Alleluja.

10. non in fortitudine equi voluntatem habebit nec in tibiis viri beneplacitum erit ei

11.

11. beneplacitum est Domino super timentes eum et in eis qui sperant super misericordia ejus