Mosaico decorativo

1. kai egeneto meta tauta kai epoihsen eautw abessalwm armata kai ippouV kai penthkonta andraV paratrecein emprosqen autou

1. Después de esto se hizo Absalón con un carro, caballos y cincuenta hombres que corrían delante de él.

2. kai wrqrisen abessalwm kai esth ana ceira thV odou thV pulhV kai egeneto paV anhr w egeneto krisiV hlqen proV ton basilea eiV krisin kai ebohsen proV auton abessalwm kai elegen autw ek poiaV polewV su ei kai eipen o anhr ek miaV fulwn israhl o douloV sou

2. Se levantaba Absalón temprano y se colocaba a la vera del camino de la puerta, y a los que tenían algún pleito y venían donde el rey para el juicio, les llamaba Absalón y les decía: «¿No eres tú de...?» El respondía: «Tu siervo es de tal tribu de Israel.»

3. kai eipen proV auton abessalwm idou oi logoi sou agaqoi kai eukoloi kai akouwn ouk estin soi para tou basilewV

3. Absalón le decía: «Mira, tu causa es justa y buena, pero nadie te escuchará de parte del rey.»

4. kai eipen abessalwm tiV me katasthsei krithn en th gh kai ep' eme eleusetai paV anhr w ean h antilogia kai krisiV kai dikaiwsw auton

4. Y añadía Absalón: «¡Quién me pusiera por juez de esta tierra! Podrían venir a mí todos los que tienen pleitos o juicios y yo les haría justicia.»

5. kai egeneto en tw eggizein andra tou proskunhsai autw kai exeteinen thn ceira autou kai epelambaneto autou kai katefilhsen auton

5. Cuando alguno se acercaba a él y se postraba, le tendía la mano, le retenía y le besaba.

6. kai epoihsen abessalwm kata to rhma touto panti israhl toiV paraginomenoiV eiV krisin proV ton basilea kai idiopoieito abessalwm thn kardian andrwn israhl

6. Así hacía Absalón, con todos los israelitas que iban al tribunal del rey. Absalón robaba así el corazón de los hombres de Israel.

7. kai egeneto apo telouV tessarakonta etwn kai eipen abessalwm proV ton patera autou poreusomai dh kai apoteisw taV eucaV mou aV huxamhn tw kuriw en cebrwn

7. Al cabo de cuatro años dijo Absalón al rey: «Permíteme que vaya a Hebrón a cumplir el voto que hice a Yahveh.

8. oti euchn huxato o douloV sou en tw oikein me en gedsour en suria legwn ean epistrefwn epistreyh me kurioV eiV ierousalhm kai latreusw tw kuriw

8. Porque tu siervo hizo voto cuando estaba en Guesur de Aram diciendo: Si Yahveh me permite volver a Jerusalén, daré culto a Yahveh en Hebrón.»

9. kai eipen autw o basileuV badize eiV eirhnhn kai anastaV eporeuqh eiV cebrwn

9. El rey le dijo «Vete en paz.» El se levantó y se fue a Hebrón.

10. kai apesteilen abessalwm kataskopouV en pasaiV fulaiV israhl legwn en tw akousai umaV thn fwnhn thV keratinhV kai ereite bebasileuken basileuV abessalwm en cebrwn

10. Envió Absalón mensajeros a todas las tribus de Israel diciendo: «Cuando oigáis sonar el cuerno decid: «¡Absalón se ha proclamado rey en Hebrón!»

11. kai meta abessalwm eporeuqhsan diakosioi andreV ex ierousalhm klhtoi kai poreuomenoi th aplothti autwn kai ouk egnwsan pan rhma

11. Con Absalón habían partido de Jerusalén doscientos hombres invitados; eran inocentes y no sabían absolutamente nada.

12. kai apesteilen abessalwm kai ekalesen ton acitofel ton gelmwnaion ton sumboulon dauid ek thV polewV autou ek gwla en tw qusiazein auton kai egeneto sustremma iscuron kai o laoV poreuomenoV kai poluV meta abessalwm

12. Absalón mandó a buscar a su ciudad de Guiló a Ajitófel el guilonita, consejero de David, y lo tuvo consigo cuando ofrecía los sacrificios. Así la conjuración se fortalecía y los partidarios de Absalón iban aumentando.

13. kai paregeneto o apaggellwn proV dauid legwn egenhqh h kardia andrwn israhl opisw abessalwm

13. Llegó uno que avisó a David: «El corazón de los hombres de Israel va tras de Absalón.»

14. kai eipen dauid pasin toiV paisin autou toiV met' autou toiV en ierousalhm anasthte kai fugwmen oti ouk estin hmin swthria apo proswpou abessalwm tacunate tou poreuqhnai ina mh tacunh kai katalabh hmaV kai exwsh ef' hmaV thn kakian kai pataxh thn polin stomati macairhV

14. Entonces David dijo a todos los servidores que estaban con él en Jerusalén: «Levantaos y huyamos, porque no tenemos escape ante Absalón. Apresuraos a partir, no sea que venga a toda prisa y nos dé alcance, vierta sobre nosotros la ruina y pase la ciudad a filo de espada.»

15. kai eipon oi paideV tou basilewV proV ton basilea kata panta osa aireitai o kurioV hmwn o basileuV idou oi paideV sou

15. Dijeron al rey sus servidores: «Para todo cuanto mi señor el rey elija estamos aquí tus servidores.»

16. kai exhlqen o basileuV kai paV o oikoV autou toiV posin autwn kai afhken o basileuV deka gunaikaV twn pallakwn autou fulassein ton oikon

16. El rey salió con toda su casa, a pie, dejando diez concubinas para guardar la casa.

17. kai exhlqen o basileuV kai panteV oi paideV autou pezh kai esthsan en oikw tw makran

17. Salió el rey a pie, con todo el pueblo, y se detuvieron en la última casa.

18. kai panteV oi paideV autou ana ceira autou parhgon kai paV o cetti kai paV o feletqi kai esthsan epi thV elaiaV en th erhmw kai paV o laoV pareporeueto ecomenoV autou kai panteV oi peri auton kai panteV oi adroi kai panteV oi machtai exakosioi andreV kai parhsan epi ceira autou kai paV o cereqqi kai paV o feleqqi kai panteV oi geqqaioi exakosioi andreV oi elqonteV toiV posin autwn ek geq poreuomenoi epi proswpon tou basilewV

18. Estaban con él todos sus veteranos. Todos los kereteos, los perizitas, Ittay y todos los guititas, seiscientos hombres que le habían seguido desde Gat, marchaban delante del rey.

19. kai eipen o basileuV proV eqqi ton geqqaion ina ti poreuh kai su meq' hmwn epistrefe kai oikei meta tou basilewV oti xenoV ei su kai oti metwkhkaV su ek tou topou sou

19. Y dijo el rey a Ittay el guitita: «¿Por qué has de venir tú también conmigo? Vuélvete y quédate con el rey porque eres un extranjero, desterrado también de tu país.

20. ei ecqeV paragegonaV kai shmeron kinhsw se meq' hmwn kai ge metanasthseiV ton topon sou ecqeV h exeleusiV sou kai shmeron metakinhsw se meq' hmwn tou poreuqhnai kai egw poreusomai ou an egw poreuqw epistrefou kai epistreyon touV adelfouV sou meta sou kai kurioV poihsei meta sou eleoV kai alhqeian

20. Llegaste ayer ¿y voy a obligarte hoy a andar errando con nosotros, cuando voy a la ventura? Vuélvete y haz que tus hermanos se vuelvan contigo; y que Yahveh tenga contigo amor y fidelidad.»

21. kai apekriqh eqqi tw basilei kai eipen zh kurioV kai zh o kurioV mou o basileuV oti eiV ton topon ou ean h o kurioV mou kai ean eiV qanaton kai ean eiV zwhn oti ekei estai o douloV sou

21. Ittay respondió al rey: «¡Por vida de Yahveh y por tu vida, rey mi señor, que donde el rey mi señor esté, para muerte o para vida, allí estará tu siervo!»

22. kai eipen o basileuV proV eqqi deuro kai diabaine met' emou kai parhlqen eqqi o geqqaioV kai panteV oi paideV autou kai paV o ocloV o met' autou

22. Entonces David dijo a Ittay: «Anda y pasa.» Pasó Ittay de Gat con todos sus hombres y todas sus criaturas.

23. kai pasa h gh eklaien fwnh megalh kai paV o laoV pareporeuonto en tw ceimarrw kedrwn kai o basileuV diebh ton ceimarroun kedrwn kai paV o laoV kai o basileuV pareporeuonto epi proswpon odou thn erhmon

23. Iban todos llorando con gran llanto. El rey se detuvo en el torrente Cedrón y toda la gente pasaba ante él por el camino del desierto.

24. kai idou kai ge sadwk kai panteV oi leuitai met' autou aironteV thn kibwton diaqhkhV kuriou apo baiqar kai esthsan thn kibwton tou qeou kai anebh abiaqar ewV epausato paV o laoV parelqein ek thV polewV

24. Iban también con él Sadoq y todos los levitas, llevando el arca de la alianza de Dios. Se detuvieron con el arca de Dios junto a Abiatar hasta que todo el pueblo acabó de salir de la ciudad.

25. kai eipen o basileuV tw sadwk apostreyon thn kibwton tou qeou eiV thn polin ean eurw carin en ofqalmoiV kuriou kai epistreyei me kai deixei moi authn kai thn euprepeian authV

25. Dijo el rey a Sadoq: «Haz volver el arca de Dios a la ciudad. Si he hallado gracia a los ojos de Yahveh, me hará volver y me permitirá ver el arca y su morada.

26. kai ean eiph outwV ouk hqelhka en soi idou egw eimi poieitw moi kata to agaqon en ofqalmoiV autou

26. Y si él dice: "No me has agradado", que me haga lo que mejor le parezca.»

27. kai eipen o basileuV tw sadwk tw ierei idete su epistrefeiV eiV thn polin en eirhnh kai acimaaV o uioV sou kai iwnaqan o uioV abiaqar oi duo uioi umwn meq' umwn

27. Dijo el rey al sacerdote Sadoq: «Mirad, tú y Abiatar volveos en paz a la ciudad, con vuestros dos hijos, Ajimaas, tu hijo, y Jonatán, hijo de Abiatar.

28. idete egw eimi strateuomai en arabwq thV erhmou ewV tou elqein rhma par' umwn tou apaggeilai moi

28. Mirad, yo me detendré en las llanuras del desierto, hasta que me llegue una palabra vuestra que me dé noticias.»

29. kai apestreyen sadwk kai abiaqar thn kibwton eiV ierousalhm kai ekaqisen ekei

29. Sadoq y Abiatar volvieron el arca de Dios a Jerusalén y se quedaron allí.

30. kai dauid anebainen en th anabasei twn elaiwn anabainwn kai klaiwn kai thn kefalhn epikekalummenoV kai autoV eporeueto anupodetoV kai paV o laoV o met' autou epekaluyen anhr thn kefalhn autou kai anebainon anabainonteV kai klaionteV

30. David subía la cuesta de los Olivos, subía llorando con la cabeza cubierta y los pies desnudos; y toda la gente que estaba con él había cubierto su cabeza y subía la cuesta llorando.

31. kai anhggelh dauid legonteV kai acitofel en toiV sustrefomenoiV meta abessalwm kai eipen dauid diaskedason dh thn boulhn acitofel kurie o qeoV mou

31. Notificaron entonces a David: «Ajitófel está entre los conjurados con Absalón», y David dijo: «¡Vuelve necios, Yahveh, los consejos de Ajitófel!»

32. kai hn dauid ercomenoV ewV tou rowV ou prosekunhsen ekei tw qew kai idou eiV apanthn autw cousi o arci etairoV dauid dierrhcwV ton citwna autou kai gh epi thV kefalhV autou

32. Cuando David llegó a la cima donde se postran ante Dios, le salió al encuentro Jusay el arquita, amigo de David, con la túnica desgarrada y cubierta de polvo su cabeza.

33. kai eipen autw dauid ean men diabhV met' emou kai esh ep' eme eiV bastagma

33. David le dijo: «Si vienes conmigo, me serás una carga.

34. kai ean eiV thn polin epistreyhV kai ereiV tw abessalwm dielhluqasin oi adelfoi sou kai o basileuV katopisqen mou dielhluqen o pathr sou kai nun paiV sou eimi basileu eason me zhsai paiV tou patroV sou hmhn tote kai artiwV kai nun egw douloV soV kai diaskedaseiV moi thn boulhn acitofel

34. Pero si tu vuelves a la ciudad y dices a Absalón: "Soy tu siervo, oh rey mi señor; antes serví a tu padre, ahora soy siervo tuyo," podrás frustrar, en favor mío, los consejos de Ajitófel.

35. kai idou meta sou ekei sadwk kai abiaqar oi iereiV kai estai pan rhma o ean akoushV ex oikou tou basilewV kai anaggeleiV tw sadwk kai tw abiaqar toiV iereusin

35. ¿No estarán allí contigo los sacerdotes Sadoq y Abiatar? Todo cuanto oigas en la casa del rey, se lo comunicas a los sacerdotes Sadoq y Abiatar.

36. idou ekei met' autwn duo uioi autwn acimaaV uioV tw sadwk kai iwnaqan uioV tw abiaqar kai aposteleite en ceiri autwn proV me pan rhma o ean akoushte

36. Estarán allí con ellos sus dos hijos, Ajimaas de Sadoq y Jonatán de Abiatar, y por su medio podréis communicarme todo lo que sepáis.»

37. kai eishlqen cousi o etairoV dauid eiV thn polin kai abessalwm eiseporeueto eiV ierousalhm

37. Jusay, amigo de David, entró en la ciudad cuando Absalón llegaba a Jerusalén.



Lisez la Bible en un an

Rejoignez notre communauté et lisez la Bible en entier en 365 jours. Un parcours structuré et inspirant pour approfondir votre foi et votre connaissance des Écritures.