Mosaico decorativo

1. logoV kuriou oV egenhqh proV iwhl ton tou baqouhl

1. Oráculo do Senhor dirigido a Joel, filho de Fatuel.

2. akousate dh tauta oi presbuteroi kai enwtisasqe panteV oi katoikounteV thn ghn ei gegonen toiauta en taiV hmeraiV umwn h en taiV hmeraiV twn paterwn umwn

2. Ouvi isto, anciãos, estai atentos, vós todos habitantes da terra! Aconteceu uma coisa semelhante em vossos dias, ou nos dias de vossos pais?

3. uper autwn toiV teknoiV umwn dihghsasqe kai ta tekna umwn toiV teknoiV autwn kai ta tekna autwn eiV genean eteran

3. Narrai-o a vossos filhos, vossos filhos a seus filhos, e estes à geração seguinte!

4. ta kataloipa thV kamphV katefagen h akriV kai ta kataloipa thV akridoV katefagen o broucoV kai ta kataloipa tou broucou katefagen h erusibh

4. O que a lagarta deixou, o gafanhoto devorou; o que deixou o gafanhoto, o roedor devorou; e o que ficou do roedor, o devastador comeu.

5. eknhyate oi mequonteV ex oinou autwn kai klausate qrhnhsate panteV oi pinonteV oinon eiV meqhn oti exhrtai ek stomatoV umwn eufrosunh kai cara

5. Despertai, ó ébrios, e chorai; bebedores de vinho, lamentai-vos, porque o suco da vinha foi tirado da vossa boca!

6. oti eqnoV anebh epi thn ghn mou iscuron kai anariqmhton oi odonteV autou odonteV leontoV kai ai mulai autou skumnou

6. Minha terra foi invadida por um povo forte e inumerável; seus dentes são dentes de leão, e tem mandíbulas de leoa.

7. eqeto thn ampelon mou eiV afanismon kai taV sukaV mou eiV sugklasmon ereunwn exhreunhsen authn kai erriyen eleukanen klhmata authV

7. Devastou o meu vinhedo, destruiu minha figueira, descascou-a completamente, lançou-a por terra e seus ramos tornaram-se brancos.

8. qrhnhson proV me uper numfhn periezwsmenhn sakkon epi ton andra authV ton parqenikon

8. Clama como uma virgem cingida de saco para chorar o prometido de sua juventude.

9. exhrtai qusia kai spondh ex oikou kuriou penqeite oi iereiV oi leitourgounteV qusiasthriw

9. Já não há oferta nem libação no Templo do Senhor. Os sacerdotes, servos do Senhor, estão de luto.*

10. oti tetalaipwrhken ta pedia penqeitw h gh oti tetalaipwrhken sitoV exhranqh oinoV wligwqh elaion

10. Os campos estão devastados, o solo enlutado. O trigo foi destruído, o mosto perdido, o óleo estragado.

11. exhranqhsan oi gewrgoi qrhneite kthmata uper purou kai kriqhV oti apolwlen trughtoV ex agrou

11. Os lavradores estão desamparados, os vinhateiros lamentam-se por causa do trigo e da cevada, porque a colheita foi destruída.

12. h ampeloV exhranqh kai ai sukai wligwqhsan roa kai foinix kai mhlon kai panta ta xula tou agrou exhranqhsan oti hscunan caran oi uioi twn anqrwpwn

12. A vinha secou, a figueira murchou; a romãzeira, a palmeira, a macieira, todas as árvores definham; a alegria, envergonhada, foi para longe dos homens.

13. perizwsasqe kai koptesqe oi iereiV qrhneite oi leitourgounteV qusiasthriw eiselqate upnwsate en sakkoiV leitourgounteV qew oti apeschken ex oikou qeou umwn qusia kai spondh

13. Revesti-vos de sacos, sacerdotes, e batei no peito! Lamentai-vos, ministros do altar! Vinde, passai a noite vestidos de saco, servos de meu Deus!

14. agiasate nhsteian khruxate qerapeian sunagagete presbuterouV pantaV katoikountaV ghn eiV oikon qeou umwn kai kekraxate proV kurion ektenwV

14. Publicai o jejum, convocai a assembleia, reuni os anciãos e toda a população no Templo do Senhor, vosso Deus,

15. oimmoi oimmoi oimmoi eiV hmeran oti egguV hmera kuriou kai wV talaipwria ek talaipwriaV hxei

15. e clamai ao Senhor: “Ai, que dia!”. O dia do Senhor, com efeito, está próximo, e vem como um furacão desencadeado pelo Todo-poderoso.*

16. katenanti twn ofqalmwn umwn brwmata exwleqreuqh ex oikou qeou umwn eufrosunh kai cara

16. Acaso não foi sob os nossos olhos que desapareceu todo o mantimento e se desvaneceram do templo de nosso Deus a alegria e o regozijo?

17. eskirthsan damaleiV epi taiV fatnaiV autwn hfanisqhsan qhsauroi kateskafhsan lhnoi oti exhranqh sitoV

17. As sementes secaram sob os torrões, os celeiros estão vazios, os armazéns, arruinados, porque falta o trigo.

18. ti apoqhsomen eautoiV eklausan boukolia bown oti ouc uphrcen nomh autoiV kai ta poimnia twn probatwn hfanisqhsan

18. Como geme o rebanho, e como anda errante o gado por falta de pastagens! Até mesmo os rebanhos de ovelhas padecem.

19. proV se kurie bohsomai oti pur anhlwsen ta wraia thV erhmou kai flox anhyen panta ta xula tou agrou

19. Clamo a vós, Senhor, porque o fogo devorou a erva do deserto, a chama queimou todas as árvores do campo;

20. kai ta kthnh tou pediou anebleyan proV se oti exhranqhsan afeseiV udatwn kai pur katefagen ta wraia thV erhmou

20. os próprios animais selvagens suspiram por vós, porque as correntes das águas secaram, e o fogo devorou a erva do deserto.



Lisez la Bible en un an

Rejoignez notre communauté et lisez la Bible en entier en 365 jours. Un parcours structuré et inspirant pour approfondir votre foi et votre connaissance des Écritures.