Jó, 5

1. Chama para ver se te respondem! A qual dos santos te dirigirás?*

1. Wołaj! Czy ktoś ci odpowie? Do kogo ze świętych się zwrócisz?

2. O desgosto mata o insensato e a inveja leva o tolo à morte.

2. Żal nierozsądnych zabija, a gniew uśmierca niemądrych.

3. Vi o insensato criar raízes, e de repente sua morada apodreceu.

3. Patrzałem, jak głupiec zapuszczał korzenie, gdy wtem widzę, że w jego siedzibie

4. Seus filhos são privados de qualquer socorro, são pisados à porta, ninguém os defende.

4. synowie są bez pomocy, w bramie ich sąd bez obrońcy,

5. O faminto come sua colheita e a leva embora, por detrás da cerca de espinhos, e os sequiosos engolem seus bens.

5. zbiory ich głodni zjadają lub do kryjówek zanoszą; chciwi bogactwa ich pragną.

6. Pois o mal não sai do pó, nem o sofrimento brota da terra.

6. Wszak boleść nie z roli wyszła, ni z ziemi cierpienie wyrosło.

7. É o homem que causa o sofrimento, como as faíscas voam para o alto.*

7. To człowiek się rodzi, by jęczeć, jak iskra, by unieść się w górę.

8. Por isso, eu rogarei a Deus, apresentarei minha súplica ao Senhor.

8. Lecz ja bym się zwrócił do Boga, Bogu przedstawiłbym sprawę.

9. Ele faz coisas grandes e insondáveis, maravilhas incalculáveis.

9. On czyni niezmierne dziwy, a cudów Jego bez liku:

10. Espalha a chuva sobre a terra e derrama água sobre os campos;

10. On udziela glebie deszczu, posyła wody na powierzchnię ziemi,

11. exalta os humildes e dá nova alegria aos que estão de luto;

11. wysoko podnosi zgnębionych, smutni się szczęściem weselą.

12. frustra os projetos dos maus, cujas mãos não podem executar os planos.

12. Udaremnia zamysły przebiegłych: dzieło ich rąk - nieskuteczne;

13. Apanha os sábios em suas próprias manhas, e os projetos dos astutos se tornam prematuros.*

13. chytrzy złapani, choć sprytni - daremne knowania podstępnych.

14. Em pleno dia encontram as trevas, e andam às apalpadelas ao meio-dia como se fosse noite.

14. Za dnia popadają w ciemność, w południe macają jak w nocy.

15. Salva o fraco da espada da língua deles, e o pobre da mão do poderoso.

15. Sierotę ratuje od miecza, biedaka - z przemocy mocarza,

16. Volta a esperança ao infeliz, e é fechada a boca da iniquidade.

16. ubogi się karmi nadzieją, bo nieprawość zamyka swe usta.

17. Bem-aventurado o homem a quem Deus corrige! Não desprezes a lição do Todo-poderoso.

17. Szczęśliwy, kogo Bóg karci, więc nie odrzucaj nagan Wszechmocnego.

18. Pois ele fere e cuida; se golpeia, sua mão cura.

18. On zrani, On także uleczy, skaleczy - i ręką swą własną uzdrowi.

19. Seis vezes te salvará da angústia, e, na sétima, o mal não te atingirá.

19. Od sześciu nieszczęść uwolni, w siedmiu - zło ciebie nie dotknie;

20. No tempo de fome, te preservará da morte, e, no combate, do poder da espada.

20. w nędzy wykupi od śmierci, na wojnie od miecza wybawi.

21. Estarás a coberto dos açoites da língua e não terás medo quando vires a ruína.*

21. Unikniesz chłosty języka, nie strwoży cię nieszczęście, gdy spadnie;

22. Rirás das calamidades e da fome, não temerás as feras selvagens.

22. będziesz się śmiał z suszy i głodu, nie zadrżysz przed dzikim zwierzęciem,

23. Farás um pacto com as pedras do campo, e os animais selvagens viverão em paz contigo.

23. gdyż zawrzesz pakt z kamieniami i przyjaźń z polną zwierzyną.

24. Dentro de tua tenda conhecerás a paz; visitarás tuas terras, onde nada faltará.

24. Ujrzysz twój namiot spokojnym, mieszkanie zastaniesz bez braków.

25. Verás tua posteridade multiplicar-se e teus descendentes crescerem como a erva da terra.

25. Poznasz, że wielu masz potomków, że twych dzieci - jak trawy na łące.

26. Entrarás maduro no sepulcro, como um feixe de trigo que se recolhe a seu tempo.

26. Dojrzały zejdziesz do grobu, jak snopy zbierane w swym czasie.

27. Eis o que observamos. Assim é! Escuta e tira proveito!

27. Tośmy zbadali i tak jest; posłuchaj i sam to chciej pojąć!