Jó, 41

1. Ninguém é bastante ousado para provocá-lo. Quem lhe resistiria face a face?

1. Zawiedzie twoja nadzieja, bo już sam jego widok przeraża.

2. Quem pôde afrontá-lo e sair com vida? Quem, debaixo de toda a extensão do céu?*

2. Kto się ośmieli go zbudzić? Któż mu wystąpi naprzeciw?

3. Não quero calar a glória de seus membros e falarei de seu vigor incomparável.

3. Kto się odważy go dotknąć bezkarnie? - Nikt zgoła pod całym niebem.

4. Quem levantou a dianteira de sua couraça? Quem penetrou na dupla linha de sua dentadura?

4. Głosu jego nie zdołam przemilczeć, o sile wiem - niezrównana.

5. Quem lhe abriu os dois batentes da goela? Em torno dos seus dentes, só terror!

5. Czy odchyli kto brzeg pancerza i podejdzie z podwójnym wędzidłem?

6. Sua costa é um aglomerado de escudos, cujas juntas são estreitamente ligadas:

6. Czy otworzy mu paszczy podwoje? - Strasznie jest spojrzeć mu w zęby.

7. uma encaixa na outra, nem sequer o ar passa por entre elas;

7. Grzbiet ma jak płyty u tarczy, spojone jakby pieczęcią.

8. uma adere tão bem à outra, que são encaixadas sem se poderem desunir.

8. Mocno ze sobą złączone, powietrze nawet nie przejdzie.

9. Seu espirro faz jorrar a luz e seus olhos são como as pálpebras da aurora.

9. Tak jedna przylega do drugiej, że nie można rozluźnić połączeń.

10. De sua goela saem chamas e escapam centelhas ardentes.

10. Jego kichanie olśniewa blaskiem, oczy - jak powieki zorzy:

11. De suas ventas sai fumaça como de uma panela que ferve entre chamas.

11. z ust mu płomienie buchają, sypią się iskry ogniste.

12. Seu hálito queima como brasa e a chama jorra de sua goela.

12. Dym wydobywa się z nozdrzy, jak z kotła pełnego wrzątku.

13. Em seu pescoço reside sua força, diante dele salta o espanto.

13. Oddechem rozpala węgle, z paszczy tryska mu ogień.

14. As dobras de seus músculos são aderentes, esticadas sobre ele, elas são inabaláveis.

14. W szyi się kryje jego potęga, przed nim skacząc biegnie przestrach,

15. Firme como a pedra é seu coração, firme como a mó fixa de um moinho.

15. części ciała spojone, jakby ulane, nieporuszone.

16. Quando se levanta, estremecem as ondas e os vagalhões do mar se afastam.

16. Serce ma twarde jak skała, jak dolny kamień młyński.

17. Se uma espada o atinge, ela não resiste, nem a lança, nem a flecha, nem o dardo.

17. Gdy wstaje, mocni drżą ze strachu i przerażeni tracą przytomność.

18. O ferro para ele é como palha e o bronze, como madeira podre.

18. Bo cięcie mieczem bez skutku, jak dzida, strzała czy oszczep.

19. A flecha não o afugenta, as pedras de funda são palhinhas para ele.

19. Dla niego żelazo - to plewy, brąz - niby drzewo zbutwiałe.

20. O martelo lhe parece um fiapo de palha e ri-se do assobio da espada.

20. Nie płoszy go strzała z łuku, kamień z procy jest źdźbłem dla niego.

21. Sob seu ventre há cacos pontiagudos, como uma grade de ferro que se arrasta sobre o lodo.

21. Dla niego źdźbłem maczuga, śmieje się z dzidy lecącej.

22. Faz ferver o abismo como uma caldeira e transforma o mar num queimador de perfumes.

22. Pod nim są ostre skorupy, ślad jakby wału zostawia na błocie.

23. Deixa atrás de si um sulco luminoso, como se o abismo tivesse cabeleira branca.

23. Głębię wód wzburzy jak kocioł, na wrzątek ją zdoła przemienić.

24. Não há nada igual a ele na terra, pois foi feito para não ter medo de nada.

24. Za nim smuga się świeci na wodzie, topiel podobna do siwizny.

25. Ele afronta tudo o que é elevado. Ele é o rei dos mais orgulhosos animais”.

25. Nie ma mu równego na ziemi, uczyniono go nieustraszonym:

26.

26. Każde mocne zwierzę się lęka jego, króla wszystkich stworzeń.