Eclesiastes, 12
1. kai mnhsqhti tou ktisantoV se en hmeraiV neothtoV sou ewV otou mh elqwsin hmerai thV kakiaV kai fqaswsin eth en oiV ereiV ouk estin moi en autoiV qelhma
1. memento creatoris tui in diebus juventutis tuæ antequam veniat tempus adflictionis et adpropinquent anni de quibus dicas non mihi placent
2. ewV ou mh skotisqh o hlioV kai to fwV kai h selhnh kai oi astereV kai epistreywsin ta nefh opisw tou uetou
2. antequam tenebrescat sol et lumen et luna et stellæ et revertantur nubes post pluviam
3. en hmera h ean saleuqwsin fulakeV thV oikiaV kai diastrafwsin andreV thV dunamewV kai hrghsan ai alhqousai oti wligwqhsan kai skotasousin ai blepousai en taiV opaiV
3. quando commovebuntur custodes domus et nutabuntur viri fortissimi et otiosæ erunt molentes inminuto numero et tenebrescent videntes per foramina
4. kai kleisousin quraV en agora en asqeneia fwnhV thV alhqoushV kai anasthsetai eiV fwnhn tou strouqiou kai tapeinwqhsontai pasai ai qugatereV tou asmatoV
4. et claudent ostia in platea in humilitate vocis molentis et consurgent ad vocem volucris et obsurdescent omnes filiæ carminis
5. kai ge apo uyouV oyontai kai qamboi en th odw kai anqhsh to amugdalon kai pacunqh h akriV kai diaskedasqh h kappariV oti eporeuqh o anqrwpoV eiV oikon aiwnoV autou kai ekuklwsan en agora oi koptomenoi
5. excelsa quoque timebunt et formidabunt in via florebit amigdalum inpinguabitur lucusta et dissipabitur capparis quoniam ibit homo in domum æternitatis suæ et circumibunt in platea plangentes
6. ewV otou mh anatraph scoinion tou arguriou kai sunqlibh anqemion tou crusiou kai suntribh udria epi thn phghn kai suntrocash o trocoV epi ton lakkon
6. antequam rumpatur funis argenteus et recurrat vitta aurea et conteratur hydria super fontem et confringatur rota super cisternam
7. kai epistreyh o couV epi thn ghn wV hn kai to pneuma epistreyh proV ton qeon oV edwken auto
7. et revertatur pulvis in terram suam unde erat et spiritus redeat ad Deum qui dedit illum
8. mataiothV mataiothtwn eipen o ekklhsiasthV ta panta mataiothV
8. vanitas vanitatum dixit Ecclesiastes omnia vanitas
9. kai perisson oti egeneto ekklhsiasthV sofoV eti edidaxen gnwsin sun ton laon kai ouV exicniasetai kosmion parabolwn
9. cumque esset sapientissimus Ecclesiastes docuit populum et enarravit quæ fecerit et investigans conposuit parabolas multas
10. polla ezhthsen ekklhsiasthV tou eurein logouV qelhmatoV kai gegrammenon euquthtoV logouV alhqeiaV
10. quæsivit verba utilia et conscripsit sermones rectissimos ac veritate plenos
11. logoi sofwn wV ta boukentra kai wV hloi pefuteumenoi oi para twn sunagmatwn edoqhsan ek poimenoV enoV kai perisson ex autwn
11. verba sapientium sicut stimuli et quasi clavi in altum defixi quæ per magistrorum concilium data sunt a pastore uno
12. uie mou fulaxai poihsai biblia polla ouk estin perasmoV kai meleth pollh kopwsiV sarkoV
12. his amplius fili mi ne requiras faciendi plures libros nullus est finis frequensque meditatio carnis adflictio est
13. teloV logou to pan akouetai ton qeon fobou kai taV entolaV autou fulasse oti touto paV o anqrwpoV
13. finem loquendi omnes pariter audiamus Deum time et mandata ejus observa hoc est enim omnis homo
14. oti sun pan to poihma o qeoV axei en krisei en panti parewramenw ean agaqon kai ean ponhron .
14. et cuncta quæ fiunt adducet Deus in judicium pro omni errato sive bonum sive malum sit
