II Samuel, 9
1. kai eipen dauid ei estin eti upoleleimmenoV tw oikw saoul kai poihsw met' autou eleoV eneken iwnaqan
1. David preguntó: «¿Queda todavía algún hijo de la casa de Saúl? Quiero favorecerle por amor a Jonatán.
2. kai ek tou oikou saoul paiV hn kai onoma autw siba kai kalousin auton proV dauid kai eipen proV auton o basileuV ei su ei siba kai eipen egw douloV soV
2. Tenía la familia de Saúl un siervo llamado Sibá. Le convocaron ante David y el rey le dijo: «¿Eres tú Sibá?» Respondió: «Tu siervo soy.»
3. kai eipen o basileuV ei upoleleiptai ek tou oikou saoul eti anhr kai poihsw met' autou eleoV qeou kai eipen siba proV ton basilea eti estin uioV tw iwnaqan peplhgwV touV podaV
3. Dijo el rey: «¿Queda alguien todavía de la casa de Saúl para que yo tenga con él una misericordia sin medida?» Sibá contestó al rey: «Vive todavía un hijo de Jonatán, tullido de pies.»
4. kai eipen o basileuV pou outoV kai eipen siba proV ton basilea idou en oikw macir uiou amihl ek thV ladabar
4. El rey le preguntó: «¿Dónde está?» Respondió Sibá al rey: «Esta en casa de Makir, hijo de Ammiel, en Lo Debar.»
5. kai apesteilen o basileuV dauid kai elaben auton ek tou oikou macir uiou amihl ek thV ladabar
5. Y el rey David mandó traerlo de la casa de Makir, hijo de Ammiel, de Lo Debar.
6. kai paraginetai memfibosqe uioV iwnaqan uiou saoul proV ton basilea dauid kai epesen epi proswpon autou kai prosekunhsen autw kai eipen autw dauid memfibosqe kai eipen idou o douloV sou
6. Llegó Meribbaal, hijo de Jonatán, hijo de Saúl, adonde David y cayendo sobre su rostro se postró. David le dijo: «Meribbaal», y respondió: «Aquí tienes a tu siervo.»
7. kai eipen autw dauid mh fobou oti poiwn poihsw meta sou eleoV dia iwnaqan ton patera sou kai apokatasthsw soi panta agron saoul patroV tou patroV sou kai su fagh arton epi thV trapezhV mou dia pantoV
7. David le dijo: «No temas, quiero favorecerte por amor de Jonatán, tu padre. Haré que te devuelvan todos los campos de tu padre Saúl, y tú comerás siempre a mi mesa.»
8. kai prosekunhsen memfibosqe kai eipen tiV eimi o douloV sou oti epebleyaV epi ton kuna ton teqnhkota ton omoion emoi
8. El se postró y dijo: «¿Qué es tu siervo, para que te fijes en un perro muerto como yo?»
9. kai ekalesen o basileuV siba to paidarion saoul kai eipen proV auton panta osa estin tw saoul kai olw tw oikw autou dedwka tw uiw tou kuriou sou
9. Llamó el rey a Sibá, criado de Saúl, y le dijo: «Todo lo que pertenecía a Saúl y a toda su casa, se lo doy al hijo de tu señor.
10. kai erga autw thn ghn su kai oi uioi sou kai oi douloi sou kai eisoiseiV tw uiw tou kuriou sou artouV kai edetai autouV kai memfibosqe uioV tou kuriou sou fagetai dia pantoV arton epi thV trapezhV mou kai tw siba hsan pentekaideka uioi kai eikosi douloi
10. Cultivarás para él la tierra tú, tus hijos y tus siervos, y se lo llevarás a la familia de tu señor para que pueda comer. Meribbaal, el hijo de tu señor, comerá siempre a mi mesa.» Tenía Sibá quince hijos y veinte siervos.
11. kai eipen siba proV ton basilea kata panta osa entetaltai o kurioV mou o basileuV tw doulw autou outwV poihsei o douloV sou kai memfibosqe hsqien epi thV trapezhV dauid kaqwV eiV twn uiwn tou basilewV
11. Respondió Sibá al rey: «Tu siervo hará todo lo que mi señor el rey ha mandado a su siervo.» Meribbaal comía a la mesa de David como uno de los hijos del rey.
12. kai tw memfibosqe uioV mikroV kai onoma autw mica kai pasa h katoikhsiV tou oikou siba douloi tou memfibosqe
12. Tenía Meribbaal un hijo pequeño, llamado Miká. Todos los que vivían en casa de Sibá eran siervos de Meribbaal.
13. kai memfibosqe katwkei en ierousalhm oti epi thV trapezhV tou basilewV dia pantoV hsqien kai autoV hn cwloV amfoteroiV toiV posin autou
13. Pero Meribbaal vivía en Jerusalén porque comía siempre a la mesa del rey. Estaba tullido de pies.