Mosaico decorativo

1. kai egeneto o polemoV epi polu ana meson tou oikou saoul kai ana meson tou oikou dauid kai o oikoV dauid eporeueto kai ekrataiouto kai o oikoV saoul eporeueto kai hsqenei

1. Se prolongó la guerra entra la casa de Saúl y la casa de David; pero David se iba fortaleciendo, mientras que la casa de Saúl se debilitaba.

2. kai etecqhsan tw dauid uioi en cebrwn kai hn o prwtotokoV autou amnwn thV acinoom thV iezrahlitidoV

2. David tuvo hijos en Hebrón. Su primogénito Amnón, hijo de Ajinoam de Yizreel;

3. kai o deuteroV autou dalouia thV abigaiaV thV karmhliaV kai o tritoV abessalwm uioV maaca qugatroV qolmi basilewV gesir

3. su segundo, Kilab, de Abigaíl, mujer de Nabal de Carmelo; el tercero, Absalón, hijo de Maaká, la hija de Talmay, rey de Guesur;

4. kai o tetartoV ornia uioV feggiq kai o pemptoV sabatia thV abital

4. el cuarto, Adonías, hijo de Jagguit; el quinto, Sefatías, hijo de Abital;

5. kai o ektoV ieqeraam thV aigla gunaikoV dauid outoi etecqhsan tw dauid en cebrwn

5. el sexto, Yitream, de Eglá, mujer de David. Estos le nacieron a David en Hebrón.

6. kai egeneto en tw einai ton polemon ana meson tou oikou saoul kai ana meson tou oikou dauid kai abennhr hn kratwn tou oikou saoul

6. Durante la guerra entre la casa de Saúl y la casa de David, Abner adquirió predominio en la casa de Saúl.

7. kai tw saoul pallakh resfa qugathr ial kai eipen memfibosqe uioV saoul proV abennhr ti oti eishlqeV proV thn pallakhn tou patroV mou

7. Había tenido Saúl una concubina, llamada Rispá, hija de Ayyá, y Abner la tomó. Pero Isbaal dijo a Abner: «¿Por qué te has llegado a la concubina de mi padre?»

8. kai equmwqh sfodra abennhr peri tou logou memfibosqe kai eipen abennhr proV auton mh kefalh kunoV egw eimi epoihsa eleoV shmeron meta tou oikou saoul tou patroV sou kai peri adelfwn kai gnwrimwn kai ouk hutomolhsa eiV ton oikon dauid kai epizhteiV ep' eme uper adikiaV gunaikoV shmeron

8. Abner se irritó mucho por las palabras de Isbaal y respondió: «¿Soy yo una cabeza de perro? Hasta hoy he favorecido a la casa de tu padre Saúl, a sus hermanos y sus amigos, para que no cayeras en manos de David, ¿y hoy me llamas la atención por una falta con esta mujer?

9. tade poihsai o qeoV tw abennhr kai tade prosqeih autw oti kaqwV wmosen kurioV tw dauid oti outwV poihsw autw en th hmera tauth

9. Esto haga Dios a Abner y esto le añada si no cumplo a David lo que Yahveh le ha jurado,

10. perielein thn basileian apo tou oikou saoul kai tou anasthsai ton qronon dauid epi israhl kai epi ton ioudan apo dan ewV bhrsabee

10. que quitaría la realeza a la casa de Saúl y levantaría el trono de David sobre Israel y sobre Judá, desde Dan hasta Berseba.»

11. kai ouk hdunasqh eti memfibosqe apokriqhnai tw abennhr rhma apo tou fobeisqai auton

11. Isbaal no se atrevió a contestar una palabra a Abner, por el miedo que le tenía.

12. kai apesteilen abennhr aggelouV proV dauid eiV qailam ou hn paracrhma legwn diaqou diaqhkhn sou met' emou kai idou h ceir mou meta sou tou epistreyai proV se panta ton oikon israhl

12. Envió Abner mensajeros para decir a David: «... Haz un pacto conmigo y me pondré de tu parte para traer a ti todo Israel.»

13. kai eipen dauid egw kalwV diaqhsomai proV se diaqhkhn plhn logon ena egw aitoumai para sou legwn ouk oyei to proswpon mou ean mh agaghV thn melcol qugatera saoul paraginomenou sou idein to proswpon mou

13. David respondió: «Bien. Haré un pacto contigo. Solamente te pido una cosa. No te admitiré a mí presencia si cuando vengas a verme no traes a Mikal, la hija de Saúl.»

14. kai exapesteilen dauid proV memfibosqe uion saoul aggelouV legwn apodoV moi thn gunaika mou thn melcol hn elabon en ekaton akrobustiaiV allofulwn

14. Envió David mensajeros a Isbaal, hijo de Saúl, para decirle: «Devuélveme a mi mujer Mikal, que adquirí por cien prepucios de filisteos.»

15. kai apesteilen memfibosqe kai elaben authn para tou androV authV para faltihl uiou sellhV

15. Isbaal mandó que la tomaran de casa de su marido Paltiel, hijo de Layis.

16. kai eporeueto o anhr authV met' authV klaiwn opisw authV ewV barakim kai eipen proV auton abennhr poreuou anastrefe kai anestreyen

16. Su marido partió con ella; la seguía llorando detrás de ella, hasta Bajurim. Abner le dijo: «Anda vuélvete.» Y se volvió.

17. kai eipen abennhr proV touV presbuterouV israhl legwn ecqeV kai trithn ezhteite ton dauid basileuein ef' umwn

17. Abner había hablado con los ancianos de Israel diciendo: «Desde siempre habéis estado buscando a David para rey vuestro.

18. kai nun poihsate oti kurioV elalhsen peri dauid legwn en ceiri tou doulou mou dauid swsw ton israhl ek ceiroV allofulwn kai ek ceiroV pantwn twn ecqrwn autwn

18. Pues hacedlo ahora, ya que Yahveh ha dicho a David: Por mano de David mi siervo libraré a mi pueblo Israel de mano de los filisteos y de mano de todos sus enemigos.»

19. kai elalhsen abennhr en toiV wsin beniamin kai eporeuqh abennhr tou lalhsai eiV ta wta tou dauid eiV cebrwn panta osa hresen en ofqalmoiV israhl kai en ofqalmoiV pantoV oikou beniamin

19. Abner habló igualmente a Benjamín y marchó después a Hebrón a comunicar a David lo que había parecido bien a los ojos de Israel y a los ojos de toda la casa de Benjamín.

20. kai hlqen abennhr proV dauid eiV cebrwn kai met' autou eikosi andreV kai epoihsen dauid tw abennhr kai toiV andrasin toiV met' autou poton

20. Llegó Abner a donde David, en Hebrón, con veinte hombres. Y David ofreció un banquete a Abner y a los hombres que le acompañaban.

21. kai eipen abennhr proV dauid anasthsomai dh kai poreusomai kai sunaqroisw proV kurion mou ton basilea panta israhl kai diaqhsomai meta sou diaqhkhn kai basileuseiV epi pasin oiV epiqumei h yuch sou kai apesteilen dauid ton abennhr kai eporeuqh en eirhnh

21. Abner dijo a David: «Voy a levantarme e iré a reunir todo Israel junto a mi señor, el rey; harán un pacto contigo y reinarás conforme a tus deseos.» Despidió David a Abner, que se fue en paz.

22. kai idou oi paideV dauid kai iwab pareginonto ek thV exodiaV kai skula polla eferon met' autwn kai abennhr ouk hn meta dauid eiV cebrwn oti apestalkei auton kai apelhluqei en eirhnh

22. Vinieron los veteranos de David, con Joab, de hacer una correría, trayendo un gran botín. No estaba ya Abner con David en Hebrón, pues David le había despedido y él había marchado en paz.

23. kai iwab kai pasa h stratia autou hcqhsan kai aphggelh tw iwab legonteV hkei abennhr uioV nhr proV dauid kai apestalken auton kai aphlqen en eirhnh

23. Llegaron, pues, Joab y todo el ejército que le acompañaba; y se hizo saber a Joab: «Abner, hijo de Ner, ha venido donde el rey, que le ha despedido y él se ha ido en paz.»

24. kai eishlqen iwab proV ton basilea kai eipen ti touto epoihsaV idou hlqen abennhr proV se kai ina ti exapestalkaV auton kai apelhluqen en eirhnh

24. Entró Joab donde el rey y dijo: «¿Qué has hecho? Abner ha venido a ti, ¿por qué le has dejado marcharse?

25. h ouk oidaV thn kakian abennhr uiou nhr oti apathsai se paregeneto kai gnwnai thn exodon sou kai thn eisodon sou kai gnwnai apanta osa su poieiV

25. ¿No sabes que Abner, hijo de Ner, ha venido para engañarte, para enterarse de tus idas y venidas y saber todo lo que haces?»

26. kai anestreyen iwab apo tou dauid kai apesteilen aggelouV opisw abennhr kai epistrefousin auton apo tou freatoV tou seiram kai dauid ouk hdei

26. Salió Joab de donde David y envió gentes en pos de Abner que le hicieron volver desde la cisterna de Sirá, sin saberlo David.

27. kai epestreyen abennhr eiV cebrwn kai exeklinen auton iwab ek plagiwn thV pulhV lalhsai proV auton enedreuwn kai epataxen auton ekei epi thn yoan kai apeqanen en tw aimati asahl tou adelfou iwab

27. Volvió Abner a Hebrón y le tomó aparte Joab en la misma puerta, como para hablarle en secreto; y le hirió en el veintre allí mismo y lo mató por la sangre de su hermano Asahel.

28. kai hkousen dauid meta tauta kai eipen aqwoV eimi egw kai h basileia mou apo kuriou ewV aiwnoV apo twn aimatwn abennhr uiou nhr

28. Lo supo David inmediatamente y dijo: «Limpio estoy yo, y mi reino, ante Yahveh para siempre de la sangre de Abner, hijo de Ner.

29. katanthsatwsan epi kefalhn iwab kai epi panta ton oikon tou patroV autou kai mh eklipoi ek tou oikou iwab gonorruhV kai leproV kai kratwn skutalhV kai piptwn en romfaia kai elassoumenoV artoiV

29. Caiga sobre la cabeza de Joab y sobre toda la casa de su padre, nunca falte en la casa de Joab quien padezca flujo de sangre, ni leproso, ni quien ande con cachava, ni quien muera a espada, ni quien carezca de pan.»

30. iwab de kai abessa o adelfoV autou dieparethrounto ton abennhr anq' wn eqanatwsen ton asahl ton adelfon autwn en gabawn en tw polemw

30. (Joab y su hermano Abisay asesinaron a Abner porque éste había matado a su hermano Asahel en la batalla de Gabaón.)

31. kai eipen dauid proV iwab kai proV panta ton laon ton met' autou diarrhxate ta imatia umwn kai perizwsasqe sakkouV kai koptesqe emprosqen abennhr kai o basileuV dauid eporeueto opisw thV klinhV

31. Y dijo David a Joab y a todo el ejército que le acompañaba: «Rasgad vuestros vestidos, ceñíos los sayales y llorad por Abner.» El rey David iba detrás de las andas.

32. kai qaptousin ton abennhr eiV cebrwn kai hren o basileuV thn fwnhn autou kai eklausen epi tou tafou autou kai eklausen paV o laoV epi abennhr

32. Sepultaron a Abner en Hebrón. El rey alzó su voz y lloró junto al sepulcro de Abner, y también lloró todo el pueblo.

33. kai eqrhnhsen o basileuV epi abennhr kai eipen ei kata ton qanaton nabal apoqaneitai abennhr

33. El rey entonó esta elegía por Abner: «¿Como muere un necio había de morir Abner?

34. ai ceireV sou ouk edeqhsan oi podeV sou ouk en pedaiV ou proshgagen wV nabal enwpion uiwn adikiaV epesaV kai sunhcqh paV o laoV tou klausai auton

34. No ligadas tus manos ni puestos en cadenas tus pies. Has caído como quien cae ante malhechores.» Y arreció el pueblo en su llanto por él.

35. kai hlqen paV o laoV perideipnhsai ton dauid artoiV eti oushV hmeraV kai wmosen dauid legwn tade poihsai moi o qeoV kai tade prosqeih oti ean mh duh o hlioV ou mh geuswmai artou h apo pantoV tinoV

35. Fue todo el pueblo y, siendo aún de día, rogaban a David que comiese, pero David juró: «Esto me haga Dios y esto me añada, si pruebo el pan o cualquiera otra cosa antes de ponerse el sol.»

36. kai egnw paV o laoV kai hresen enwpion autwn panta osa epoihsen o basileuV enwpion tou laou

36. Todo el pueblo lo supo y lo aprobó. Todo lo que hizo el rey pareció bien a toto el pueblo.

37. kai egnw paV o laoV kai paV israhl en th hmera ekeinh oti ouk egeneto para tou basilewV qanatwsai ton abennhr uion nhr

37. Y aquel día supo todo el pueblo y todo Israel que el rey no había tenido parte en la muerte de Abner, hijo de Ner.

38. kai eipen o basileuV proV touV paidaV autou ouk oidate oti hgoumenoV megaV peptwken en th hmera tauth en tw israhl

38. El rey dijo a sus servidores: «¿No sabéis que hoy ha caído un gran caudillo en Israel?

39. kai oti egw eimi shmeron suggenhV kai kaqestamenoV upo basilewV oi de andreV outoi uioi sarouiaV sklhroteroi mou eisin antapodw kurioV tw poiounti ponhra kata thn kakian autou

39. Hoy estoy reblandecido, pues soy rey ungido, pero estos hombres, hijos de Sarvia, son más duros que yo. Que Yahveh devuelva al malhechor según su malicia.»



Lue Raamattu vuodessa

Liity yhteisöömme ja lue koko Raamattu 365 päivässä. Jäsennelty ja inspiroiva polku uskosi ja Raamatun tuntemuksesi syventämiseen.