Mosaico decorativo

1. kai kurioV epeskeyato thn sarran kaqa eipen kai epoihsen kurioV th sarra kaqa elalhsen

1. Yahveh visitó a Sara como lo había dicho, e hizo Yahveh por Sara lo que había prometido.

2. kai sullabousa eteken sarra tw abraam uion eiV to ghraV eiV ton kairon kaqa elalhsen autw kurioV

2. Concibió Sara y dio a Abraham un hijo en su vejez, en el plazo predicho por Dios.

3. kai ekalesen abraam to onoma tou uiou autou tou genomenou autw on eteken autw sarra isaak

3. Abraham puso al hijo que le había nacido y que le trajo Sara el nombre de Isaac.

4. perietemen de abraam ton isaak th ogdoh hmera kaqa eneteilato autw o qeoV

4. Abraham circuncidó a su hijo Isaac a los ocho días, como se lo había mandado Dios.

5. abraam de hn ekaton etwn hnika egeneto autw isaak o uioV autou

5. Abraham era de cien años cuando le nació su hijo Isaac.

6. eipen de sarra gelwta moi epoihsen kurioV oV gar an akoush sugcareitai moi

6. Y dijo Sara: «Dios me ha dado de qué reír; todo el que lo oiga se reirá conmigo.»

7. kai eipen tiV anaggelei tw abraam oti qhlazei paidion sarra oti etekon uion en tw ghrei mou

7. Y añadió: «¿Quién le habría dicho a Abraham que Sara amamantaría hijos?; pues bien, yo le he dado un hijo en su vejez.»

8. kai huxhqh to paidion kai apegalaktisqh kai epoihsen abraam dochn megalhn h hmera apegalaktisqh isaak o uioV autou

8. Creció el niño y fue destetado, y Abraham hizo un gran banquete el día que destetaron a Isaac.

9. idousa de sarra ton uion agar thV aiguptiaV oV egeneto tw abraam paizonta meta isaak tou uiou authV

9. Vio Sara al hijo que Agar la egipcia había dado a Abraham jugando con su hijo Isaac,

10. kai eipen tw abraam ekbale thn paidiskhn tauthn kai ton uion authV ou gar klhronomhsei o uioV thV paidiskhV tauthV meta tou uiou mou isaak

10. dijo a Abraham: «Despide a esa criada y a su hijo, pues no va a heredar el hijo de esa criada juntamente con mi hijo, con Isaac.»

11. sklhron de efanh to rhma sfodra enantion abraam peri tou uiou autou

11. Sintiólo muy mucho Abraham, por tratarse de su hijo,

12. eipen de o qeoV tw abraam mh sklhron estw to rhma enantion sou peri tou paidiou kai peri thV paidiskhV panta osa ean eiph soi sarra akoue thV fwnhV authV oti en isaak klhqhsetai soi sperma

12. pero Dios dijo a Abraham: «No lo sientas ni por el chico ni por tu criada. En todo lo que te dice Sara, hazle caso; pues aunque por Isaac llevará tu nombre una descendencia,

13. kai ton uion de thV paidiskhV tauthV eiV eqnoV mega poihsw auton oti sperma son estin

13. también del hijo de la criada haré una gran nación, por ser descendiente tuyo.»

14. anesth de abraam to prwi kai elaben artouV kai askon udatoV kai edwken agar kai epeqhken epi ton wmon kai to paidion kai apesteilen authn apelqousa de eplanato thn erhmon kata to frear tou orkou

14. Levantóse, pues, Abraham de mañana, tomó pan y un odre de agua, y se lo dio a Agar, le puso al hombro el niño y la despidió. Ella se fue y anduvo por el desierto de Berseba.

15. exelipen de to udwr ek tou askou kai erriyen to paidion upokatw miaV elathV

15. Como llegase a faltar el agua del odre, echó al niño bajo una mata,

16. apelqousa de ekaqhto apenanti autou makroqen wsei toxou bolhn eipen gar ou mh idw ton qanaton tou paidiou mou kai ekaqisen apenanti autou anabohsan de to paidion eklausen

16. y ella misma fue a sentarse enfrente, a distancia como de un tiro de arco, pues decía: «No quiero ver morir al niño.» Sentada, pues, enfrente, se puso a llorar a gritos.

17. eishkousen de o qeoV thV fwnhV tou paidiou ek tou topou ou hn kai ekalesen aggeloV tou qeou thn agar ek tou ouranou kai eipen auth ti estin agar mh fobou epakhkoen gar o qeoV thV fwnhV tou paidiou sou ek tou topou ou estin

17. Oyó Dios la voz del chico, y el Angel de Dios llamó a Agar desde los cielos y le dijo: «¿Qué te pasa, Agar? No temas, porque Dios ha oído la voz del chico en donde está.

18. anasthqi labe to paidion kai krathson th ceiri sou auto eiV gar eqnoV mega poihsw auton

18. ¡Arriba!, levanta al chico y tenle de la mano, porque he de convertirle en una gran nación.»

19. kai anewxen o qeoV touV ofqalmouV authV kai eiden frear udatoV zwntoV kai eporeuqh kai eplhsen ton askon udatoV kai epotisen to paidion

19. Entonces abrió Dios los ojos de ella, y vio un pozo de agua. Fue, llenó el odre de agua y dio de beber al chico.

20. kai hn o qeoV meta tou paidiou kai huxhqh kai katwkhsen en th erhmw egeneto de toxothV

20. Dios asistió al chico, que se hizo mayor y vivía en el desierto, y llegó a ser gran arquero.

21. kai katwkhsen en th erhmw th faran kai elaben autw h mhthr gunaika ek ghV aiguptou

21. Vivía en el desierto de Parán, y su madre tomó para él una mujer del país de Egipto.

22. egeneto de en tw kairw ekeinw kai eipen abimelec kai ocozaq o numfagwgoV autou kai fikol o arcistrathgoV thV dunamewV autou proV abraam legwn o qeoV meta sou en pasin oiV ean poihV

22. Sucedió por aquel tiempo que Abimélek, junto con Pikol, capitán de su tropa, dijo a Abraham: «Dios está contigo en todo lo que haces.

23. nun oun omoson moi ton qeon mh adikhsein me mhde to sperma mou mhde to onoma mou alla kata thn dikaiosunhn hn epoihsa meta sou poihseiV met' emou kai th gh h su parwkhsaV en auth

23. Ahora, pues, júrame por Dios aquí mismo sin mentir, y tanto a mí como a mis hijos y a mis nietos, que la misma benevolencia que he tenido para contigo, la tendrás tú para conmigo y con el país donde te hemos recibido como huésped.»

24. kai eipen abraam egw omoumai

24. Abraham dijo: «Lo juro».

25. kai hlegxen abraam ton abimelec peri twn freatwn tou udatoV wn afeilanto oi paideV tou abimelec

25. Entonces Abraham se quejó a Abimélek con motivo de un pozo que habían usurpado los súbditos de Abimélek.

26. kai eipen autw abimelec ouk egnwn tiV epoihsen to pragma touto oude su moi aphggeilaV oude egw hkousa all' h shmeron

26. Y dijo Abimélek: «No sé quién ha hecho eso. Ni tú me lo habías notificado, ni yo había oído nada hasta hoy.»

27. kai elaben abraam probata kai moscouV kai edwken tw abimelec kai dieqento amfoteroi diaqhkhn

27. Abraham tomó unas ovejas y vacas, se las dio a Abimélek, e hicieron los dos un pacto.

28. kai esthsen abraam epta amnadaV probatwn monaV

28. Abraham puso siete corderas aparte.

29. kai eipen abimelec tw abraam ti eisin ai epta amnadeV twn probatwn toutwn aV esthsaV monaV

29. Dijo Abimélek a Abraham: «¿Para qué son esas siete corderas que has apartado?»

30. kai eipen abraam oti taV epta amnadaV tautaV lhmyh par' emou ina wsin moi eiV marturion oti egw wruxa to frear touto

30. Dijo: «Estas siete corderas las vas a aceptar de mi mano, para que me sirvan de testimonio de que yo he excavado este pozo.»

31. dia touto epwnomasen to onoma tou topou ekeinou frear orkismou oti ekei wmosan amfoteroi

31. Por eso se llamó a aquel lugar Berseba, porque allí juraron ambos.

32. kai dieqento diaqhkhn en tw freati tou orkou anesth de abimelec kai ocozaq o numfagwgoV autou kai fikol o arcistrathgoV thV dunamewV autou kai epestreyan eiV thn ghn twn fulistiim

32. Hicieron, pues, el pacto en Berseba; luego, levantándose Abimélek y Pikol, capitán de su tropa, se volvieron al país de los filisteos.

33. kai efuteusen abraam arouran epi tw freati tou orkou kai epekalesato ekei to onoma kuriou qeoV aiwnioV

33. Abraham plantó un tamarisco en Berseba en invocó allí el nombre de Yahveh, Dios eterno. Abraham estuvo residiendo en el país de los filisteos muchos años.

34. parwkhsen de abraam en th gh twn fulistiim hmeraV pollaV

34.



Lue Raamattu vuodessa

Liity yhteisöömme ja lue koko Raamattu 365 päivässä. Jäsennelty ja inspiroiva polku uskosi ja Raamatun tuntemuksesi syventämiseen.