Mosaico decorativo

1. bibloV logwn twbit tou twbihl tou ananihl tou adouhl tou gabahl ek tou spermatoV asihl ek thV fulhV nefqalim

1. Tobit, da tribo e da cidade de Neftali (situada na Galileia superior, acima de Naasson, atrás do caminho do ocidente, tendo à esquerda a cidade de Sefet),

2. oV hcmalwteuqh en hmeraiV enemessarou tou basilewV assuriwn ek qisbhV h estin ek dexiwn kudiwV thV nefqalim en th galilaia uperanw ashr

2. foi levado para o cativeiro no tempo de Salmanasar, rei dos assírios. Embora cativo, ele não abandonou o caminho da verdade.

3. egw twbit odoiV alhqeiaV eporeuomhn kai dikaiosunhV pasaV taV hmeraV thV zwhV mou kai elehmosunaV pollaV epoihsa toiV adelfoiV mou kai tw eqnei toiV sumporeuqeisin met' emou eiV cwran assuriwn eiV nineuh

3. Tudo aquilo de que podia dispor distribuía cada dia a seus irmãos de raça, que partilhavam com ele sua sorte de cativo.

4. kai ote hmhn en th cwra mou en th gh israhl newterou mou ontoV pasa fulh tou nefqalim tou patroV mou apesth apo tou oikou ierosolumwn thV eklegeishV apo paswn twn fulwn israhl eiV to qusiazein pasaV taV fulaV kai hgiasqh o naoV thV kataskhnwsewV tou uyistou kai wkodomhqh eiV pasaV taV geneaV tou aiwnoV

4. Embora fosse ele o mais jovem da tribo de Neftali, seu proceder nada tinha de pueril.

5. kai pasai ai fulai ai sunapostasai equon th baal th damalei kai o oikoV nefqalim tou patroV mou

5. Por isso, enquanto todos eles iam adorar os bezerros de ouro que o rei de Israel, Je­roboão, tinha feito, só ele fugia da companhia de todos e

6. kagw monoV eporeuomhn pleonakiV eiV ierosoluma en taiV eortaiV kaqwV gegraptai panti tw israhl en prostagmati aiwniw taV aparcaV kai taV dekataV twn genhmatwn kai taV prwtokouriaV ecwn

6. dirigia-se ao Templo do Senhor em Jerusalém, onde adorava o Senhor, Deus de Israel, oferecendo fielmente as primícias e os dízimos de todos os seus bens.

7. kai edidoun autaV toiV iereusin toiV uioiV aarwn proV to qusiasthrion pantwn twn genhmatwn thn dekathn edidoun toiV uioiV leui toiV qerapeuousin en ierousalhm kai thn deuteran dekathn apepratizomhn kai eporeuomhn kai edapanwn auta en ierosolumoiV kaq' ekaston eniauton

7. De três em três anos, dava aos prosélitos e aos estrangeiros todo o seu dízimo.

8. kai thn trithn edidoun oiV kaqhkei kaqwV eneteilato debbwra h mhthr tou patroV mou dioti orfanoV kateleifqhn upo tou patroV mou

8. Esta e outras práticas semelhantes da Lei de Deus, tinha observado desde a sua infância.

9. kai ote egenomhn anhr elabon annan gunaika ek tou spermatoV thV patriaV hmwn kai egennhsa ex authV twbian

9. Quando se tornou adulto, desposou uma mulher de sua tribo, chamada Ana, da qual teve um filho, a quem deu o nome de Tobias.

10. kai ote hcmalwtisqhn eiV nineuh panteV oi adelfoi mou kai oi ek tou genouV mou hsqion ek twn artwn twn eqnwn

10. Ensinou-lhe desde a sua mais tenra idade a temer a Deus e a se abster de todo pecado.

11. egw de sunethrhsa thn yuchn mou mh fagein

11. Desse modo, quando chegou com sua mulher e seu filho, como cativo, no meio de sua tribo, à cidade de Nínive,

12. kaqoti ememnhmhn tou qeou en olh th yuch mou

12. embora todos os outros comessem dos alimentos dos pagãos, guardou sua alma pura e jamais contraiu mancha alguma com seus alimentos.

13. kai edwken o uyistoV carin kai morfhn enwpion enemessarou kai hmhn autou agorasthV

13. E porque ele conservava com todo o seu coração a lembrança de Deus, Deus tornou-o simpático ao rei Salmanasar,

14. kai eporeuomhn eiV thn mhdian kai pareqemhn gabahlw tw adelfw gabria en ragoiV thV mhdiaV arguriou talanta deka

14. que o autorizou a ir aonde quisesse e a fazer o que quer que lhe agradasse.

15. kai ote apeqanen enemessaroV ebasileusen sennachrim o uioV autou ant' autou kai ai odoi autou hkatastathsan kai ouketi hdunasqhn poreuqhnai eiV thn mhdian

15. Ele ia, pois, visitar todos os deportados e dava-lhes conselhos salutares.

16. kai en taiV hmeraiV enemessarou elehmosunaV pollaV epoioun toiV adelfoiV mou

16. Foi um dia a Ragés, cidade da Média, com dez talentos de prata que o rei lhe tinha dado.*

17. touV artouV mou edidoun toiV peinwsin kai ta imatia mou toiV gumnoiV kai ei tina ek tou genouV mou eqewroun teqnhkota kai errimmenon opisw tou teicouV nineuh eqapton auton

17. Encontrando entre a multidão dos seus compatriotas um homem de sua tribo, chamado Gabael, o qual se achava em dificuldades, deu-lhe a sobredita quantia de prata, mediante um recibo.

18. kai ei tina apekteinen sennachrim o basileuV ote hlqen feugwn ek thV ioudaiaV eqaya autouV kleptwn pollouV gar apekteinen en tw qumw autou kai ezhthqh upo tou basilewV ta swmata kai ouc eureqh

18. Passou o tempo. Salmanasar morreu e Senaquerib, seu filho, sucedeu-lhe no trono. Ora, Senaquerib odiava os israelitas.

19. poreuqeiV de eiV twn en nineuh upedeixe tw basilei peri emou oti qaptw autouV kai ekrubhn epignouV de oti zhtoumai apoqanein fobhqeiV anecwrhsa

19. Tobit ia diariamente visitar toda a sua parentela, consolava-a e distribuía dos seus bens a cada um, segundo as suas posses.

20. kai dihrpagh panta ta uparconta mou kai ou kateleifqh moi ouden plhn annaV thV gunaikoV mou kai twbiou tou uiou mou

20. Alimentava os famintos, vestia os nus e, com uma solicitude toda particular, sepultava os defuntos e os que tinham sido mortos.

21. kai ou dihlqon hmerai penthkonta ewV ou apekteinan auton oi duo uioi autou kai efugon eiV ta orh ararat kai ebasileusen sacerdonoV o uioV autou ant' autou kai etaxen aciacaron ton anahl uion tou adelfou mou epi pasan thn eklogistian thV basileiaV autou kai epi pasan thn dioikhsin

21. Quando o rei Senaquerib, fugindo da Judeia ao castigo com que Deus o ferira por suas blasfêmias, mandou assassinar, na sua ira, um grande número de israelitas. Tobit sepultou os seus cadáveres.*

22. kai hxiwsen aciacaroV peri emou kai hlqon eiV nineuh aciacaroV de hn o oinocooV kai epi tou daktuliou kai dioikhthV kai eklogisthV kai katesthsen auton o sacerdonoV ek deuteraV hn de exadelfoV mou

22. Denunciaram-no ao rei, que o mandou matar e confiscou todos os seus bens.

23.

23. Tobit, porém, despojado de tudo, fugiu com seu filho e sua mulher e, como tinha muitos amigos, conseguiu permanecer oculto.

24.

24. Ora, quarenta e cinco dias depois, o rei foi assassinado por seus filhos,

25.

25. e Tobit voltou para a sua casa; e foram-lhe restituídos todos os seus bens.*



Lue Raamattu vuodessa

Liity yhteisöömme ja lue koko Raamattu 365 päivässä. Jäsennelty ja inspiroiva polku uskosi ja Raamatun tuntemuksesi syventämiseen.