Księga Hioba, 9

1. Hiob na to tak odpowiedział:

1. et respondens Job ait

2. Istotnie. Ja wiem, że to prawda, Czy człowiek jest prawy przed Bogiem?

2. vere scio quod ita sit et quod non justificetur homo conpositus Deo

3. Gdyby się ktoś z Nim prawował, nie odpowie raz jeden na tysiąc.

3. si voluerit contendere cum eo non poterit ei respondere unum pro mille

4. Umysł to mądry, a siła potężna. Któż Mu przeciwny nie padnie?

4. sapiens corde est et fortis robore quis restitit ei et pacem habuit

5. W mgnieniu oka On przesunie góry i zniesie je w swoim gniewie,

5. qui transtulit montes et nescierunt hii quos subvertit in furore suo

6. On ziemię poruszy w posadach: i poczną trzeszczeć jej słupy.

6. qui commovet terram de loco suo et columnæ ejus concutiuntur

7. On słońcu zabroni świecić, na gwiazdy pieczęć nałoży.

7. qui præcipit soli et non oritur et stellas claudit quasi sub signaculo

8. On sam rozciąga niebiosa, kroczy po morskich głębinach;

8. qui extendit cælos solus et graditur super fluctus maris

9. On stworzył Niedźwiedzicę, Oriona, Plejady i Strefy Południa.

9. qui facit Arcturum et Oriona et Hyadas et interiora austri

10. On czyni cuda niezbadane, nikt nie zliczy Jego dziwów.

10. qui facit magna et inconprehensibilia et mirabilia quorum non est numerus

11. Nie widzę Go, chociaż przechodzi: mija, a dostrzec nie mogę.

11. si venerit ad me non videbo si abierit non intellegam eum

12. Kto Mu zabroni, choć zniszczy? Kto zdoła powiedzieć: Co robisz?

12. si repente interroget quis respondebit ei vel quis dicere potest cur facis

13. Bóg gniewu hamować nie musi, uległe są Mu służki Rahaba.

13. Deus cujus resistere iræ nemo potest et sub quo curvantur qui portant orbem

14. Jakże ja zdołam z Nim mówić? Dobiorę wyrazów właściwych?

14. quantus ergo sum ego qui respondeam ei et loquar verbis meis cum eo

15. Choć słuszność mam, nie odpowiadam i tylko błagam o litość.

15. qui etiam si habuero quippiam justum non respondebo sed meum judicem deprecabor

16. Proszę Go, by się odezwał, a nie mam pewności, że słucha.

16. et cum invocantem exaudierit me non credo quod audierit vocem meam

17. On może zniszczyć mnie burzą, bez przyczyny pomnożyć mi rany.

17. in turbine enim conteret me et multiplicabit vulnera mea etiam sine causa

18. Nawet odetchnąć mi nie da, tak mnie napełni goryczą.

18. non concedit requiescere spiritum meum et implet me amaritudinibus

19. O siłę chodzi? To mocarz. O sąd? Kto da mi świadectwo?

19. si fortitudo quæritur robustissimus est si æquitas judicii nemo pro me audet testimonium dicere

20. On i prawym zamknie usta, mam słuszność, a winnnym mnie uzna.

20. si justificare me voluero os meum condemnabit me si innocentem ostendere pravum me conprobabit

21. Czym czysty? Nie znam sam siebie, potępiam swe własne życie.

21. etiam si simplex fuero hoc ipsum ignorabit anima mea et tædebit me vitæ meæ

22. Na jedno więc, rzekłem, wychodzi, prawego ze złym razem zniszczy.

22. unum est quod locutus sum et innocentem et impium ipse consumit

23. Gdy nagła powódź zabija, drwi z cierpień niewinnego;

23. si flagellat occidat semel et non de pœnis innocentum rideat

24. ziemię dał w ręce grzeszników, sędziom zakrywa oblicza. Jeśli nie On - to kto właściwie?

24. terra data est in manu impii vultum judicum ejus operit quod si non ille est quis ergo est

25. Szybsze me dni niźli biegacz, ciekają, nie zaznawszy szczęścia,

25. dies mei velociores fuerunt cursore fugerunt et non viderunt bonum

26. mkną jak łodzie z sitowia, gonią jak orzeł ofiarę.

26. pertransierunt quasi naves poma portantes sicut aquila volans ad escam

27. Gdy powiem: Zapomnę o męce, odmienię, rozjaśnię oblicze -

27. cum dixero nequaquam ita loquar commuto faciem meam et dolore torqueor

28. drżę na myśl o cierpieniu, pewny, że mnie nie uwolni.

28. verebar omnia opera mea sciens quod non parceres delinquenti

29. Jestem grzesznikiem, przyznaję. Więc po co się męczę na próżno?

29. si autem et sic impius sum quare frustra laboravi

30. Choćbym się w śniegu wykąpał, a ługiem umył swe ręce;

30. si lotus fuero quasi aquis nivis et fulserint velut mundissimæ manus meæ

31. umieścisz mnie tam, na dole. Nawet mój płaszcz mną się brzydzi.

31. tamen sordibus intingues me et abominabuntur me vestimenta mea

32. Nie człowiek to, aby Mu odrzec: Razem stawajmy u sądu!

32. neque enim viro qui similis mei est respondebo nec qui mecum in judicio ex æquo possit audiri

33. Czy jest między nami rozjemca, co rękę położy na obu?

33. non est qui utrumque valeat arguere et ponere manum suam in ambobus

34. Niech zdejmie ze mnie swą rózgę i strachem mnie nie napełnia,

34. auferat a me virgam suam et pavor ejus non me terreat

35. bym mówić zdołał bez lęku... A tak, ja nie mam śmiałości.

35. loquar et non timebo eum neque enim possum metuens respondere