Księga Hioba, 16
1. Hiob na to odpowiedział:
1. respondens autem Job dixit
2. Podobnie mówiono mi często. Zamiast koić, wszyscy dręczycie.
2. audivi frequenter talia consolatores onerosi omnes vos estis
3. Czy koniec już pustym dźwiękom? Co skłania cię do mówienia?
3. numquid habebunt finem verba ventosa aut aliquid tibi molestum est si loquaris
4. I ja bym przemawiał podobnie, ale gdy role zmienimy. Mowy bym do was układał, kiwałbym głową nad wami.
4. poteram et ego similia vestri loqui atque utinam esset anima vestra pro anima mea
5. Pocieszałbym was ustami, nie skąpiłbym słów współczucia.
5. consolarer et ego vos sermonibus et moverem caput meum super vos
6. Lecz cierpień nie stłumię słowami. Czy odejdą ode mnie, gdy zmilknę?
6. roborarem vos ore meo et moverem labia quasi parcens vobis
7. Ach, teraz jestem zmęczony, zniszczyłeś me wszystkie dowody;
7. sed quid agam si locutus fuero non quiescet dolor meus et si tacuero non recedet a me
8. ścisnąłeś mnie, mój świadek mi wrogiem, oskarża mnie moja słabość.
8. nunc autem oppressit me dolor meus et in nihili redacti sunt omnes artus mei
9. Sroży się w gniewie i ściga, zgrzytając na mnie zębami. Wróg zmierzył mnie wzrokiem.
9. rugæ meæ testimonium dicunt contra me et suscitatur falsiloquus adversus faciem meam contradicens mihi
10. Usta swe na mnie rozwarli, po twarzy mnie bili okrutnie, społem się przeciw mnie złączyli.
10. collegit furorem suum in me et comminans mihi infremuit contra me dentibus suis hostis meus terribilibus oculis me intuitus est
11. Bóg mnie zaprzedał złoczyńcom, oddał mnie w ręce zbrodniarzy,
11. aperuerunt super me ora sua exprobrantes percusserunt maxillam meam satiati sunt pœnis meis
12. zburzył już moją beztroskę, chwycił za grzbiet i roztrzaskał, obrał mnie sobie za cel.
12. conclusit me Deus apud iniquum et manibus impiorum me tradidit
13. Łucznikami mnie zewsząd otoczył, nerki mi przeszył nieludzko, żółć moją wylał na ziemię.
13. ego ille quondam opulentus repente contritus sum tenuit cervicem meam confregit me et posuit sibi quasi in signum
14. Wyłom czynił po wyłomie, jak wojownik natarł na mnie.
14. circumdedit me lanceis suis convulneravit lumbos meos non pepercit et effudit in terra viscera mea
15. Przywdziałem wór na swe ciało, czołem w proch uderzyłem,
15. concidit me vulnere super vulnus inruit in me quasi gigans
16. oblicze czerwone od płaczu, w oczach już widzę pomrokę,
16. saccum consui super cutem meam et operui cinere cornu meum
17. choć rąk nie zmazałem występkiem i modlitwa moja jest czysta.
17. facies mea intumuit a fletu et palpebræ meæ caligaverunt
18. Ziemio, nie zakryj mej krwi, by krzyk ukojenia nie zaznał.
18. hæc passus sum absque iniquitate manus meæ cum haberem mundas ad Deum preces
19. Teraz mój Świadek jest w niebie, Ten, co mnie zna, jest wysoko.
19. terra ne operias sanguinem meum neque inveniat locum in te latendi clamor meus
20. Gdy gardzą mną przyjaciele, zwracam się z płaczem do Boga,
20. ecce enim in cælo testis meus et conscius meus in excelsis
21. by rozsądził spór człowieka z Bogiem, jakby człowieka z człowiekiem.
21. verbosi mei amici mei ad Deum stillat oculus meus
22. Jeszcze upłynie lat kilka, nim pójdę, skąd nie ma powrotu.
22. atque utinam sic judicaretur vir cum Deo quomodo judicatur filius hominis cum collega suo
23.
23. ecce enim breves anni transeunt et semitam per quam non revertar ambulo
