Eclesiástico, 14
1. Feliz o homem que não pecou pelas suas palavras, e que não é atormentado pelo remorso do pecado.*
1. Boldog az az ember, aki nem vétkezik szóval, és akit bûne miatt nem kínoz fájdalom.
2. Feliz aquele cuja alma não está triste e que não está privado de esperança!
2. Boldog az az ember, akit nem vádol a szíve, és aki nem süllyed reménytelenségbe.
3. Para o homem avarento e cúpido a riqueza é inútil; para que serve o ouro ao homem invejoso?
3. Kicsinyes embernek nem való gazdagság, s a telhetetlennek mire jók a kincsek?
4. Quem acumula injustamente, com prejuízo da vida, acumula para outros, e outro há de vir que esbanjará esses bens na devassidão.
4. Aki magához fösvény, az másnak gyûjtöget, idegen tobzódik majd a javaiban.
5. Para quem será bom aquele que é mau para si mesmo? Não terá nenhuma satisfação em seus bens.
5. Kivel tesz jót, aki sajnálja magától? A saját vagyonában sem leli örömét.
6. Nada é pior do que aquele que é avaro consigo mesmo: eis aí o verdadeiro salário de sua maldade.
6. Nincs szörnyûbb, mint aki önmagához fösvény, ezáltal nyeri el gazdagsága bérét.
7. Se ele fizer algum bem, é inconscientemente, a seu pesar, e acaba desvendando a sua maldade.
7. Néha ugyan tesz jót, de csak véletlenül, s végül mégis kimutatja gonoszságát.
8. O olhar do invejoso é mau; ele desvia o rosto e despreza sua alma.
8. Gonosz az, aki másra ferde szemmel tekint, elfordítja fejét és más embert lenéz.
9. O olhar do avarento é insaciável a respeito da iniquidade, só ficará satisfeito quando tiver ressecado e consumido a sua alma.*
9. A kapzsinak sose elég az, amije van, a telhetetlenség kiszárítja lelkét.
10. O olhar maldoso só leva ao mal; não será saciado com pão, mas será pobre e triste em sua própria mesa.*
10. Fukar a zsugori, mikor kenyeret szel, a saját asztala is szükséget szenved.
11. Meu filho, se algo tiveres, faze com isso algum bem a ti mesmo, e apresenta a Deus oferendas dignas.*
11. Fiam, ha van mibõl, ne sajnáld magadtól, és vidd el az Úrnak az adományt, amit kíván tõled.
12. Lembra-te de que a morte não tarda, e de que o pacto da moradia dos mortos te foi revelado, pois é lei deste mundo que é preciso morrer.*
12. Ne felejtsd, a halál nem várat magára, s nem tudod, milyen szövetség áll fenn az alvilággal.
13. Antes de morrer, faze bem ao teu amigo, e dá esmola ao pobre conforme tuas posses.
13. Tégy jót barátoddal, mielõtt meghalnál, ajándékozd meg, ahogyan csak tudod.
14. Não te prives de um dia feliz, e não deixes escapar nenhuma parcela do precioso dom.
14. Ne vond meg magadtól a ma boldogságát, és vedd ki részedet az élvezetekbõl.
15. Não será a outrem que deixarás o fruto de teus esforços e de teus trabalhos, para ser repartido por sorte?
15. Nem kell vagyonodat másoknak adnod, nehéz szerzeményed a kockavetõknek.
16. Dá e recebe, e justifica a tua alma.
16. Adj (ajándékot), s fogadj el magad is; élvezd az életet, mert az alvilágban már nincsen élvezet.
17. Pratica a justiça, antes de tua morte, pois na moradia dos mortos não há de se achar alimento.*
17. Minden test elavul, akárcsak a ruha, õsi törvény mondja: meghalni, meghalni!
18. Toda carne fenece como a erva, e como a folha que cresce numa árvore vigorosa:*
18. Mint a levélrügy a zöldülõ fán: az egyik elhervad, a másik fejlõdik, ilyen a húsból s vérbõl való népség: amikor az egyik meghal, születik a másik.
19. umas nascem, outras caem. Assim, nesta raça de carne e sangue, uma geração morre, outra nasce.
19. Minden mulandó mû végül is elpusztul, és aki alkotta, osztozik sorsában.
20. Tudo o que é corruptível acabará por ser destruído, e o artesão morrerá com o seu trabalho.
20. Boldog az, akinek bölcsességen jár az esze, aki mindent okosan megfontol;
21. Toda obra excelente será aprovada e o seu autor nela achará orgulho.
21. aki eszét a bölcsesség felé irányítja, és annak titkait igyekszik fölfedni,
22. Feliz o homem que persevera na sabedoria, que se exercita na prática da justiça, e que, em seu coração, pensa no olhar de Deus que tudo vê;*
22. mint valami vadász, úgy jár a nyomában, leskelõdik, hogyan juthat a közelébe,
23. que repassa no seu coração os seus caminhos, que penetra no conhecimento de seus segredos, que caminha atrás dela seguindo-lhe as pegadas, e que permanece em suas vias;
23. benéz az ablakán, fülel az ajtaján,
24. que olha pelas suas janelas, que escuta à sua porta,
24. s megtelepszik a háza közelében, a falához kötözi sátrának cövekét,
25. que se detém junto a sua casa e que, enterrando uma estaca dentro de suas muralhas, edifica sua cabana junto a ela. Nessa cabana, seus haveres repousam tranquilamente para sempre;*
25. az oldalához üti fel a sátrát, s ezáltal kellemes otthonban lakhatik,
26. sob esse abrigo ele estabelece os seus filhos, e ele mesmo residirá debaixo dos seus ramos.*
26. gondjaira bízza gyermekei sorsát, s az ágai alatt kipiheni magát,
27. Em sua sombra ele encontra abrigo contra o calor, e repousará na sua glória.
27. a nagy hõség elõl árnyékába bújik, oltalmat nyújt neki annak dicsõsége.
Bíblia Ave Maria - Kaikki oikeudet pidätetään.
