Mosaico decorativo

1. kai dauid parhlqen bracu ti apo thV rowV kai idou siba to paidarion memfibosqe eiV apanthn autou kai zeugoV onwn episesagmenwn kai ep' autoiV diakosioi artoi kai ekaton stafideV kai ekaton foinikeV kai nebel oinou

1. Tendo Davi avançado um pouco além do cume, viu que lhe vinha ao encontro Siba, servo de Mifiboset, com dois jumentos selados e carregados de duzentos pães, cem cachos de uvas secas, cem frutos maduros e um odre de vinho.

2. kai eipen o basileuV proV siba ti tauta soi kai eipen siba ta upozugia th oikia tou basilewV tou epikaqhsqai kai oi artoi kai oi foinikeV eiV brwsin toiV paidarioiV kai o oinoV piein toiV eklelumenoiV en th erhmw

2. O rei disse-lhe: “Que tens aí?”. “Os jumentos – respondeu Siba – devem servir à família do rei, para que os montem; os pães e frutos servirão de comida para os teus servos, o vinho será para aqueles que se fatigarem no deserto.”

3. kai eipen o basileuV kai pou o uioV tou kuriou sou kai eipen siba proV ton basilea idou kaqhtai en ierousalhm oti eipen shmeron epistreyousin moi o oikoV israhl thn basileian tou patroV mou

3. O rei perguntou: “Mas onde está o filho do teu senhor?”. “Ficou em Jerusalém – respondeu Siba –, alegando que agora a casa de Israel lhe devolveria o reino de seu pai.”

4. kai eipen o basileuV tw siba idou soi panta osa estin tw memfibosqe kai eipen siba proskunhsaV euroimi carin en ofqalmoiV sou kurie mou basileu

4. O rei disse a Siba: “Tudo o que possuía Mifiboset te pertence doravante”. “Eu me inclino diante de ti – respondeu ele –, conserva-me a tua graça, ó rei e meu senhor”.

5. kai hlqen o basileuV dauid ewV baourim kai idou ekeiqen anhr exeporeueto ek suggeneiaV oikou saoul kai onoma autw semei uioV ghra exhlqen ekporeuomenoV kai katarwmenoV

5. Quando o rei chegou a Baurim, apareceu um homem da família da casa de Saul, chamado Semei, filho de Gera, o qual ia proferindo maldições enquanto andava.

6. kai liqazwn en liqoiV ton dauid kai pantaV touV paidaV tou basilewV dauid kai paV o laoV hn kai panteV oi dunatoi ek dexiwn kai ex euwnumwn tou basilewV

6. Atirava pedras contra o rei Davi e contra todos os seus servos, embora todo o exército e todos os guerreiros valentes se encontrassem à direita e à esquerda do rei.

7. kai outwV elegen semei en tw katarasqai auton exelqe exelqe anhr aimatwn kai anhr o paranomoV

7. E o amaldiçoava, dizendo: “Vai-te, vai-te embora, homem sanguinário e celerado.

8. epestreyen epi se kurioV panta ta aimata tou oikou saoul oti ebasileusaV ant' autou kai edwken kurioV thn basileian en ceiri abessalwm tou uiou sou kai idou su en th kakia sou oti anhr aimatwn su

8. O Senhor faz cair sobre ti todo o sangue da casa de Saul, cujo trono usurpaste; o Senhor entregou o reino ao teu filho Absalão. Eis-te oprimido de males, homem sanguinário que és!”.

9. kai eipen abessa uioV sarouiaV proV ton basilea ina ti kataratai o kuwn o teqnhkwV outoV ton kurion mou ton basilea diabhsomai dh kai afelw thn kefalhn autou

9. Então Abisai, filho de Sárvia, disse ao rei: “Por que insulta esse cão morto ao rei, meu senhor? Deixa-me passar, vou cortar-lhe a cabeça”.

10. kai eipen o basileuV ti emoi kai umin uioi sarouiaV afete auton kai outwV katarasqw oti kurioV eipen autw katarasqai ton dauid kai tiV erei wV ti epoihsaV outwV

10. “Que nos importa, filho de Sárvia?” – respondeu Davi –. “Deixa-o amaldiçoar. Se o Senhor lhe ordenou que me amaldiçoasse, quem poderia dizer-lhe por que ele o faz?”*

11. kai eipen dauid proV abessa kai proV pantaV touV paidaV autou idou o uioV mou o exelqwn ek thV koiliaV mou zhtei thn yuchn mou kai proseti nun o uioV tou iemini afete auton katarasqai oti eipen autw kurioV

11. E Davi disse a Abisaí e à sua gente: “Vede: se meu filho, fruto de minhas entranhas, conspira contra a minha vida, quanto mais agora esse benjaminita? Deixai-o amaldiçoar, se o Senhor ordenou isso.

12. ei pwV idoi kurioV en th tapeinwsei mou kai epistreyei moi agaqa anti thV kataraV autou th hmera tauth

12. Talvez o Senhor considere a minha aflição e me dê agora bens por esses ultrajes”.

13. kai eporeuqh dauid kai oi andreV autou en th odw kai semei eporeueto ek pleuraV tou orouV ecomena autou poreuomenoV kai katarwmenoV kai liqazwn en liqoiV ek plagiwn autou kai tw coi passwn

13. Davi e seus homens retomaram o seu caminho, mas Semei ia ao longo da montanha, ao lado dele, vomitando injúrias, atirando-lhe pedras e espalhando poeira pelo ar.

14. kai hlqen o basileuV kai paV o laoV autou eklelumenoi kai aneyuxan ekei

14. O rei e toda a sua tropa chegaram extenuados às margens do rio Jordão e lá descansaram.

15. kai abessalwm kai paV anhr israhl eishlqon eiV ierousalhm kai acitofel met' autou

15. Absalão entrou em Jerusalém com toda a sua tropa de israelitas, acompanhado de Aquitofel.

16. kai egenhqh hnika hlqen cousi o arci etairoV dauid proV abessalwm kai eipen cousi proV abessalwm zhtw o basileuV

16. Quando Cusai, o araquita amigo de Davi, se apresentou a Absalão, disse-lhe: “Viva o rei! Viva o rei!”.

17. kai eipen abessalwm proV cousi touto to eleoV sou meta tou etairou sou ina ti ouk aphlqeV meta tou etairou sou

17. Absalão disse-lhe: “É essa a tua afeição por teu amigo? Por que não partiste com ele?”.

18. kai eipen cousi proV abessalwm ouci alla katopisqen ou exelexato kurioV kai o laoV outoV kai paV anhr israhl autw esomai kai met' autou kaqhsomai

18. “Não – respondeu-lhe Cusai –, eu sou daquele que escolheu o Senhor com todo esse povo e com ele é que eu ficarei.

19. kai to deuteron tini egw douleusw ouci enwpion tou uiou autou kaqaper edouleusa enwpion tou patroV sou outwV esomai enwpion sou

19. Aliás, a quem serviria eu senão a seu filho? Como servi a teu pai, assim te servirei a ti também.”

20. kai eipen abessalwm proV acitofel ferete eautoiV boulhn ti poihswmen

20. Absalão disse a Aquitofel: “Delibe­rai entre vós sobre o que devemos fazer”.

21. kai eipen acitofel proV abessalwm eiselqe proV taV pallakaV tou patroV sou aV katelipen fulassein ton oikon autou kai akousetai paV israhl oti kathscunaV ton patera sou kai eniscusousin ai ceireV pantwn twn meta sou

21. Aquitofel respondeu-lhe: “Aproxima-te das concubinas de teu pai, que ficaram aqui para guardar o palácio. Assim todo o Israel saberá que te tornaste odioso ao teu pai e os teus partidários se animarão com maior coragem”.

22. kai ephxan thn skhnhn tw abessalwm epi to dwma kai eishlqen abessalwm proV taV pallakaV tou patroV autou kat' ofqalmouV pantoV israhl

22. Armaram, pois, para Absalão uma tenda no terraço e ali, à vista de todo o Israel, ele vinha abusar das concubinas de seu pai.

23. kai h boulh acitofel hn ebouleusato en taiV hmeraiV taiV prwtaiV on tropon eperwthsh en logw tou qeou outwV pasa h boulh tou acitofel kai ge tw dauid kai ge tw abessalwm

23. Ora, os conselhos que dava Aquitofel naquele tempo eram considerados como palavras de Deus. Assim se consideravam todos os seus conselhos, tanto para Davi como para Absalão.



Lee la Biblia en un año

Únete a nuestra comunidad y completa la Biblia en 365 días. Un camino estructurado e inspirador para profundizar tu fe y conocimiento de las Escrituras