Mosaico decorativo

1. Os filhos de Ruben e de Gad tinham muitos rebanhos e uma imensa riqueza em gados. Tendo visto que as terras de Jazer e de Galaad eram próprias para sustentar animais,

1. καὶ κτήνη πλῆθος ἦν τοῖς υἱοῖς Ρουβην καὶ τοῖς υἱοῖς Γαδ πλῆθος σφόδρα καὶ εἶδον τὴν χώραν Ιαζηρ καὶ τὴν χώραν Γαλααδ καὶ ἦν ὁ τόπος τόπος κτήνεσιν

2. foram ter com Moisés, com o sacerdote Eleázaro e com os príncipes do povo, e disseram:

2. καὶ προσελθόντες οἱ υἱοὶ Ρουβην καὶ οἱ υἱοὶ Γαδ εἶπαν πρὸς Μωυσῆν καὶ πρὸς Ελεαζαρ τὸν ἱερέα καὶ πρὸς τοὺς ἄρχοντας τῆς συναγωγῆς λέγοντες

3. Ataroth, Dibon, Jazer, Nemra, Hesebon, Eleale, Saban, Nebo e Beom,

3. Αταρωθ καὶ Δαιβων καὶ Ιαζηρ καὶ Ναμβρα καὶ Εσεβων καὶ Ελεαλη καὶ Σεβαμα καὶ Ναβαυ καὶ Βαιαν

4. terras que o Senhor feriu à vista dos filhos de Israel, são um país fertilíssimo para o pasto dos animais. Como nós, teus servos, temos muitos gados,

4. τὴν γῆν ἣν παρέδωκεν κύριος ἐνώπιον τῶν υἱῶν Ισραηλ γῆ κτηνοτρόφος ἐστίν καὶ τοῖς παισίν σου κτήνη ὑπάρχει

5. pedimos-te, se achamos graça diante de ti, que dês a teus servos a sua posse, e não nos faças passar o Jordão.

5. καὶ ἔλεγον εἰ εὕρομεν χάριν ἐνώπιόν σου δοθήτω ἡ γῆ αὕτη τοῖς οἰκέταις σου ἐν κατασχέσει καὶ μὴ διαβιβάσῃς ἡμᾶς τὸν Ιορδάνην

6. Moisés respondeu-lhes: Irão vossos irmãos para a batalha, e vós ficareis aqui?

6. καὶ εἶπεν Μωυσῆς τοῖς υἱοῖς Γαδ καὶ τοῖς υἱοῖς Ρουβην οἱ ἀδελφοὶ ὑμῶν πορεύονται εἰς πόλεμον καὶ ὑμεῖς καθήσεσθε αὐτοῦ

7. Por que quereis tirar ânimo aos filhos de Israel, para que não passem ao país que o Senhor lhes dará?

7. καὶ ἵνα τί διαστρέφετε τὰς διανοίας τῶν υἱῶν Ισραηλ μὴ διαβῆναι εἰς τὴν γῆν ἣν κύριος δίδωσιν αὐτοῖς

8. Não foi assim que procederam os vossos pais, quando eu os mandei de Cadesbarne a reconhecer a terra?

8. οὐχ οὕτως ἐποίησαν οἱ πατέρες ὑμῶν ὅτε ἀπέστειλα αὐτοὺς ἐκ Καδης Βαρνη κατανοῆσαι τὴν γῆν

9. Depois de terem chegado ao Vale do Cacto, depois de terem percorrido toda aquela região, tiraram a coragem aos filhos de Israel, para que não entrassem na terra que o Senhor lhes deu.

9. καὶ ἀνέβησαν Φάραγγα βότρυος καὶ κατενόησαν τὴν γῆν καὶ ἀπέστησαν τὴν καρδίαν τῶν υἱῶν Ισραηλ ὅπως μὴ εἰσέλθωσιν εἰς τὴν γῆν ἣν ἔδωκεν κύριος αὐτοῖς

10. Ele, irado, jurou dizendo:

10. καὶ ὠργίσθη θυμῷ κύριος ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ καὶ ὤμοσεν λέγων

11. Estes homens, que saíram do Egito, de vinte anos para cima, não verão a terra que eu prometi com juramento a Abraão, a Isaac e a Jacob, porque não quiseram seguir-me,

11. εἰ ὄψονται οἱ ἄνθρωποι οὗτοι οἱ ἀναβάντες ἐξ Αἰγύπτου ἀπὸ εἰκοσαετοῦς καὶ ἐπάνω οἱ ἐπιστάμενοι τὸ κακὸν καὶ τὸ ἀγαθὸν τὴν γῆν ἣν ὤμοσα τῷ Αβρααμ καὶ Ισαακ καὶ Ιακωβ οὐ γὰρ συνεπηκολούθησαν ὀπίσω μου

12. excepto Caleb, filho de Jefone Cenezeu, e Josué, filho de Nun; estes cumpriram a minha vontade.

12. πλὴν Χαλεβ υἱὸς Ιεφοννη ὁ διακεχωρισμένος καὶ Ἰησοῦς ὁ τοῦ Ναυη ὅτι συνεπηκολούθησεν ὀπίσω κυρίου

13. E o Senhor, irado contra Israel, fê-lo andar errante pelo deserto durante quarenta anos, até que fosse extinta toda a geração, que tinha feito o mal na sua presença.

13. καὶ ὠργίσθη θυμῷ κύριος ἐπὶ τὸν Ισραηλ καὶ κατερρόμβευσεν αὐτοὺς ἐν τῇ ἐρήμῳ τεσσαράκοντα ἔτη ἕως ἐξανηλώθη πᾶσα ἡ γενεὰ οἱ ποιοῦντες τὰ πονηρὰ ἔναντι κυρίου

14. Agora, prosseguiu Moisés, vos levantastes vós em lugar dos vossos pais, como renovos e descendência de homens pecadores, para aumentardes o furor do Senhor contra Israel.

14. ἰδοὺ ἀνέστητε ἀντὶ τῶν πατέρων ὑμῶν σύστρεμμα ἀνθρώπων ἁμαρτωλῶν προσθεῖναι ἔτι ἐπὶ τὸν θυμὸν τῆς ὀργῆς κυρίου ἐπὶ Ισραηλ

15. Se não quiserdes segui-lo, ele deixará o povo no deserto, e vós sereis a causa do extermínio de todos.

15. ὅτι ἀποστραφήσεσθε ἀπ’ αὐτοῦ προσθεῖναι ἔτι καταλιπεῖν αὐτὸν ἐν τῇ ἐρήμῳ καὶ ἀνομήσετε εἰς ὅλην τὴν συναγωγὴν ταύτην

16. Mas eles, aproximando-se, disseram: Edificaremos currais para as nossas ovelhas, estábulos para os nossos animais, cidades fortes para os nossos filhinhos;

16. καὶ προσῆλθον αὐτῷ καὶ ἔλεγον ἐπαύλεις προβάτων οἰκοδομήσωμεν ὧδε τοῖς κτήνεσιν ἡμῶν καὶ πόλεις ταῖς ἀποσκευαῖς ἡμῶν

17. nós, porém, armados e prontos, iremos ao combate na frente dos filhos de Israel, até os introduziremos nos seus lugares. (Entretanto) as nossas crianças, e tudo o que podemos possuir, ficarão nas cidades fortificadas, por causa das ciladas dos habitantes do pais.

17. καὶ ἡμεῖς ἐνοπλισάμενοι προφυλακὴ πρότεροι τῶν υἱῶν Ισραηλ ἕως ἂν ἀγάγωμεν αὐτοὺς εἰς τὸν ἑαυτῶν τόπον καὶ κατοικήσει ἡ ἀποσκευὴ ἡμῶν ἐν πόλεσιν τετειχισμέναις διὰ τοὺς κατοικοῦντας τὴν γῆν

18. Não voltaremos para as nossas casas, enquanto os filhos de Israel não estiverem de posse da sua herança:

18. οὐ μὴ ἀποστραφῶμεν εἰς τὰς οἰκίας ἡμῶν ἕως ἂν καταμερισθῶσιν οἱ υἱοὶ Ισραηλ ἕκαστος εἰς τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ

19. nem pretenderemos coisa alguma do lado de lá do Jordão, visto que já temos a nossa porção na sua margem oriental.

19. καὶ οὐκέτι κληρονομήσωμεν ἐν αὐτοῖς ἀπὸ τοῦ πέραν τοῦ Ιορδάνου καὶ ἐπέκεινα ὅτι ἀπέχομεν τοὺς κλήρους ἡμῶν ἐν τῷ πέραν τοῦ Ιορδάνου ἐν ἀνατολαῖς

20. Moisés respondeu-lhes: Se vós fazeis o que prometeis, marchai em presença do Senhor prontos para a batalha:

20. καὶ εἶπεν πρὸς αὐτοὺς Μωυσῆς ἐὰν ποιήσητε κατὰ τὸ ῥῆμα τοῦτο ἐὰν ἐξοπλίσησθε ἔναντι κυρίου εἰς πόλεμον

21. todo o homem apto para a guerra passe armado o Jordão, até que o Senhor destrua os seus inimigos,

21. καὶ παρελεύσεται ὑμῶν πᾶς ὁπλίτης τὸν Ιορδάνην ἔναντι κυρίου ἕως ἂν ἐκτριβῇ ὁ ἐχθρὸς αὐτοῦ ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ

22. e todo o pais lhe fique submetido; então sereis irrepreensíveis diante do Senhor e diante de Israel, e possuireis as terras que desejais, diante do Senhor.

22. καὶ κατακυριευθῇ ἡ γῆ ἔναντι κυρίου καὶ μετὰ ταῦτα ἀποστραφήσεσθε καὶ ἔσεσθε ἀθῷοι ἔναντι κυρίου καὶ ἀπὸ Ισραηλ καὶ ἔσται ἡ γῆ αὕτη ὑμῖν ἐν κατασχέσει ἔναντι κυρίου

23. Mas, se não fizerdes o que dizeis, não há dúvida que pecareis contra Deus, e ficai sabendo que o vosso pecado vos há-de atingir.

23. ἐὰν δὲ μὴ ποιήσητε οὕτως ἁμαρτήσεσθε ἔναντι κυρίου καὶ γνώσεσθε τὴν ἁμαρτίαν ὑμῶν ὅταν ὑμᾶς καταλάβῃ τὰ κακά

24. Edificai, pois, cidades para os vossos filhinhos, currais, e estábulos para as ovelhas e animais, e cumpri o que prometestes.

24. καὶ οἰκοδομήσετε ὑμῖν αὐτοῖς πόλεις τῇ ἀποσκευῇ ὑμῶν καὶ ἐπαύλεις τοῖς κτήνεσιν ὑμῶν καὶ τὸ ἐκπορευόμενον ἐκ τοῦ στόματος ὑμῶν ποιήσετε

25. Os filhos de Gad e de Ruben disseram a Moisés: Somos teus servos, teremos o que nosso Senhor manda.

25. καὶ εἶπαν οἱ υἱοὶ Ρουβην καὶ οἱ υἱοὶ Γαδ πρὸς Μωυσῆν λέγοντες οἱ παῖδές σου ποιήσουσιν καθὰ ὁ κύριος ἡμῶν ἐντέλλεται

26. Deixaremos nas cidades de Galaad os nossos filhinhos, mulheres, rebanhos e gados;

26. ἡ ἀποσκευὴ ἡμῶν καὶ αἱ γυναῖκες ἡμῶν καὶ πάντα τὰ κτήνη ἡμῶν ἔσονται ἐν ταῖς πόλεσιν Γαλααδ

27. nós todos, porém, teus servos, iremos prontos para a guerra, como tu, Senhor, dizes.

27. οἱ δὲ παῖδές σου παρελεύσονται πάντες ἐνωπλισμένοι καὶ ἐκτεταγμένοι ἔναντι κυρίου εἰς τὸν πόλεμον ὃν τρόπον ὁ κύριος λέγει

28. Moisés, pois, ordenou ao sacerdote Eleáraro, a Josué, filho de Nun, e aos chefes de família das tribos de Israel, dizendo-lhes:

28. καὶ συνέστησεν αὐτοῖς Μωυσῆς Ελεαζαρ τὸν ἱερέα καὶ Ἰησοῦν υἱὸν Ναυη καὶ τοὺς ἄρχοντας πατριῶν τῶν φυλῶν Ισραηλ

29. Se os filhos de Gad e os filhos de Ruben passarem convosco o Jordão todos armados para pelejar diante do Senhor, e se vos for sujeita, a terra, dai-lhes a posse de Galaad.

29. καὶ εἶπεν πρὸς αὐτοὺς Μωυσῆς ἐὰν διαβῶσιν οἱ υἱοὶ Ρουβην καὶ οἱ υἱοὶ Γαδ μεθ’ ὑμῶν τὸν Ιορδάνην πᾶς ἐνωπλισμένος εἰς πόλεμον ἔναντι κυρίου καὶ κατακυριεύσητε τῆς γῆς ἀπέναντι ὑμῶν καὶ δώσετε αὐτοῖς τὴν γῆν Γαλααδ ἐν κατασχέσει

30. Mas, se eles não quiserem passar armados convosco à terra de Canaan, recebam entre vós os lugares da sua morada.

30. ἐὰν δὲ μὴ διαβῶσιν ἐνωπλισμένοι μεθ’ ὑμῶν εἰς τὸν πόλεμον ἔναντι κυρίου καὶ διαβιβάσετε τὴν ἀποσκευὴν αὐτῶν καὶ τὰς γυναῖκας αὐτῶν καὶ τὰ κτήνη αὐτῶν πρότερα ὑμῶν εἰς γῆν Χανααν καὶ συγκατακληρονομηθήσονται ἐν ὑμῖν ἐν τῇ γῇ Χανααν

31. Os filhos de Gad e os filhos de Ruben responderam: Faremos como o Senhor disse a seus servos.

31. καὶ ἀπεκρίθησαν οἱ υἱοὶ Ρουβην καὶ οἱ υἱοὶ Γαδ λέγοντες ὅσα ὁ κύριος λέγει τοῖς θεράπουσιν αὐτοῦ οὕτως ποιήσομεν

32. Iremos armados diante do Senhor para a terra de Canaan, e a nossa herança será da banda daquém do Jordão.

32. ἡμεῖς διαβησόμεθα ἐνωπλισμένοι ἔναντι κυρίου εἰς γῆν Χανααν καὶ δώσετε τὴν κατάσχεσιν ἡμῖν ἐν τῷ πέραν τοῦ Ιορδάνου

33. Deu Moisés aos filhos de Gad e de Ruben e à meia tribo de Manassés, filho de José, o reino de Seon, rei dos Amorreus, e o reino de Og, rei de Basan, e o seu território com as suas cidades à volta.

33. καὶ ἔδωκεν αὐτοῖς Μωυσῆς τοῖς υἱοῖς Γαδ καὶ τοῖς υἱοῖς Ρουβην καὶ τῷ ἡμίσει φυλῆς Μανασση υἱῶν Ιωσηφ τὴν βασιλείαν Σηων βασιλέως Αμορραίων καὶ τὴν βασιλείαν Ωγ βασιλέως τῆς Βασαν τὴν γῆν καὶ τὰς πόλεις σὺν τοῖς ὁρίοις αὐτῆς πόλεις τῆς γῆς κύκλῳ

34. Pelo que os filhos de Gad, reedificaram Dibon, Ataroth, Aroer,

34. καὶ ᾠκοδόμησαν οἱ υἱοὶ Γαδ τὴν Δαιβων καὶ τὴν Αταρωθ καὶ τὴν Αροηρ

35. Ataroth-Sofan, Jazer, Jegbaa,

35. καὶ τὴν Σωφαρ καὶ τὴν Ιαζηρ καὶ ὕψωσαν αὐτὰς

36. Betnemra e Betaran, cidades fortificadas, e fabricaram currais para os seus gados.

36. καὶ τὴν Ναμβραν καὶ τὴν Βαιθαραν πόλεις ὀχυρὰς καὶ ἐπαύλεις προβάτων

37. Os filhos de Ruben reedificaram Hesebon, Eleale, Cariataim,

37. καὶ οἱ υἱοὶ Ρουβην ᾠκοδόμησαν τὴν Εσεβων καὶ Ελεαλη καὶ Καριαθαιμ

38. Nabo e Baalmecon, mudando-lhes os nomes; e também Sabama, pondo novos nomes às cidades que reedificaram.

38. καὶ τὴν Βεελμεων περικεκυκλωμένας καὶ τὴν Σεβαμα καὶ ἐπωνόμασαν κατὰ τὰ ὀνόματα αὐτῶν τὰ ὀνόματα τῶν πόλεων ἃς ᾠκοδόμησαν

39. Os filhos de Maquir, filho de Manassés, passaram ao país de Galaad, e devastaram-no, matando os Amorreus que o habitavam.

39. καὶ ἐπορεύθη υἱὸς Μαχιρ υἱοῦ Μανασση εἰς Γαλααδ καὶ ἔλαβεν αὐτὴν καὶ ἀπώλεσεν τὸν Αμορραῖον τὸν κατοικοῦντα ἐν αὐτῇ

40. Deu Moisés o país de Galaad a Maquir, filho de Manassés, que habitou nele.

40. καὶ ἔδωκεν Μωυσῆς τὴν Γαλααδ τῷ Μαχιρ υἱῷ Μανασση καὶ κατῴκησεν ἐκεῖ

41. Depois Jair, filho de Manassés, foi e ocupou as suas aldeias, às quais deu o nome de Havoth-Jair, que quer dizer as aldeias de Jair.

41. καὶ Ιαϊρ ὁ τοῦ Μανασση ἐπορεύθη καὶ ἔλαβεν τὰς ἐπαύλεις αὐτῶν καὶ ἐπωνόμασεν αὐτὰς ἐπαύλεις Ιαϊρ

42. Foi também Nobe, e tomou Canath com as suas aldeias e chamou-a Nobe, do seu nome.

42. καὶ Ναβαυ ἐπορεύθη καὶ ἔλαβεν τὴν Κανααθ καὶ τὰς κώμας αὐτῆς καὶ ἐπωνόμασεν αὐτὰς Ναβωθ ἐκ τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ



Lee la Biblia en un año

Únete a nuestra comunidad y completa la Biblia en 365 días. Un camino estructurado e inspirador para profundizar tu fe y conocimiento de las Escrituras