Mosaico decorativo

1. Nadab e Abiu, filhos de Aarão, tendo tomado os turíbulos, puseram neles fogo e incenso, oferecendo diante do Senhor um fogo estranho, o que não lhes tinha sido ordenado.

1. καὶ λαβόντες οἱ δύο υἱοὶ Ααρων Ναδαβ καὶ Αβιουδ ἕκαστος τὸ πυρεῖον αὐτοῦ ἐπέθηκαν ἐπ’ αὐτὸ πῦρ καὶ ἐπέβαλον ἐπ’ αὐτὸ θυμίαμα καὶ προσήνεγκαν ἔναντι κυρίου πῦρ ἀλλότριον ὃ οὐ προσέταξεν κύριος αὐτοῖς

2. Um fogo vindo do Senhor devorou-os e morreram diante do Senhor.

2. καὶ ἐξῆλθεν πῦρ παρὰ κυρίου καὶ κατέφαγεν αὐτούς καὶ ἀπέθανον ἔναντι κυρίου

3. Moisés disse a Aarão: Isto é o que disse o Senhor: Eu serei santificado naqueles que se aproximam de mim, e serei glorificado em presença de todo o povo. Aarão, ouvindo isto, calou-se.

3. καὶ εἶπεν Μωυσῆς πρὸς Ααρων τοῦτό ἐστιν ὃ εἶπεν κύριος λέγων ἐν τοῖς ἐγγίζουσίν μοι ἁγιασθήσομαι καὶ ἐν πάσῃ τῇ συναγωγῇ δοξασθήσομαι καὶ κατενύχθη Ααρων

4. Moisés, chamando Misael e Elisafan, filhos de Oziel, tio de Aarão, disse-lhes: Ide, e tirai vossos irmãos de diante do santuário, e levai-os para fora dos acampamentos.

4. καὶ ἐκάλεσεν Μωυσῆς τὸν Μισαδαι καὶ τὸν Ελισαφαν υἱοὺς Οζιηλ υἱοὺς τοῦ ἀδελφοῦ τοῦ πατρὸς Ααρων καὶ εἶπεν αὐτοῖς προσέλθατε καὶ ἄρατε τοὺς ἀδελφοὺς ὑμῶν ἐκ προσώπου τῶν ἁγίων ἔξω τῆς παρεμβολῆς

5. Eles foram logo, e levaram-nos vestidos, como estavam, com as suas túnicas de linho, e lançaram-nos fora, como lhes fora ordenado.

5. καὶ προσῆλθον καὶ ἦραν ἐν τοῖς χιτῶσιν αὐτῶν ἔξω τῆς παρεμβολῆς ὃν τρόπον εἶπεν Μωυσῆς

6. Moisés disse a Aarão e a Eleazar, e a Itamar, seus filhos: Não descubrais a cabeça, nem rasgueis as vossas vestes, não suceda morrerdes vós, e levantar-se a ira do Senhor contra o povo. Vossos irmãos e toda a casa de Israel chorem o incêndio que o Senhor suscitou: (ver nota)

6. καὶ εἶπεν Μωυσῆς πρὸς Ααρων καὶ Ελεαζαρ καὶ Ιθαμαρ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ τοὺς καταλελειμμένους τὴν κεφαλὴν ὑμῶν οὐκ ἀποκιδαρώσετε καὶ τὰ ἱμάτια ὑμῶν οὐ διαρρήξετε ἵνα μὴ ἀποθάνητε καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν συναγωγὴν ἔσται θυμός οἱ ἀδελφοὶ ὑμῶν πᾶς ὁ οἶκος Ισραηλ κλαύσονται τὸν ἐμπυρισμόν ὃν ἐνεπυρίσθησαν ὑπὸ κυρίου

7. vós, porém, não saireis da porta do tabernáculo, aliás perecereis, porque o óleo da santa unção está sobre vós. Eles fizeram tudo conforme o preceito de Moisés.

7. καὶ ἀπὸ τῆς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου οὐκ ἐξελεύσεσθε ἵνα μὴ ἀποθάνητε τὸ γὰρ ἔλαιον τῆς χρίσεως τὸ παρὰ κυρίου ἐφ’ ὑμῖν καὶ ἐποίησαν κατὰ τὸ ῥῆμα Μωυσῆ

8. Disse também o Senhor a Aarão:

8. καὶ ἐλάλησεν κύριος τῷ Ααρων λέγων

9. Tu e teus filhos não bebereis vinho, nem qualquer coisa que possa embriagar, quando entrardes no tabernáculo da reunião para que não morrais; porque este é um preceito eterno para as vossas gerações,

9. οἶνον καὶ σικερα οὐ πίεσθε σὺ καὶ οἱ υἱοί σου μετὰ σοῦ ἡνίκα ἂν εἰσπορεύησθε εἰς τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου ἢ προσπορευομένων ὑμῶν πρὸς τὸ θυσιαστήριον καὶ οὐ μὴ ἀποθάνητε νόμιμον αἰώνιον εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν

10. para que tenhais a ciência de saber discernir entre o santo e o profano, entre o impuro e o puro,

10. διαστεῖλαι ἀνὰ μέσον τῶν ἁγίων καὶ τῶν βεβήλων καὶ ἀνὰ μέσον τῶν ἀκαθάρτων καὶ τῶν καθαρῶν

11. e para que ensineis aos filhos de Israel todas as minhas leis, que o Senhor lhes prescreveu por intermédio de Moisés.

11. καὶ συμβιβάσεις τοὺς υἱοὺς Ισραηλ πάντα τὰ νόμιμα ἃ ἐλάλησεν κύριος πρὸς αὐτοὺς διὰ χειρὸς Μωυσῆ

12. Moisés disse a Aarão, e a Eleazar, e a Itamar, os (dois) filhos que lhe restavam: Tomai o sacrifício, que ficou da oblação do Senhor, e comei-o sem fermento junto do altar, porque é uma coisa santíssima.

12. καὶ εἶπεν Μωυσῆς πρὸς Ααρων καὶ πρὸς Ελεαζαρ καὶ Ιθαμαρ τοὺς υἱοὺς Ααρων τοὺς καταλειφθέντας λάβετε τὴν θυσίαν τὴν καταλειφθεῖσαν ἀπὸ τῶν καρπωμάτων κυρίου καὶ φάγεσθε ἄζυμα παρὰ τὸ θυσιαστήριον ἅγια ἁγίων ἐστίν

13. Comê-lo-eis no lugar santo, porque é a parte das oblações do Senhor, designada para ti e para os teus filhos, conforme me foi ordenado.

13. καὶ φάγεσθε αὐτὴν ἐν τόπῳ ἁγίῳ νόμιμον γάρ σοί ἐστιν καὶ νόμιμον τοῖς υἱοῖς σου τοῦτο ἀπὸ τῶν καρπωμάτων κυρίου οὕτω γὰρ ἐντέταλταί μοι

14. Comereis também, tu e teus filhos, e tuas filhas contigo, num lugar muito limpo, o peito, que foi oferecido, e a espádua, que foi separada, porque são as partes reservadas para ti e para os teus filhos das vítimas pacíficas dos filhos de Israel.

14. καὶ τὸ στηθύνιον τοῦ ἀφορίσματος καὶ τὸν βραχίονα τοῦ ἀφαιρέματος φάγεσθε ἐν τόπῳ ἁγίῳ σὺ καὶ οἱ υἱοί σου καὶ ὁ οἶκός σου μετὰ σοῦ νόμιμον γὰρ σοὶ καὶ νόμιμον τοῖς υἱοῖς σου ἐδόθη ἀπὸ τῶν θυσιῶν τοῦ σωτηρίου τῶν υἱῶν Ισραηλ

15. Eles elevarão diante do Senhor, além das gorduras que se queimam sobre o altar, a espádua e o peito que pertencem a ti e aos teus filhos, por uma lei perpétua, como o Senhor ordenou.

15. τὸν βραχίονα τοῦ ἀφαιρέματος καὶ τὸ στηθύνιον τοῦ ἀφορίσματος ἐπὶ τῶν καρπωμάτων τῶν στεάτων προσοίσουσιν ἀφόρισμα ἀφορίσαι ἔναντι κυρίου καὶ ἔσται σοὶ καὶ τοῖς υἱοῖς σου καὶ ταῖς θυγατράσιν σου μετὰ σοῦ νόμιμον αἰώνιον ὃν τρόπον συνέταξεν κύριος τῷ Μωυσῇ

16. Entretanto, procurando Moisés o bode, que tinha sido oferecido pelo pecado, achou-o queimado. Irado contra Eleazar e Itamar, os filhos que restavam a Aarão, disse-lhes:

16. καὶ τὸν χίμαρον τὸν περὶ τῆς ἁμαρτίας ζητῶν ἐξεζήτησεν Μωυσῆς καὶ ὅδε ἐνεπεπύριστο καὶ ἐθυμώθη Μωυσῆς ἐπὶ Ελεαζαρ καὶ Ιθαμαρ τοὺς υἱοὺς Ααρων τοὺς καταλελειμμένους λέγων

17. Por que não comestes vós no lugar santo a vítima pelo pecado, que é uma coisa santíssima, e vos foi dada, a fim de que leveis a iniquidade da multidão e oreis por ela diante do Senhor?

17. διὰ τί οὐκ ἐφάγετε τὸ περὶ τῆς ἁμαρτίας ἐν τόπῳ ἁγίῳ ὅτι γὰρ ἅγια ἁγίων ἐστίν τοῦτο ἔδωκεν ὑμῖν φαγεῖν ἵνα ἀφέλητε τὴν ἁμαρτίαν τῆς συναγωγῆς καὶ ἐξιλάσησθε περὶ αὐτῶν ἔναντι κυρίου

18. Tanto mais que não levaram do seu sangue ao santuário, e vós devereis tê-la comido no santuário, como me foi ordenado.

18. οὐ γὰρ εἰσήχθη τοῦ αἵματος αὐτοῦ εἰς τὸ ἅγιον κατὰ πρόσωπον ἔσω φάγεσθε αὐτὸ ἐν τόπῳ ἁγίῳ ὃν τρόπον μοι συνέταξεν κύριος

19. Aarão respondeu: Hoje foi oferecida a vítima pelo pecado, e o holocausto diante do Senhor; a mim, porém, aconteceu-me o que tu vês; como podia eu comer desta vítima, ou agradar ao Senhor nas cerimônias (achando-me) com o espírito entristecido?

19. καὶ ἐλάλησεν Ααρων πρὸς Μωυσῆν λέγων εἰ σήμερον προσαγειόχασιν τὰ περὶ τῆς ἁμαρτίας αὐτῶν καὶ τὰ ὁλοκαυτώματα αὐτῶν ἔναντι κυρίου καὶ συμβέβηκέν μοι ταῦτα καὶ φάγομαι τὰ περὶ τῆς ἁμαρτίας σήμερον μὴ ἀρεστὸν ἔσται κυρίῳ

20. Moisés, tendo ouvido isto, admitiu a desculpa.

20. καὶ ἤκουσεν Μωυσῆς καὶ ἤρεσεν αὐτῷ



Lee la Biblia en un año

Únete a nuestra comunidad y completa la Biblia en 365 días. Un camino estructurado e inspirador para profundizar tu fe y conocimiento de las Escrituras