Mosaico decorativo

1. Foi-me dirigida a palavra do Senhor, a qual dizia:

1. καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρός με λέγων

2. Filho de homem, vira o teu rosto, para os montes de Israel e profetiza contra eles.

2. υἱὲ ἀνθρώπου στήρισον τὸ πρόσωπόν σου ἐπὶ τὰ ὄρη Ισραηλ καὶ προφήτευσον ἐπ’ αὐτὰ

3. Dirás: Montes de Israel, ouvi a palavra do Senhor Iavé: Assim fala o Senhor Iavé às montanhas e aos outeiros, às quebradas e aos vales: Eis que mandarei sobre sobre vós a espada e destruirei os vossos (santuários construídos nos) lugares altos.

3. καὶ ἐρεῖς τὰ ὄρη Ισραηλ ἀκούσατε λόγον κυρίου τάδε λέγει κύριος τοῖς ὄρεσιν καὶ τοῖς βουνοῖς καὶ ταῖς φάραγξιν καὶ ταῖς νάπαις ἰδοὺ ἐγὼ ἐπάγω ἐφ’ ὑμᾶς ῥομφαίαν καὶ ἐξολεθρευθήσεται τὰ ὑψηλὰ ὑμῶν

4. Serão demolidos os vossos altares, quebradas as vossas colunas; farei cair os vossos (homens) mortos diante dos vossos ídolos;

4. καὶ συντριβήσονται τὰ θυσιαστήρια ὑμῶν καὶ τὰ τεμένη ὑμῶν καὶ καταβαλῶ τραυματίας ὑμῶν ἐνώπιον τῶν εἰδώλων ὑμῶν

5. estenderei os cadáveres dos filhos de Israel diante dos seus ídolos; espalharei os vossos ossos ao redor dos vossos altares;

5. καὶ διασκορπιῶ τὰ ὀστᾶ ὑμῶν κύκλῳ τῶν θυσιαστηρίων ὑμῶν

6. em todos os lugares, em que habitais, as cidades ficarão desertas, e os altos serão arrasados, de modo que os vossos altares serão destruídos e devastados, os vossos ídolos partidos e aniquilados, as vossas colunas despedaçadas, desfeitas as vossas obras.

6. ἐν πάσῃ τῇ κατοικίᾳ ὑμῶν αἱ πόλεις ἐξερημωθήσονται καὶ τὰ ὑψηλὰ ἀφανισθήσεται ὅπως ἐξολεθρευθῇ τὰ θυσιαστήρια ὑμῶν καὶ συντριβήσονται τὰ εἴδωλα ὑμῶν καὶ ἐξαρθήσεται τὰ τεμένη ὑμῶν

7. Feridos de morte cairão no meio de vós, e sabereis que eu sou o Senhor.

7. καὶ πεσοῦνται τραυματίαι ἐν μέσῳ ὑμῶν καὶ ἐπιγνώσεσθε ὅτι ἐγὼ κύριος

8. Mas deixar-vos-ei um resto, (isto é) alguns salvos da espada, quando vos tiver dispersado por vários países.

8. ἐν τῷ γενέσθαι ἐξ ὑμῶν ἀνασῳζομένους ἐκ ῥομφαίας ἐν τοῖς ἔθνεσιν καὶ ἐν τῷ διασκορπισμῷ ὑμῶν ἐν ταῖς χώραις

9. E esses dentre vós que tiverem escapado, lembrar-se-ão de mim entre as nações, para onde foram levados cativos, quando eu quebrar o seu coração adúltero, que se afastou de mim, e os seus olhos prostituídos aos ídolos. Eles se desgostarão de si mesmos, por causa dos males que fizeram, praticando todas as suas abominações;

9. καὶ μνησθήσονταί μου οἱ ἀνασῳζόμενοι ἐξ ὑμῶν ἐν τοῖς ἔθνεσιν οὗ ᾐχμαλωτεύθησαν ἐκεῖ ὀμώμοκα τῇ καρδίᾳ αὐτῶν τῇ ἐκπορνευούσῃ ἀπ’ ἐμοῦ καὶ τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτῶν τοῖς πορνεύουσιν ὀπίσω τῶν ἐπιτηδευμάτων αὐτῶν καὶ κόψονται πρόσωπα αὐτῶν ἐν πᾶσι τοῖς βδελύγμασιν αὐτῶν

10. saberão que eu, o Senhor, não disse debalde que lhes havia de fazer este mal.

10. καὶ ἐπιγνώσονται διότι ἐγὼ κύριος λελάληκα

11. Assim fala o Senhor Deus; Bate com a tua mão, dá pancadas com o teu pé, e dize: Ai! sobre todas as abominações iníquas da casa de Israel, porque eles hão-de perecer pela espada, pela fome e pela peste.

11. τάδε λέγει κύριος κρότησον τῇ χειρὶ καὶ ψόφησον τῷ ποδὶ καὶ εἰπόν εὖγε εὖγε ἐπὶ πᾶσιν τοῖς βδελύγμασιν οἴκου Ισραηλ ἐν ῥομφαίᾳ καὶ ἐν θανάτῳ καὶ ἐν λιμῷ πεσοῦνται

12. Aquele que estiver longe, morrerá de peste; o que estiver perto, cairá aos golpes da espada; o que ficar sitiado, morrerá de fome, porque fartarei neles a minha indignação.

12. ὁ ἐγγὺς ἐν ῥομφαίᾳ πεσεῖται ὁ δὲ μακρὰν ἐν θανάτῳ τελευτήσει καὶ ὁ περιεχόμενος ἐν λιμῷ συντελεσθήσεται καὶ συντελέσω τὴν ὀργήν μου ἐπ’ αὐτούς

13. Saberão que eu sou o Senhor, quando os seus mortos estiverem estendidos no meio dos seus ídolos, à roda dos seus altares, em todos os outeiros elevados, em todos os cumes dos montes, debaixo de toda a árvore verdejante, debaixo de todo o carvalho frondoso, lugares onde queimaram fragrantes incensos a todos os seus ídolos.

13. καὶ γνώσεσθε διότι ἐγὼ κύριος ἐν τῷ εἶναι τοὺς τραυματίας ὑμῶν ἐν μέσῳ τῶν εἰδώλων ὑμῶν κύκλῳ τῶν θυσιαστηρίων ὑμῶν ἐπὶ πάντα βουνὸν ὑψηλὸν καὶ ὑποκάτω δένδρου συσκίου οὗ ἔδωκαν ἐκεῖ ὀσμὴν εὐωδίας πᾶσι τοῖς εἰδώλοις αὐτῶν

14. Estenderei a minha mão contra eles, e deixarei desolada e devastada a terra, desde o deserto até Diblata, em todos os lugares em que habitam, e saberão que eu sou o Senhor.

14. καὶ ἐκτενῶ τὴν χεῖρά μου ἐπ’ αὐτοὺς καὶ θήσομαι τὴν γῆν εἰς ἀφανισμὸν καὶ εἰς ὄλεθρον ἀπὸ τῆς ἐρήμου Δεβλαθα ἐκ πάσης τῆς κατοικίας καὶ ἐπιγνώσεσθε ὅτι ἐγὼ κύριος



Lee la Biblia en un año

Únete a nuestra comunidad y completa la Biblia en 365 días. Un camino estructurado e inspirador para profundizar tu fe y conocimiento de las Escrituras