Actus Apostolorum, 24
1. post quinque autem dies descendit princeps sacerdotum Ananias cum senioribus quibusdam et Tertullo quodam oratore qui adierunt præsidem adversus Paulum
1. Cinco días después, el Sumo Sacerdote Ananías bajó con algunos ancianos y un abogado llamado Tértulo, para presentar delante del gobernador la acusación que tenían contra Pablo.
2. et citato Paulo cœpit accusare Tertullus dicens cum in multa pace agamus per te et multa corrigantur per tuam providentiam
2. Hicieron comparecer a Pablo, y Tértulo presentó la acusación en estos términos: «Excelentísimo Félix: La profunda paz de que gozamos gracias a ti y las reformas que nuestra nación debe a tu gobierno,
3. semper et ubique suscipimus optime Felix cum omni gratiarum actione
3. constituyen para nosotros, siempre y en todas partes, un motivo de inmensa gratitud.
4. ne diutius autem te protraham oro breviter audias nos pro tua clementia
4. Como no queremos importunarte demasiado, te ruego que nos escuches un momento con tu habitual cordialidad.
5. invenimus hunc hominem pestiferum et concitantem seditiones omnibus Judæis in universo orbe et auctorem seditionis sectæ Nazarenorum
5. Hemos comprobado que este hombre es una verdadera peste: él suscita disturbios entre todos los judíos del mundo y es uno de los dirigentes de la secta de los nazarenos.
6. qui etiam templum violare conatus est quem et adprehendimus
6. Ha intentado incluso profanar el Templo, y por eso, nosotros lo detuvimos. Queríamos juzgarlo de acuerdo con nuestra Ley,
7. []
7. pero intervino el tribuno Lisias, que lo arrancó violentamente de nuestras manos
8. a quo poteris ipse judicans de omnibus istis cognoscere de quibus nos accusamus eum
8. y ordenó a sus acusadores que comparecieran delante de ti. Si lo interrogas, tú mismo reconocerás que nuestros cargos contra él son bien fundados».
9. adiecerunt autem et Judæi dicentes hæc ita se habere
9. Los judíos ratificaron esto, asegurando que era verdad.
10. respondit autem Paulus annuente sibi præside dicere ex multis annis esse te judicem genti huic sciens bono animo pro me satisfaciam
10. Cuando el gobernador hizo señas a Pablo de que hablara, este respondió: «Con entera confianza voy a defender mi causa, porque sé que gobiernas esta nación desde hace varios años.
11. potes enim cognoscere quia non plus sunt dies mihi quam duodecim ex quo ascendi adorare in Hierusalem
11. Como tú mismo puedes averiguarlo, no hace todavía doce días que subí en peregrinación a Jerusalén
12. et neque in templo invenerunt me cum aliquo disputantem aut concursum facientem turbæ neque in synagogis neque in civitate
12. y nunca se me vio ni en el Templo, ni en las sinagogas, ni en la ciudad, discutiendo con alguien o amotinando a la gente.
13. neque probare possunt tibi de quibus nunc accusant me
13. Ellos tampoco pueden probarte aquello de lo que me acusan ahora.
14. confiteor autem hoc tibi quod secundum sectam quam dicunt heresim sic deservio patrio Deo meo credens omnibus quæ in lege et prophetis scripta sunt
14. Pero sí te confieso que sirvo al Dios de mis padres, siguiendo el Camino que mis acusadores consideran una secta. Creo en todo lo que está contenido en la Ley y escrito en los Profetas,
15. spem habens in Deum quam et hii ipsi expectant resurrectionem futuram justorum et iniquorum
15. y tengo la misma esperanza en Dios que ellos tienen: la esperanza de que habrá una resurrección de justos y pecadores.
16. in hoc et ipse studeo sine offendiculo conscientiam habere ad Deum et ad homines semper
16. Por eso trato de conservar siempre una conciencia irreprochable delante de Dios y de los hombres.
17. post annos autem plures elemosynas facturus in gentem meam veni et oblationes et vota
17. Después de unos cuantos años, vine a traer limosnas a mis compatriotas y a presentar ofrendas.
18. in quibus invenerunt me purificatum in templo non cum turba neque cum tumultu
18. Así fue cómo algunos ju díos de la provincia de Asia me encontraron en el Templo: yo me había purificado y no estaba provocando ninguna clase de amotinamiento ni de tumulto.
19. quidam autem ex Asia Judæi quos oportebat apud te præsto esse et accusare si quid haberent adversum me
19. Son ellos los que hubieran debido presentarse ante ti para acusarme, si tenían alguna queja contra mí.
20. aut hii ipsi dicant si quid invenerunt in me iniquitatis cum stem in concilio
20. Por lo menos, que digan los que están aquí de qué delito me encontraron culpable cuando comparecí delante del Sanedrín.
21. nisi de una hac solummodo voce qua clamavi inter eos stans quoniam de resurrectione mortuorum ego judicor hodie a vobis
21. A no ser que se trate de lo único que dije, puesto de pie en medio de ellos: "Hoy ustedes me juzgan a causa de la resurrección de los muertos"».
22. distulit autem illos Felix certissime sciens de via dicens cum tribunus Lysias descenderit audiam vos
22. Félix, que estaba muy bien informado de todo lo concerniente al Camino del Señor, postergó la causa, diciendo: «Cuando descienda de Jerusalén el tribuno Lisias, me expediré en este asunto».
23. jussitque centurioni custodiri eum et habere requiem nec quemquam prohibere de suis ministrare ei
23. Después ordenó al centurión que custodiara a Pablo, pero dejándole una cierta libertad y sin impedir que sus amigos lo atendieran.
24. post aliquot autem dies veniens Felix cum Drusilla uxore sua quæ erat Judæa vocavit Paulum et audivit ab eo fidem quæ est in Jesum Christum
24. Algunos días después, se presentó Félix con su mujer Drusila, que era judía. Él mandó a llamar a Pablo y lo oyó hablar acerca de la fe en Jesucristo.
25. disputante autem illo de justitia et castitate et de judicio futuro timefactus Felix respondit quod nunc adtinet vade tempore autem oportuno accersiam te
25. Pero cuando Pablo se puso a tratar sobre la justicia, la continencia y el juicio futuro, Félix, lleno de temor, le respondió: «Por ahora puedes irte; te volveré a llamar en la primera ocasión».
26. simul et sperans quia pecunia daretur a Paulo propter quod et frequenter accersiens eum loquebatur cum eo
26. Al mismo tiempo, él esperaba que Pablo le diera dinero, y por eso lo hacía llamar frecuentemente para conversar con él.
27. biennio autem expleto accepit successorem Felix Porcium Festum volens autem gratiam præstare Judæis Felix reliquit Paulum vinctum
27. Al cabo de dos años, Porcio Festo sucedió a Félix; y como éste quería congraciarse con los judíos, dejó a Pablo en la prisión.