Mądrość Syracha, 16

1. Nie pragnij wielkiej liczby dzieci, jeśliby miały być przewrotne, ani nie chwal się synami bezbożnymi!

1. et ne jucunderis in filiis impiis si multiplicentur non oblecteris super ipsos si non est timor Dei cum illis

2. I chociażby byli liczni, nie chełp się nimi, jeśli bojaźni Pańskiej nie mają.

2. non credas vitæ illorum et ne respexeris in labores illorum

3. Nie licz na ich życie ani nie zwracaj uwagi na wielką ich liczbę! Więcej bowiem może znaczyć jeden niż tysiąc i lepiej umrzeć bezdzietnym, niż mieć dzieci bezbożne.

3. melior est enim unus timens Deum quam mille filii impii

4. Przez jednego mądrego miasto się zaludnia, a pokolenie żyjących bez Prawa zmarnieje.

4. et utile mori sine filiis quam relinquere filios impios

5. Wiele takich rzeczy widziało moje oko, a jeszcze więcej słyszało me ucho.

5. ab uno sensato inhabitabitur patria et a tribus impiis deseretur

6. W zgromadzeniu grzeszników zapalił się ogień i przeciw narodowi buntowniczemu gniew się rozżarzył.

6. multa talia vidit oculus meus et fortiora horum audivit auris mea

7. Nie przepuścił {Pan} dawnym olbrzymom, którzy się zbuntowali ufni w swą siłę.

7. in synagoga peccantium exardebit ignis et in gente incredibili exardescit ira

8. Nie darował współmieszkańcom Lota, których zatracił z powodu ich pychy.

8. non exoraverunt pro peccatis suis antiquis gigantibus qui destruxerunt confidentes suæ virtuti

9. Nie miał miłosierdzia nad narodem zatracenia, co został zgładzony z powodu swych grzechów.

9. et non pepercit peregrinationi illorum et execratus est illos præ superbia verbi illorum

10. Podobnie postąpił z sześciuset tysiącami pieszych, którzy zebrali się w twardości swego serca.

10. non misertus est illis gentem totam perdens et extollentes se in suis peccatis

11. I chociażby był tylko jeden twardego karku, byłoby dziwne, gdyby został bez kary. Ma Pan miłosierdzie, ale i zapalczywość, hojny w zmiłowania, ale i gniew wylewa.

11. et sicut sescenta milia peditum qui congregati sunt in duritia cordis sui et si unus fuisset cervicatus mirum si fuisset inmunis

12. Jak wielkie miłosierdzie, tak wielka i Jego surowość, sądzi człowieka według jego uczynków.

12. misericordia enim et ira est cum illo potens exoratio et effundens iram

13. Nie ucieknie grzesznik z rzeczą skradzioną ani cierpliwość bogobojnego nie dozna zawodu.

13. secundum misericordiam suam sic correptio illius hominem secundum operam suam judicat

14. Każdej jałmużnie bowiem wyznaczy miejsce i każdy według uczynków swych znajdzie [odpłatę]. (5p) Pan uczynił twardym faraona, tak iż Go nie poznał, aby poznano wszystkie Jego dzieła pod niebem. (6p) Jego miłosierdzie jawne jest wszelkiemu stworzeniu, a światło i mrok rozdzielił między ludzi.

14. non effugiet in rapinam peccator et non retardabit sufferentia misericordiam facientis

15.

15. omnis misericordia faciet locum unicuique secundum meritum operum suorum et secundum intellectum peregrinationis ipsius

16.

16. non dicas a Deo abscondar et ex summo quis mei memorabitur

17. Nie mów: Ukryję się przed Panem i któż z wysoka o mnie pamiętać będzie? W wielkim tłumie nie będę rozpoznany i czymże jest moja dusza w bezmiarze stworzenia?

17. in populo magno non agnoscar quæ est enim anima mea in tam inmensa creatura

18. Oto niebo i niebo niebios, przepaść i ziemia trzęsą się od Jego wejrzenia,

18. ecce cælum et cæli cælorum abyssus et universa terra et quæ in eis sunt in conspectu illius commovebuntur

19. góry też i fundamenty ziemi, gdy na nie popatrzy, drżą z przerażenia.

19. montes simul et colles et fundamenta terræ et cum conspexerit illa Deus tremore concutientur

20. Ale serce nie zastanawia się nad tym i któż uważa na Jego drogi?

20. et omne cor intellegetur

21. Huragan, którego człowiek nie zobaczy, i bardzo wiele dzieł Jego pozostaje w ukryciu.

21. et vias illius quis intellegit et procella quam nec oculus videbit hominis

22. Któż obwieści dzieła sprawiedliwości albo kto się ich doczeka? Dalekie jest bowiem przymierze.

22. nam plurima opera illius sunt in absconsis opera justitiæ quis enuntiabit aut quis sustinebit longe enim est testamentum a quibusdam et interrogatio omnium in consummatione est

23. Tak sądzi ten, co mało posiada umiejętności, i głupio myśli mąż bezrozumny i oszukany.

23. qui minoratur corde cogitat inania et vir inprudens et errans cogitat stulta

24. Słuchaj mię, synu, zdobądź wiedzę i do słów moich przyłóż swe serce!

24. audi me fili et disce disciplinam sensus et in verbis meis adtende in corde

25. Z umiarem objawię naukę i z troskliwością wyłożę wiedzę.

25. edicam in æquitate disciplinam et scrutabor enarrare sapientiam et in verbis meis adtende in corde tuo et dico in æquitate spiritus virtutes quas posuit Deus in opera sua ab initio et in veritate enuntio scientiam ejus

26. Na rozkaz Pana, na początku, stały się Jego dzieła i gdy tylko je stworzył, dokładnie określił ich zadanie.

26. in judicio Dei opera ipsius ab initio et ab institutione ipsorum distinxit partes illorum et initia ipsorum in gentibus suis

27. Uporządkował je na zawsze, od początku aż w daleką przyszłość. Nie odczuwają głodu ani zmęczenia i nigdy nie porzucą swego zadania,

27. ornavit in æternum opera illorum nec esurierunt nec laboraverunt et non destiterunt ab operibus suis

28. żadne nie zderzy się z drugim i Jego słowom nigdy nie odmówią posłuchu.

28. unusquisque proximum sibi non angustiavit usque in ævum

29. Następnie zwrócił Pan wzrok swój na ziemię i napełnił ją dobrami swoimi.

29. non incredibiles verbo illius

30. Pokrył jej oblicze wszelkiego rodzaju istotami żywymi, które do niej powrócą.

30. post hæc Deus in terram respexit et implevit illam bonis suis

31.

31. anima omnis vitalis denudavit ante faciem ipsius et ipsa iterum reversio illorum