Księga Hioba, 36
1. Dodał jeszcze Elihu, i rzekł:
1. addens quoque Heliu hæc locutus est
2. Poczekaj chwilkę, wyjaśnię, bo jeszcze mam słowa od Boga.
2. sustine me paululum et indicabo tibi adhuc enim habeo quod pro Deo loquar
3. Daleko poniosę swą wiedzę, by ukazać sprawiedliwość Stwórcy.
3. repetam scientiam meam a principio et operatorem meum probabo justum
4. Naprawdę, nie mówię podstępnie, prawdziwie jest mędrzec przed tobą.
4. vere enim absque mendacio sermones mei et perfecta scientia probabitur tibi
5. Oto Bóg nie odrzuca potężnych, umysłów potężnych duchem,
5. Deus potentes non abicit cum et ipse sit potens
6. ale ciemięzcy żyć nie dozwoli, ubogim przyznaje słuszność,
6. sed non salvat impios et judicium pauperibus tribuit
7. nie spuszcza oka z uczciwych, osadza ich na tronach z królami, wywyższa ich po wsze czasy.
7. non aufert a justo oculos suos et reges in solio conlocat in perpetuum et illi eriguntur
8. Gdy powrozami związani, w kajdany nędzy zostaną zakuci,
8. et si fuerint in catenis et vinciantur funibus paupertatis
9. wtedy im stawia przed oczy ich czyny, by ciężkość przestępstw widzieli.
9. indicabit eis opera eorum et scelera eorum quia violenti fuerint
10. Otwiera im uszy na radę, namawia: od zła niech odstąpią!
10. revelabit quoque aurem eorum ut corripiat et loquetur ut revertantur ab iniquitate
11. Gdy usłuchają z poddaniem, dni płyną im w dobrobycie, a lata mijają w szczęściu.
11. si audierint et observaverint conplebunt dies suos in bono et annos suos in gloria
12. Niewierni muszą zginąć od dzidy, wyginą z braku rozumu.
12. si autem non audierint transibunt per gladium et consumentur in stultitia
13. Ludzie zatwardziali gniew chowają, związani nie chcą ratunku;
13. simulatores et callidi provocant iram Dei neque clamabunt cum vincti fuerint
14. wyginą za dni młodości, a życie ich godne pogardy.
14. morietur in tempestate anima eorum et vita eorum inter effeminatos
15. Biednego On ratuje przez nędzę, cierpieniem otwiera mu uszy.
15. eripiet pauperem de angustia sua et revelabit in tribulatione aurem ejus
16. I ciebie chce On wybawić z nieszczęść, przed tobą jest dal, nie cieśnina, i stół opływający tłuszczem.
16. igitur salvabit te de ore angusto latissime et non habentis fundamentum subter se requies autem mensæ tuæ erit plena pinguedine
17. Lecz ty osądzasz jak niewierny. Dosięgną cię prawa i sądy.
17. causa tua quasi impii judicata est causam judiciumque recipies
18. Strzeż się, by cię nie zwiodła obfitość i nie zmylił hojny okup.
18. non te ergo superet ira ut aliquem opprimas nec multitudo donorum inclinet te
19. Czy skłoni Mocarza twój krzyk bólu, choćbyś wytężył swe siły?
19. depone magnitudinem tuam absque tribulatione et omnes robustos fortitudine
20. Spróbuj nie wzdychać do nocy, w której odchodzą najbliżsi.
20. ne protrahas noctem ut ascendant populi pro eis
21. Strzeż się, a zła unikaj! Przez nie dosięgła cię nędza.
21. cave ne declines ad iniquitatem hanc enim cœpisti sequi post miseriam
22. Wielki jest Bóg w swej wszechmocy, któż takim mistrzem jak On?
22. ecce Deus excelsus in fortitudine sua et nullus ei similis in legislatoribus
23. Kto Jego drogę chce zganić? Kto powie: źle uczyniłeś?
23. quis poterit scrutari vias ejus aut quis ei dicere operatus es iniquitatem
24. Staraj się chwalić Jego dzieła, gdy o nich się pieśni układa.
24. memento quod ignores opus ejus de quo cecinerunt viri
25. Ogląda je każdy z radością, choć widzi je tylko z daleka.
25. omnes homines vident eum unusquisque intuetur procul
26. Wielki jest Bóg, choć nieznany, lat Jego nikt nie policzy .
26. ecce Deus magnus vincens scientiam nostram numerus annorum ejus inæstimabilis
27. On krople wody podnosi i mgłę na deszcz skrapla,
27. qui aufert stillas pluviæ et effundit imbres ad instar gurgitum
28. one płyną z nieba wysoko, obficie spływają na ludzi.
28. qui de nubibus fluunt quæ prætexunt cuncta desuper
29. A kto pojmuje warstwę chmur i huk niebieskiego namiotu?
29. si voluerit extendere nubes quasi tentorium suum
30. On, Najwyższy, ogniem zieje i zakrywa podstawy morza.
30. et fulgurare lumine suo desuper cardines quoque maris operiet
31. Tak utrzymuje ludzi i żywność im daje obficie.
31. per hæc enim judicat populos et dat escas multis mortalibus
32. Błyskawicą zbrojne ma ręce, wskazuje jej cel oznaczony,
32. in manibus abscondit lucem et præcipit ei ut rursus adveniat
33. głos przeciw niemu wydaje: zazdrosny gniew na nieprawość.
33. adnuntiat de ea amico suo quod possessio ejus sit et ad eam possit ascendere
