Liber Iob, 30
1. Nunc autem derident me iuniores tempore, quorum non dignabar patres ponere cum canibus gregis mei;
1. νυνὶ δὲ κατεγέλασάν μου ἐλάχιστοι νῦν νουθετοῦσίν με ἐν μέρει ὧν ἐξουδένουν πατέρας αὐτῶν οὓς οὐχ ἡγησάμην εἶναι ἀξίους κυνῶν τῶν ἐμῶν νομάδων
2. quorum virtus manuum mihi erat pro nihilo, et robur iuvenile perierat totum.
2. καί γε ἰσχὺς χειρῶν αὐτῶν ἵνα τί μοι ἐπ’ αὐτοὺς ἀπώλετο συντέλεια
3. Egestate et fame steriles, qui rodebant in solitudine, serotino tempore fiebant turbo et vastatio;
3. ἐν ἐνδείᾳ καὶ λιμῷ ἄγονος οἱ φεύγοντες ἄνυδρον ἐχθὲς συνοχὴν καὶ ταλαιπωρίαν
4. et mandebant herbas et arborum frutices, et radix iuniperorum erat cibus eorum.
4. οἱ περικλῶντες ἅλιμα ἐπὶ ἠχοῦντι οἵτινες ἅλιμα ἦν αὐτῶν τὰ σῖτα ἄτιμοι δὲ καὶ πεφαυλισμένοι ἐνδεεῖς παντὸς ἀγαθοῦ οἳ καὶ ῥίζας ξύλων ἐμασῶντο ὑπὸ λιμοῦ μεγάλου
5. De medio eiciebantur, clamabant contra eos tamquam fures;
5. ἐπανέστησάν μοι κλέπται
6. ad ripas habitabant torrentium et in cavernis terrae et petrarum;
6. ὧν οἱ οἶκοι αὐτῶν ἦσαν τρῶγλαι πετρῶν
7. inter frutices rudebant, sub sentibus se congerebant;
7. ἀνὰ μέσον εὐήχων βοήσονται οἳ ὑπὸ φρύγανα ἄγρια διῃτῶντο
8. filii stultorum et ignobilium et de terra penitus exturbati.
8. ἀφρόνων υἱοὶ καὶ ἀτίμων ὄνομα καὶ κλέος ἐσβεσμένον ἀπὸ γῆς
9. Nunc in eorum canticum versus sum et factus sum eis in proverbium.
9. νυνὶ δὲ κιθάρα ἐγώ εἰμι αὐτῶν καὶ ἐμὲ θρύλημα ἔχουσιν
10. Abominantur me et longe fugiunt a me et faciem meam conspuere non verentur.
10. ἐβδελύξαντο δέ με ἀποστάντες μακράν ἀπὸ δὲ προσώπου μου οὐκ ἐφείσαντο πτύελον
11. Pharetram enim suam aperuit et afflixit me et frenum in os meum immisit.
11. ἀνοίξας γὰρ φαρέτραν αὐτοῦ ἐκάκωσέν με καὶ χαλινὸν τοῦ προσώπου μου ἐξαπέστειλαν
12. Ad dexteram progenies surrexerunt; pedes meos subverterunt et complanaverunt contra me semitas ruinae.
12. ἐπὶ δεξιῶν βλαστοῦ ἐπανέστησαν πόδα αὐτῶν ἐξέτειναν καὶ ὡδοποίησαν ἐπ’ ἐμὲ τρίβους ἀπωλείας αὐτῶν
13. Dissipaverunt itinera mea, insidiati sunt mihi et praevaluerunt, et non fuit qui ferret auxilium.
13. ἐξετρίβησαν τρίβοι μου ἐξέδυσεν γάρ μου τὴν στολήν
14. Quasi rupto muro et aperto irruerunt super me et sub ruinis devoluti sunt.
14. βέλεσιν αὐτοῦ κατηκόντισέν με κέχρηταί μοι ὡς βούλεται ἐν ὀδύναις πέφυρμαι
15. Versi sunt contra me in terrores, persequitur quasi ventus principatum meum, et velut nubes pertransiit salus mea.
15. ἐπιστρέφονται δέ μου αἱ ὀδύναι ᾤχετό μου ἡ ἐλπὶς ὥσπερ πνεῦμα καὶ ὥσπερ νέφος ἡ σωτηρία μου
16. Nunc autem in memetipso effunditur anima mea; et possident me dies afflictionis.
16. καὶ νῦν ἐπ’ ἐμὲ ἐκχυθήσεται ἡ ψυχή μου ἔχουσιν δέ με ἡμέραι ὀδυνῶν
17. Nocte os meum perforatur doloribus; et, qui me comedunt, non dormiunt.
17. νυκτὶ δέ μου τὰ ὀστᾶ συγκέκαυται τὰ δὲ νεῦρά μου διαλέλυται
18. In multitudine roboris tenent vestimentum meum et quasi capitio tunicae succinxerunt me.
18. ἐν πολλῇ ἰσχύι ἐπελάβετό μου τῆς στολῆς ὥσπερ τὸ περιστόμιον τοῦ χιτῶνός μου περιέσχεν με
19. Proiecit me in lutum, et assimilatus sum favillae et cineri.
19. ἥγησαι δέ με ἴσα πηλῷ ἐν γῇ καὶ σποδῷ μου ἡ μερίς
20. Clamo ad te, et non exaudis me; sto, et non respicis me.
20. κέκραγα δὲ πρὸς σὲ καὶ οὐκ εἰσακούεις μου ἔστησαν καὶ κατενόησάν με
21. Mutatus es mihi in crudelem et in duritia manus tuae adversaris mihi.
21. ἐπέβης δέ μοι ἀνελεημόνως χειρὶ κραταιᾷ με ἐμαστίγωσας
22. Elevasti me et quasi super ventum ponens dissolvisti me.
22. ἔταξας δέ με ἐν ὀδύναις καὶ ἀπέρριψάς με ἀπὸ σωτηρίας
23. Scio quia morti trades me, ubi constituta est domus omni viventi.
23. οἶδα γὰρ ὅτι θάνατός με ἐκτρίψει οἰκία γὰρ παντὶ θνητῷ γῆ
24. Verumtamen non ad ruinam mittit manum; et in exitio eius erit salvatio.
24. εἰ γὰρ ὄφελον δυναίμην ἐμαυτὸν χειρώσασθαι ἢ δεηθείς γε ἑτέρου καὶ ποιήσει μοι τοῦτο
25. An non flebam quondam super eo, qui afflictus erat, et compatiebatur anima mea pauperi?
25. ἐγὼ δὲ ἐπὶ παντὶ ἀδυνάτῳ ἔκλαυσα ἐστέναξα δὲ ἰδὼν ἄνδρα ἐν ἀνάγκαις
26. Exspectabam bona, et venerunt mihi mala; praestolabar lucem, et eruperunt tenebrae.
26. ἐγὼ δὲ ἐπέχων ἀγαθοῖς ἰδοὺ συνήντησάν μοι μᾶλλον ἡμέραι κακῶν
27. Interiora mea efferbuerunt absque ulla requie; praevenerunt me dies afflictionis.
27. ἡ κοιλία μου ἐξέζεσεν καὶ οὐ σιωπήσεται προέφθασάν με ἡμέραι πτωχείας
28. Taetro vultu incedebam sine consolatione, consurgens in turba clamabam.
28. στένων πεπόρευμαι ἄνευ φιμοῦ ἕστηκα δὲ ἐν ἐκκλησίᾳ κεκραγώς
29. Frater fui draconum et socius struthionum.
29. ἀδελφὸς γέγονα σειρήνων ἑταῖρος δὲ στρουθῶν
30. Cutis mea denigrata est super me, et ossa mea aruerunt prae caumate.
30. τὸ δὲ δέρμα μου ἐσκότωται μεγάλως τὰ δὲ ὀστᾶ μου ἀπὸ καύματος
31. Versa est in luctum cithara mea, et organum meum in vocem flentium.
31. ἀπέβη δὲ εἰς πάθος μου ἡ κιθάρα ὁ δὲ ψαλμός μου εἰς κλαυθμὸν ἐμοί
