Liber Iob, 12
1. Respondens autem Iob dixit:
1. ὑπολαβὼν δὲ Ιωβ λέγει
2. “Ergo vos estis soli homines, et vobiscum morietur sapientia.
2. εἶτα ὑμεῖς ἐστε ἄνθρωποι ἦ μεθ’ ὑμῶν τελευτήσει σοφία
3. Et mihi est cor sicut et vobis, nec inferior vestri sum; quis enim haec, quae nostis, ignorat?
3. κἀμοὶ μὲν καρδία καθ’ ὑμᾶς ἐστιν
4. Qui deridetur ab amico suo sicut ego, invocabit Deum, et exaudiet eum; deridetur enim iusti integritas.
4. δίκαιος γὰρ ἀνὴρ καὶ ἄμεμπτος ἐγενήθη εἰς χλεύασμα
5. Lampas contempta apud cogitationes eorum, qui securi sunt, parata iis, qui vacillant pede.
5. εἰς χρόνον γὰρ τακτὸν ἡτοίμαστο πεσεῖν ὑπὸ ἄλλους οἴκους τε αὐτοῦ ἐκπορθεῖσθαι ὑπὸ ἀνόμων
6. Tranquilla sunt tabernacula praedonum et secura iis, qui provocant Deum, iis, qui Deum tenent manu sua.
6. οὐ μὴν δὲ ἀλλὰ μηδεὶς πεποιθέτω πονηρὸς ὢν ἀθῷος ἔσεσθαι ὅσοι παροργίζουσιν τὸν κύριον ὡς οὐχὶ καὶ ἔτασις αὐτῶν ἔσται
7. Nimirum interroga iumenta, et docebunt te, et volatilia caeli, et indicabunt tibi.
7. ἀλλὰ δὴ ἐπερώτησον τετράποδα ἐάν σοι εἴπωσιν πετεινὰ δὲ οὐρανοῦ ἐάν σοι ἀπαγγείλωσιν
8. Loquere terrae, et docebit te; et narrabunt pisces maris.
8. ἐκδιήγησαι δὲ γῇ ἐάν σοι φράσῃ καὶ ἐξηγήσονταί σοι οἱ ἰχθύες τῆς θαλάσσης
9. Quis ignorat in omnibus his quod manus Domini hoc fecerit?
9. τίς οὐκ ἔγνω ἐν πᾶσι τούτοις ὅτι χεὶρ κυρίου ἐποίησεν ταῦτα
10. In cuius manu anima omnis viventis et spiritus universae carnis hominis.
10. εἰ μὴ ἐν χειρὶ αὐτοῦ ψυχὴ πάντων τῶν ζώντων καὶ πνεῦμα παντὸς ἀνθρώπου
11. Nonne auris verba diiudicat, et palatum cibum sibi gustat?
11. οὖς μὲν γὰρ ῥήματα διακρίνει λάρυγξ δὲ σῖτα γεύεται
12. In senibus est sapientia, et in longaevis prudentia.
12. ἐν πολλῷ χρόνῳ σοφία ἐν δὲ πολλῷ βίῳ ἐπιστήμη
13. Apud ipsum est sapientia et fortitudo; ipse habet consilium et intellegentiam.
13. παρ’ αὐτῷ σοφία καὶ δύναμις αὐτῷ βουλὴ καὶ σύνεσις
14. Si destruxerit, nemo est, qui aedificet; si incluserit hominem, nullus est, qui aperiat.
14. ἐὰν καταβάλῃ τίς οἰκοδομήσει ἐὰν κλείσῃ κατὰ ἀνθρώπων τίς ἀνοίξει
15. Si continuerit aquas, arescent; et, si emiserit eas, subvertent terram.
15. ἐὰν κωλύσῃ τὸ ὥδωρ ξηρανεῖ τὴν γῆν ἐὰν δὲ ἐπαφῇ ἀπώλεσεν αὐτὴν καταστρέψας
16. Apud ipsum est fortitudo et sapientia; ipse novit et decipientem et eum qui decipitur.
16. παρ’ αὐτῷ κράτος καὶ ἰσχύς αὐτῷ ἐπιστήμη καὶ σύνεσις
17. Inducit consiliarios spoliatos et iudices in stuporem.
17. διάγων βουλευτὰς αἰχμαλώτους κριτὰς δὲ γῆς ἐξέστησεν
18. Balteum regum dissolvit et praecingit fune renes eorum.
18. καθιζάνων βασιλεῖς ἐπὶ θρόνους καὶ περιέδησεν ζώνῃ ὀσφύας αὐτῶν
19. Inducit sacerdotes spoliatos et optimates supplantat,
19. ἐξαποστέλλων ἱερεῖς αἰχμαλώτους δυνάστας δὲ γῆς κατέστρεψεν
20. commutans labium veracium et doctrinam senum auferens.
20. διαλλάσσων χείλη πιστῶν σύνεσιν δὲ πρεσβυτέρων ἔγνω
21. Effundit despectionem super principes et cingulum fortium relaxat.
21. ἐκχέων ἀτιμίαν ἐπ’ ἄρχοντας ταπεινοὺς δὲ ἰάσατο
22. Qui revelat profunda de tenebris et producit in lucem umbram mortis.
22. ἀνακαλύπτων βαθέα ἐκ σκότους ἐξήγαγεν δὲ εἰς φῶς σκιὰν θανάτου
23. Qui multiplicat gentes et perdit eas et subversas in integrum restituit.
23. πλανῶν ἔθνη καὶ ἀπολλύων αὐτά καταστρωννύων ἔθνη καὶ καθοδηγῶν αὐτά
24. Qui immutat cor principum populi terrae et decipit eos et errare eos faciet per invium desertum.
24. διαλλάσσων καρδίας ἀρχόντων γῆς ἐπλάνησεν δὲ αὐτοὺς ὁδῷ ᾗ οὐκ ᾔδεισαν
25. Palpabunt quasi in tenebris et non in luce, et errare eos faciet quasi ebrios.
25. ψηλαφήσαισαν σκότος καὶ μὴ φῶς πλανηθείησαν δὲ ὥσπερ ὁ μεθύων
