Mosaico decorativo

1. Hay reprensiones inoportunas, puede ser sabio callarse.

1. Quam bonum est arguere quam irasci, et confitentem in oratione non prohibere!

2. Más vale llamarle la atención a alguien que rumiar su cólera.

2. Concupiscentia spadonis devirginans iuvenculam:

3. El que confiesa sus errores evita sus consecuencias.

3. sic qui facit per vim iudicium iniquum.

4. Como un impotente que quisiera violar a una joven así es el que quiere establecer la justicia por la violencia.

4. Quam bonum est correptum manifestare paenitentiam! Sic enim effugies voluntarium peccatum.

5. Uno se calla y lo tienen por sabio, el otro no hace más que hablar y se hace odioso.

5. Est tacens, qui invenitur sapiens, et est odibilis, quia procax est ad loquendum.

6. Uno se calla porque no tiene qué responder, el otro se calla porque espera el momento.

6. Est tacens non habens responsum, et est tacens sciens tempus aptum.

7. El hombre sabio se calla hasta el momento oportuno, el parlanchín y el torpe hablan a deshora.

7. Homo sapiens tacebit usque ad tempus, lascivus autem et imprudens non servabunt tempus.

8. El que habla demasiado se torna odioso, el que pretende imponerse se hace odiar.

8. Qui multis utitur verbis, exsecrabitur; et, qui potestatem sibi assumit iniuste, odietur.

9. Hay desgracias que se transforman en bien, hay gangas que se vuelven un mal.

9. Est processus in malis viro indisciplinato, et est inventio in detrimentum.

10. Hay generosidades que no producirán ningún provecho, hay otras que te producirán el doble.

10. Est datum, quod non est utile, et est datum, cuius retributio duplex.

11. Uno es humillado porque recibió honores, otro levanta la cabeza después de haber sido humillado.

11. Est propter gloriam minoratio, et est qui ab humilitate levat caput.

12. Uno compra muchas cosas con poco dinero, otro paga por ellas siete veces más.

12. Est qui multa redimat modico pretio et restituens ea in septuplum.

13. El sabio se hace querer nada más que por sus palabras, mientras que los favores del tonto sólo le dejan pérdidas.

13. Sapiens in verbis seipsum amabilem facit, gratiae autem fatuorum effundentur.

14. El regalo del tonto de nada sirve porque espera sacar provecho.

14. Datum insipientis non erit utile tibi, oculi enim illius septemplices sunt:

15. El da poco y pide mucho, y lo difunde por todas partes; presta hoy y te lo reclama mañana: ¡qué hombre más odioso!

15. exigua dabit et multa improperabit, et apertio oris illius quasi clamantis.

16. El insensato dice: "¡No tengo amigos, nadie reconoce mis buenas obras.

16. Hodie feneratur quis et cras expetit: odibilis est homo huiusmodi.

17. Esa gente come mi pan, y luego me calumnian!" ¡Cuántos se burlan de él! Y volverán a hacerlo.

17. Fatuus dicit: “Non est mihi amicus, et non est gratia bonis meis”.

18. Más vale caerse al suelo por culpa de una piedra que por lo que uno ha dicho; la caída de los malvados no tardará en llegar.

18. Qui enim edunt panem illius, falsae linguae sunt. Quoties et quanti irridebunt eum!

19. Una persona desagradable es como un cuento estúpido que personas mal educadas cuentan inoportunamente.

19. Neque enim, quod habendum erat, directo sensu distribuit, similiter et, quod non erat habendum, est indifferens ei.

20. De nada vale una palabra sabia en la boca del tonto, porque nunca la dice cuando conviene.

20. Melius lapsus in pavimento quam lapsus linguae: sic casus malorum festinanter veniet.

21. Hay gente que no peca sólo por falta de medios: si se presenta la ocasión no tendrán empacho en hacerlo.

21. Homo acharis quasi fabula importuna; in ore indisciplinatorum assidua erit.

22. Otro se pierde por falsa vergüenza, y se pierde para caerle bien a un hombre sin conciencia.

22. Ex ore fatui reprobabitur parabola, non enim dicit illam in tempore suo.

23. Por falsa vergüenza sólo piensa en ganar su amistad: es en verdad un enemigo que se ganó inútilmente.

23. Est qui vetatur peccare prae inopia, et in requie sua non stimulabitur.

24. Para cualquier persona la mentira es una mancha, pero la gente mal educada se acostumbra a ella.

24. Est qui perdit animam suam prae confusione, et ab imprudenti persona perdet eam; personae autem acceptione perdet se.

25. Más vale un ladrón que un mentiroso empedernido, pero uno y otro caminan a su perdición.

25. Est qui prae confusione promittit amico, et lucratus est eum inimicum gratis.

26. La costumbre de mentir desacredita a cualquiera, es una vergüenza que no te dejará.

26. Opprobrium nequam in homine mendacium, et in ore indisciplinatorum assidue erit.

27. El sabio se engrandece merced a sus palabras: el hombre de buen criterio agrada a los grandes.

27. Potior fur quam assiduitas viri mendacis; perditionem autem ambo hereditabunt.

28. El que cultiva la tierra aumenta sus ganancias, el que complace a los grandes se hace olvidar las injusticias.

28. Mos hominis mendacis est sine honore, et confusio illius cum ipso sine intermissione.

29. Los agasajos y los regalos ciegan los ojos de los sabios. Es un bozal que impide que las críticas salgan de su boca.

29. Verbum parabolarum. Sapiens in verbis producet seipsum, et homo prudens placebit magnatis.

30. Sabiduría oculta y tesoro escondido, ¿para qué sirven?

30. Qui operatur terram suam, inaltabit acervum frugum, et, qui operatur iustitiam, ipse exaltabitur; qui vero placet magnatis, effugiet iniquitatem.

31. Más vale ser tonto y ocultarlo, que ser sabio y ocultar su sabiduría.

31. Xenia et dona excaecant oculos iudicum et quasi camus in ore avertunt correptiones eorum.

32.

32. Sapientia absconsa et thesaurus invisus, quae utilitas in utrisque?

33.

33. Melior est, qui celat insipientiam suam, quam homo, qui abscondit sapientiam suam.



Die Bibel in einem Jahr lesen

Werde Teil unserer Community und lese die gesamte Bibel in 365 Tagen. Ein strukturierter und inspirierender Weg, deinen Glauben und deine Bibelkenntnis zu vertiefen.