Psaumes, 30
1. (30:1) Psaume. Cantique pour la dédicace de la maison. De David. (30:2) Je t`exalte, ô Éternel, car tu m`as relevé, Tu n`as pas voulu que mes ennemis se réjouissent à mon sujet.
1. in finem psalmus David
2. (30:3) Éternel, mon Dieu! J`ai crié à toi, et tu m`as guéri.
2. in te Domine speravi non confundar in æternum in justitia tua libera me
3. (30:4) Éternel! tu as fait remonter mon âme du séjour des morts, Tu m`as fait revivre loin de ceux qui descendent dans la fosse.
3. inclina ad me aurem tuam adcelera ut eruas me esto mihi in Deum protectorem et in domum refugii ut salvum me facias
4. (30:5) Chantez à l`Éternel, vous qui l`aimez, Célébrez par vos louanges sa sainteté!
4. quoniam fortitudo mea et refugium meum es tu et propter nomen tuum deduces me et enutries me
5. (30:6) Car sa colère dure un instant, Mais sa grâce toute la vie; Le soir arrivent les pleurs, Et le matin l`allégresse.
5. educes me de laqueo hoc quem absconderunt mihi quoniam tu es protector meus
6. (30:7) Je disais dans ma sécurité: Je ne chancellerai jamais!
6. in manus tuas commendabo spiritum meum redemisti me Domine Deus veritatis
7. (30:8) Éternel! par ta grâce tu avais affermi ma montagne... Tu cachas ta face, et je fus troublé.
7. odisti observantes vanitates supervacue ego autem in Domino speravi
8. (30:9) Éternel! j`ai crié à toi, J`ai imploré l`Éternel:
8. exultabo et lætabor in misericordia tua quoniam respexisti humilitatem meam salvasti de necessitatibus animam meam
9. (30:10) Que gagnes-tu à verser mon sang, A me faire descendre dans la fosse? La poussière a-t-elle pour toi des louanges? Raconte-t-elle ta fidélité?
9. nec conclusisti me in manibus inimici statuisti in loco spatioso pedes meos
10. (30:11) Écoute, Éternel, aie pitié de moi! Éternel, secours-moi! -
10. miserere mei Domine quoniam tribulor conturbatus est in ira oculus meus anima mea et venter meus
11. (30:12) Et tu as changé mes lamentations en allégresse, Tu as délié mon sac, et tu m`as ceint de joie,
11. quoniam defecit in dolore vita mea et anni mei in gemitibus infirmata est in paupertate virtus mea et ossa mea conturbata sunt
12. (30:13) Afin que mon coeur te chante et ne soit pas muet. Éternel, mon Dieu! je te louerai toujours.
12. super omnes inimicos meos factus sum obprobrium et vicinis meis valde et timor notis meis qui videbant me foras fugerunt a me
13.
13. oblivioni datus sum tamquam mortuus a corde factus sum tamquam vas perditum
14.
14. quoniam audivi vituperationem multorum commorantium in circuitu in eo dum convenirent simul adversus me accipere animam meam consiliati sunt
15.
15. ego autem in te speravi Domine dixi Deus meus es tu
16.
16. in manibus tuis sortes meæ eripe me de manu inimicorum meorum et a persequentibus me
17.
17. inlustra faciem tuam super servum tuum salvum me fac in misericordia tua
18.
18. Domine ne confundar quoniam invocavi te erubescant impii et deducantur in infernum
19.
19. muta fiant labia dolosa quæ loquuntur adversus justum iniquitatem in superbia et in abusione
20.
20. quam magna multitudo dulcedinis tuæ Domine quam abscondisti timentibus te perfecisti eis qui sperant in te in conspectu filiorum hominum
21.
21. abscondes eos in abdito faciei tuæ a conturbatione hominum proteges eos in tabernaculo a contradictione linguarum
22.
22. benedictus Dominus quoniam mirificavit misericordiam suam mihi in civitate munita
23.
23. ego autem dixi in excessu mentis meæ projectus sum a facie oculorum tuorum ideo exaudisti vocem orationis meæ dum clamarem ad te
24.
24. diligite Dominum omnes sancti ejus quoniam veritates requirit Dominus et retribuit abundanter facientibus superbiam
25.
25. viriliter agite et confortetur cor vestrum omnes qui speratis in Domino
