Mosaico decorativo

1. O Senhor falou a Moisés, dizendo: Vai, sai deste lugar tu e o teu povo, que tiraste da terra do Egipto, para a terra que jurei (dar)_ a Abraão, a Isaac e a Jacob, dizendo: Eu a darei à tua posteridade.

1. καὶ εἶπεν κύριος πρὸς Μωυσῆν πορεύου ἀνάβηθι ἐντεῦθεν σὺ καὶ ὁ λαός σου οὓς ἐξήγαγες ἐκ γῆς Αἰγύπτου εἰς τὴν γῆν ἣν ὤμοσα τῷ Αβρααμ καὶ Ισαακ καὶ Ιακωβ λέγων τῷ σπέρματι ὑμῶν δώσω αὐτήν

2. Enviarei um anjo, diante de ti, e expulsarei o Cananeu, o Amorreu, o Heteu, o Ferezeu, o Heveu e o Jebuseu,

2. καὶ συναποστελῶ τὸν ἄγγελόν μου πρὸ προσώπου σου καὶ ἐκβαλεῖ τὸν Αμορραῖον καὶ Χετταῖον καὶ Φερεζαῖον καὶ Γεργεσαῖον καὶ Ευαῖον καὶ Ιεβουσαῖον

3. para que entres num país, onde corre leite e mel. Não subirei contigo, visto seres um povo de cerviz dura, não suceda que eu tenha de te exterminar no caminho.

3. καὶ εἰσάξω σε εἰς γῆν ῥέουσαν γάλα καὶ μέλι οὐ γὰρ μὴ συναναβῶ μετὰ σοῦ διὰ τὸ λαὸν σκληροτράχηλόν σε εἶναι ἵνα μὴ ἐξαναλώσω σε ἐν τῇ ὁδῷ

4. O povo, ouvindo estas duras palavras, chotou, e nenhum vestiu as suas galas costumadas.

4. καὶ ἀκούσας ὁ λαὸς τὸ ῥῆμα τὸ πονηρὸν τοῦτο κατεπένθησαν ἐν πενθικοῖς

5. O Senhor disse a Moisés; Dize aos filhos de Israel: Tu és um povo de cerviz dura; se eu vier uma só vez ao meio de ti, exterminar-te-ei. Agora; pois, depõe as tuas galas, para que eu saiba o que terei de te fazer.

5. καὶ εἶπεν κύριος τοῖς υἱοῖς Ισραηλ ὑμεῖς λαὸς σκληροτράχηλος ὁρᾶτε μὴ πληγὴν ἄλλην ἐπάξω ἐγὼ ἐφ’ ὑμᾶς καὶ ἐξαναλώσω ὑμᾶς νῦν οὖν ἀφέλεσθε τὰς στολὰς τῶν δοξῶν ὑμῶν καὶ τὸν κόσμον καὶ δείξω σοι ἃ ποιήσω σοι

6. Depuseram, pois, os filhos de Israel as suas galas, desde o monte Horeb.

6. καὶ περιείλαντο οἱ υἱοὶ Ισραηλ τὸν κόσμον αὐτῶν καὶ τὴν περιστολὴν ἀπὸ τοῦ ὄρους τοῦ Χωρηβ

7. Moisés, tomando o tabernáculo, levantou-o longe, fora dos acampamentos, e chamou-lhe tabernáculo da reunião. Todos os do povo, que tinham alguma questão, saíam fora dos acampamentos ao tabernáculo da reunião.

7. καὶ λαβὼν Μωυσῆς τὴν σκηνὴν αὐτοῦ ἔπηξεν ἔξω τῆς παρεμβολῆς μακρὰν ἀπὸ τῆς παρεμβολῆς καὶ ἐκλήθη σκηνὴ μαρτυρίου καὶ ἐγένετο πᾶς ὁ ζητῶν κύριον ἐξεπορεύετο εἰς τὴν σκηνὴν ἔξω τῆς παρεμβολῆς

8. Quando Moisés saia para o tabernáculo, toda a multidão se levantava, e cada um ficava em pé à porta da sua tenda, e olhava para Moisés, até ele entrar no tabernáculo.

8. ἡνίκα δ’ ἂν εἰσεπορεύετο Μωυσῆς εἰς τὴν σκηνὴν ἔξω τῆς παρεμβολῆς εἱστήκει πᾶς ὁ λαὸς σκοπεύοντες ἕκαστος παρὰ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς αὐτοῦ καὶ κατενοοῦσαν ἀπιόντος Μωυσῆ ἕως τοῦ εἰσελθεῖν αὐτὸν εἰς τὴν σκηνήν

9. Logo que ele entrava no tabernáculo da reunião, a coluna de nuvem descia, e parava à porta, e (o Senhor) falava com Moisés.

9. ὡς δ’ ἂν εἰσῆλθεν Μωυσῆς εἰς τὴν σκηνήν κατέβαινεν ὁ στῦλος τῆς νεφέλης καὶ ἵστατο ἐπὶ τὴν θύραν τῆς σκηνῆς καὶ ἐλάλει Μωυσῇ

10. Todo o povo, ao ver que a coluna de nuvem se conservava parada à porta do tabernáculo, se levantava e se prosternava (adorando o Senhor) à porta das suas tendas.

10. καὶ ἑώρα πᾶς ὁ λαὸς τὸν στῦλον τῆς νεφέλης ἑστῶτα ἐπὶ τῆς θύρας τῆς σκηνῆς καὶ στάντες πᾶς ὁ λαὸς προσεκύνησαν ἕκαστος ἀπὸ τῆς θύρας τῆς σκηνῆς αὐτοῦ

11. O Senhor falava a Moisés face a face, como um homem costuma falar com o seu amigo. Quando ele voltava para os acampamentos, o seu jovem servo Josué, filho de Nun, não se apartava do tabernáculo.

11. καὶ ἐλάλησεν κύριος πρὸς Μωυσῆν ἐνώπιος ἐνωπίῳ ὡς εἴ τις λαλήσει πρὸς τὸν ἑαυτοῦ φίλον καὶ ἀπελύετο εἰς τὴν παρεμβολήν ὁ δὲ θεράπων Ἰησοῦς υἱὸς Ναυη νέος οὐκ ἐξεπορεύετο ἐκ τῆς σκηνῆς

12. Moisés disse ao Senhor: Ordenas-me que tire daqui povo mas não me declaras quem mandarás comigo, embora me tenhas dito: Conheço-te pelo Deu nome, e tu achaste graça diante de mim.

12. καὶ εἶπεν Μωυσῆς πρὸς κύριον ἰδοὺ σύ μοι λέγεις ἀνάγαγε τὸν λαὸν τοῦτον σὺ δὲ οὐκ ἐδήλωσάς μοι ὃν συναποστελεῖς μετ’ ἐμοῦ σὺ δέ μοι εἶπας οἶδά σε παρὰ πάντας καὶ χάριν ἔχεις παρ’ ἐμοί

13. Se eu, pois, achei graça na tua presença, faze-me conhecer os teus caminhos, para que, conhecendo-os, veja que achei graça ante os teus olhos. Considera que este povo é o teu povo.

13. εἰ οὖν εὕρηκα χάριν ἐναντίον σου ἐμφάνισόν μοι σεαυτόν γνωστῶς ἴδω σε ὅπως ἂν ὦ εὑρηκὼς χάριν ἐναντίον σου καὶ ἵνα γνῶ ὅτι λαός σου τὸ ἔθνος τὸ μέγα τοῦτο

14. O Senhor disse-lhe: A minha face irá diante de ti, e eu te darei descanso.

14. καὶ λέγει αὐτὸς προπορεύσομαί σου καὶ καταπαύσω σε

15. Moisés disse: Se tu mesmo não vais adiante de nós, não nos faças partir deste lugar;

15. καὶ λέγει πρὸς αὐτόν εἰ μὴ αὐτὸς σὺ πορεύῃ μή με ἀναγάγῃς ἐντεῦθεν

16. com efeito, como poderemos conhecer, eu e o teu povo que achamos graça diante de ti, se não andares connosco, para sermos respeitados de todos os povos que habitam sobre a terra?

16. καὶ πῶς γνωστὸν ἔσται ἀληθῶς ὅτι εὕρηκα χάριν παρὰ σοί ἐγώ τε καὶ ὁ λαός σου ἀλλ’ ἢ συμπορευομένου σου μεθ’ ἡμῶν καὶ ἐνδοξασθήσομαι ἐγώ τε καὶ ὁ λαός σου παρὰ πάντα τὰ ἔθνη ὅσα ἐπὶ τῆς γῆς ἐστιν

17. O Senhor disse a Moisés: Até isto que disseste farei, porque tu achaste graça diante de mim, e eu te conheço pelo teu nome.

17. καὶ εἶπεν κύριος πρὸς Μωυσῆν καὶ τοῦτόν σοι τὸν λόγον ὃν εἴρηκας ποιήσω εὕρηκας γὰρ χάριν ἐνώπιόν μου καὶ οἶδά σε παρὰ πάντας

18. Moisés disse: Mostrai-me a tua glória.

18. καὶ λέγει δεῖξόν μοι τὴν σεαυτοῦ δόξαν

19. (O Senhor) respondeu: Eu te mostrarei toda a minha bondade e pronunciarei o meu nome, Iavé, diante de ti, (porque) me compadeço de quem eu quiser, e sou clemente com quem me aprouver. (ver nota)

19. καὶ εἶπεν ἐγὼ παρελεύσομαι πρότερός σου τῇ δόξῃ μου καὶ καλέσω ἐπὶ τῷ ὀνόματί μου κύριος ἐναντίον σου καὶ ἐλεήσω ὃν ἂν ἐλεῶ καὶ οἰκτιρήσω ὃν ἂν οἰκτίρω

20. E acrescentou: Não poderás, porém ver a minha face, porque o homem não pode ver-me e viver.

20. καὶ εἶπεν οὐ δυνήσῃ ἰδεῖν μου τὸ πρόσωπον οὐ γὰρ μὴ ἴδῃ ἄνθρωπος τὸ πρόσωπόν μου καὶ ζήσεται

21. Disse mais: Eis um lugar junto de mim, tu estarás sobre aquela pedra.

21. καὶ εἶπεν κύριος ἰδοὺ τόπος παρ’ ἐμοί στήσῃ ἐπὶ τῆς πέτρας

22. Quando passar a minha glória, eu te meterei na concavidade da pedra, e te cobrirei com a minha mão, até que tenha passado.

22. ἡνίκα δ’ ἂν παρέλθῃ μου ἡ δόξα καὶ θήσω σε εἰς ὀπὴν τῆς πέτρας καὶ σκεπάσω τῇ χειρί μου ἐπὶ σέ ἕως ἂν παρέλθω

23. Depois tirarei a minha mão e tu me verás pelas costas; o meu rosto não o poderás ver. (ver nota)

23. καὶ ἀφελῶ τὴν χεῖρα καὶ τότε ὄψῃ τὰ ὀπίσω μου τὸ δὲ πρόσωπόν μου οὐκ ὀφθήσεταί σοι



Leia a Bíblia em um Ano

Junte-se a nossa comunidade e complete a leitura de toda a Bíblia em 365 dias. Um caminho estruturado e inspirador para aprofundar sua fé e conhecimento das Escrituras.