Salmos, 22

1. Salmo de Davi. O Senhor é meu pastor, nada me faltará.*

1. Zborovoði. Po napjevu "Košuta u zoru". Psalam. Davidov.

2. Em verdes prados ele me faz repousar. Conduz-me junto às águas refrescantes,

2. Bože moj, Bože moj, zašto si me ostavio? Daleko si od ridanja moga.

3. restaura as forças de minha alma. Pelos caminhos retos ele me leva, por amor do seu nome.

3. Bože moj, vièem danju, al'ne odvraæaš; noæu vapijem i nema mi poèinka.

4. Ainda que eu atravesse o vale escuro, nada temerei, pois estais comigo. Vosso bordão e vosso báculo são o meu amparo.

4. A ipak, ti u Svetištu prebivaš, Nado Izraelova!

5. Preparais para mim a mesa à vista de meus inimigos. Derramais o perfume sobre minha cabeça, e transborda minha taça.

5. U tebe se oèevi naši uzdaše, uzdaše se, i ti ih izbavi;

6. A vossa bondade e misericórdia hão de seguir-me por todos os dias de minha vida. E habitarei na casa do Senhor por longos dias.

6. k tebi su vikali i spasavali se, u tebe se uzdali, i postidjeli se nisu.

7.

7. A ja, crv sam, a ne èovjek, ruglo ljudi i naroda prezir.

8.

8. Koji me vode, podruguju se meni, razvlaèe usne, mašu glavom:

9.

9. "U Jahvu se on uzda, neka ga sad izbavi, neka ga spasi ako mu omilje!"

10.

10. Iz krila majèina ti si me izveo, mir mi dao na grudima majke.

11.

11. Tebi sam predan iz materine utrobe, od krila majèina ti si Bog moj.

12.

12. Ne udaljuj se od mene, blizu je nevolja, a nikog nema da mi pomogne.

13.

13. Opkoliše me junci mnogobrojni, bašanski bikovi okružiše mene.

14.

14. Ždrijela svoja razvaljuju na me k'o lav koji plijen kida i rièe.

15.

15. Kao voda razlih se, sve mi se kosti rasuše; srce mi posta poput voska, topi se u grudima mojim.

16.

16. Grlo je moje kao crijep suho, i moj se jezik uz nepce slijepi: u prah smrtni bacio si mene.

17.

17. Opkolio me èopor pasa, rulje me zloèinaèke okružile. Probodoše mi ruke i noge,

18.

18. sve kosti svoje prebrojiti mogu, a oni me gledaju i zure na me.

19.

19. Haljine moje dijele meðu sobom i kocku bacaju za odjeæu moju.

20.

20. Ali ti, o Jahve, daleko mi ne budi; snago moja, pohiti mi u pomoæ!

21.

21. Dušu moju istrgni maèu, iz šapa pasjih život moj.

22.

22. Spasi me iz ralja lavljih i jadnu mi dušu od rogova bivoljih!

23.

23. A sada, braæi æu svojoj naviještat' ime tvoje, hvalit æu te usred zbora.

24.

24. "Koji se bojite Jahve, hvalite njega! Svi od roda Jakovljeva, slavite njega! Svi potomci Izraelovi, njega se bojte!

25.

25. Jer nije prezreo ni zaboravio muku jadnika, i nije sakrio lice svoje od njega; kad ga je zazvao, on ga je èuo."

26.

26. Zato æu te hvaliti u zboru veliku, pred vjernicima tvojim izvršit' zavjete.

27.

27. Siromasi æe jesti i nasitit æe se, hvalit æe Jahvu koji traže njega: nek' živi srce vaše dovijeka!

28.

28. Spomenut æe se i Jahvi se vratit' svi krajevi zemlje; pred njim æe n§icÄe pasti sve obitelji pogana.

29.

29. Jer Jahvino je kraljevstvo, on je vladar pucima.

30.

30. Njemu æe se jedinom klanjati svi koji snivaju u zemlji, pred njim se sagnuti svi koji u prah silaze. I moja æe duša za njega živjeti,

31.

31. njemu æe služiti potomstvo moje. O Gospodu æe se pripovijedat'

32.

32. slijedeæem koljenu, o njegovoj pravdi naviještati narodu buduæem: "Ovo uèini Jahve!"