1. καὶ Τωβιτ ἔγραψεν προσευχὴν εἰς ἀγαλλίασιν καὶ εἶπεν
2. εὐλογητὸς ὁ θεὸς ὁ ζῶν εἰς τοὺς αἰῶνας καὶ ἡ βασιλεία αὐτοῦ ὅτι αὐτὸς μαστιγοῖ καὶ ἐλεᾷ κατάγει εἰς ᾅδην καὶ ἀνάγει καὶ οὐκ ἔστιν ὃς ἐκφεύξεται τὴν χεῖρα αὐτοῦ
3. ἐξομολογεῖσθε αὐτῷ οἱ υἱοὶ Ισραηλ ἐνώπιον τῶν ἐθνῶν ὅτι αὐτὸς διέσπειρεν ἡμᾶς ἐν αὐτοῖς
4. ἐκεῖ ὑποδείξατε τὴν μεγαλωσύνην αὐτοῦ ὑψοῦτε αὐτὸν ἐνώπιον παντὸς ζῶντος καθότι αὐτὸς κύριος ἡμῶν καὶ θεός αὐτὸς πατὴρ ἡμῶν εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας
5. καὶ μαστιγώσει ἡμᾶς ἐν ταῖς ἀδικίαις ἡμῶν καὶ πάλιν ἐλεήσει καὶ συνάξει ἡμᾶς ἐκ πάντων τῶν ἐθνῶν οὗ ἐὰν σκορπισθῆτε ἐν αὐτοῖς
6. ἐὰν ἐπιστρέψητε πρὸς αὐτὸν ἐν ὅλῃ καρδίᾳ ὑμῶν καὶ ἐν ὅλῃ τῇ ψυχῇ ποιῆσαι ἐνώπιον αὐτοῦ ἀλήθειαν τότε ἐπιστρέψει πρὸς ὑμᾶς καὶ οὐ μὴ κρύψῃ τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἀφ’ ὑμῶν
7. καὶ θεάσασθε ἃ ποιήσει μεθ’ ὑμῶν καὶ ἐξομολογήσασθε αὐτῷ ἐν ὅλῳ τῷ στόματι ὑμῶν καὶ εὐλογήσατε τὸν κύριον τῆς δικαιοσύνης καὶ ὑψώσατε τὸν βασιλέα τῶν αἰώνων
8. ἐγὼ ἐν τῇ γῇ τῆς αἰχμαλωσίας μου ἐξομολογοῦμαι αὐτῷ καὶ δεικνύω τὴν ἰσχὺν καὶ τὴν μεγαλωσύνην αὐτοῦ ἔθνει ἁμαρτωλῶν ἐπιστρέψατε ἁμαρτωλοί καὶ ποιήσατε δικαιοσύνην ἐνώπιον αὐτοῦ τίς γινώσκει εἰ θελήσει ὑμᾶς καὶ ποιήσει ἐλεημοσύνην ὑμῖν
9. τὸν θεόν μου ὑψῶ καὶ ἡ ψυχή μου τὸν βασιλέα τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἀγαλλιάσεται τὴν μεγαλωσύνην αὐτοῦ
10. λεγέτωσαν πάντες καὶ ἐξομολογείσθωσαν αὐτῷ ἐν Ιεροσολύμοις Ιεροσόλυμα πόλις ἁγία μαστιγώσει ἐπὶ τὰ ἔργα τῶν υἱῶν σου καὶ πάλιν ἐλεήσει τοὺς υἱοὺς τῶν δικαίων
11. ἐξομολογοῦ τῷ κυρίῳ ἀγαθῶς καὶ εὐλόγει τὸν βασιλέα τῶν αἰώνων ἵνα πάλιν ἡ σκηνὴ αὐτοῦ οἰκοδομηθῇ σοι μετὰ χαρᾶς
12. καὶ εὐφράναι ἐν σοὶ τοὺς αἰχμαλώτους καὶ ἀγαπήσαι ἐν σοὶ τοὺς ταλαιπώρους εἰς πάσας τὰς γενεὰς τοῦ αἰῶνος
13. ἔθνη πολλὰ μακρόθεν ἥξει πρὸς τὸ ὄνομα κυρίου τοῦ θεοῦ δῶρα ἐν χερσὶν ἔχοντες καὶ δῶρα τῷ βασιλεῖ τοῦ οὐρανοῦ γενεαὶ γενεῶν δώσουσίν σοι ἀγαλλίαμα
14. ἐπικατάρατοι πάντες οἱ μισοῦντές σε εὐλογημένοι ἔσονται πάντες οἱ ἀγαπῶντές σε εἰς τὸν αἰῶνα
15. χάρηθι καὶ ἀγαλλίασαι ἐπὶ τοῖς υἱοῖς τῶν δικαίων ὅτι συναχθήσονται καὶ εὐλογήσουσιν τὸν κύριον τῶν δικαίων ὦ μακάριοι οἱ ἀγαπῶντές σε χαρήσονται ἐπὶ τῇ εἰρήνῃ σου
16. μακάριοι ὅσοι ἐλυπήθησαν ἐπὶ πάσαις ταῖς μάστιξίν σου ὅτι ἐπὶ σοὶ χαρήσονται θεασάμενοι πᾶσαν τὴν δόξαν σου καὶ εὐφρανθήσονται εἰς τὸν αἰῶνα ἡ ψυχή μου εὐλογείτω τὸν θεὸν τὸν βασιλέα τὸν μέγαν
17. ὅτι οἰκοδομηθήσεται Ιερουσαλημ σαπφείρῳ καὶ σμαράγδῳ καὶ λίθῳ ἐντίμῳ τὰ τείχη σου καὶ οἱ πύργοι καὶ οἱ προμαχῶνες ἐν χρυσίῳ καθαρῷ καὶ αἱ πλατεῖαι Ιερουσαλημ βηρύλλῳ καὶ ἄνθρακι καὶ λίθῳ ἐκ Σουφιρ ψηφολογηθήσονται
18. καὶ ἐροῦσιν πᾶσαι αἱ ῥῦμαι αὐτῆς αλληλουια καὶ αἰνέσουσιν λέγοντες εὐλογητὸς ὁ θεός ὃς ὕψωσεν πάντας τοὺς αἰῶνας
Przypisy:
13:1-3 - Tobiasz wielbi Boga za Jego miłosierdzie i sprawiedliwość, dostrzegając Jego zbawcze działanie w życiu Jego ludu. To uwielbienie podkreśla wagę uwielbienia i doceniania Bożych błogosławieństw w trudnych chwilach (zob. także Psalm 107:1-2 i List do Efezjan 5:20).
13:4-5 - Wizja miasta Niniwa i proroctwo o jego odbudowie podkreślają nadzieję na odnowę i odkupienie. Ten fragment podkreśla wierność Boga w spełnianiu obietnic, nawet po okresach sądu (zob. także Jeremiasz 29:11 i Rzymian 8:28).
13:6-8 - Tobiasz prorokuje o powrocie ludu do ojczyzny i nawróceniu pogan, symbolizując powszechność zbawienia. To wzmacnia przesłanie, że Bóg pragnie, aby wszyscy Go poznali (zob. także Psalm 86:9 i Dzieje Apostolskie 2:21).
13:9-10 - Obietnica, że Bóg zgromadzi wszystkie narody do oddawania czci Bogu w Jerozolimie, podkreśla centralne miejsce oddawania czci Bogu w życiu Jego ludu. Oddawanie czci Bogu powinno być aktem wspólnotowym, odzwierciedlającym jedność w wierze (zob. także Psalm 122,1-2 i List do Hebrajczyków 10,24-25).
13:11-14 - Polecenie Tobiasza, by pamiętać o swoich prawych czynach i oddaniu Bogu, przypomina o znaczeniu moralnego i etycznego życia. To wezwanie do odpowiedzialności podkreśla związek między wiarą a działaniem (zob. także Jk 2,17 i Ga 6,9).
Wersety związane z Tobias, 13:
Rozdział 13 Tobiasza przedstawia pieśń pochwalną Tobiasza. Jak wdzięczność przekształca przeciwności losu w uwielbienie? Ten poetycki tekst wyraża żarliwe uwielbienie Tobiasza wobec Boga za Jego miłosierdzie i sprawiedliwość. W tym rozdziale poruszane są tematy narodowej pokuty, boskiego odrodzenia i przyszłej chwały Jerozolimy. Tobit 13 pokazuje, jak cierpienie może zamienić się w potężne świadectwo dobroci Boga. Zanurz się z nami w pięciu fragmentach biblijnych, które w tym inspirującym rozdziale nawiązują do tematów uwielbienia i proroctw.
Psalmy 103:1-3: "Błogosław, duszo moja, Pana i wszystko, co jest we mnie, błogosław Jego święte imię. Błogosław duszo moja Pana i nie zapominaj o Jego dobrodziejstwach. To On przebacza wszystkie wasze winy i leczy wszystkie wasze choroby." - Pieśń pochwalna Tobiasza odzwierciedla tematy podobne do tych, które można znaleźć w tym psalmie wdzięczności i uwielbienia.
Izajasza 60:1-3: "Powstańcie, świećcie, bo przyszło wasze światło i chwała Pańska wzeszła nad wami. Bo oto ciemność okryła ziemię i ciemność okryła narody; lecz nad tobą zabłyśnie Pan i ukaże się nad tobą chwała jego. I narody będą chodzić w Twoim świetle, a królowie w jasności, która nad Tobą wzeszła." - Wizja Tobiasza dotycząca odrodzonego i pełnego chwały Jeruzalem przypomina proroctwo Izajasza o przyszłej chwale Syjonu.
Objawienie 21:10-11: "I zaniósł mnie w duchu na górę wielką i wysoką, i pokazał mi wielkie miasto, święte Jeruzalem, zstępujące z nieba od Boga, mające chwałę Bożą." - Opis Nowego Jeruzalem w Apokalipsie jest zbieżny z wizją Tobiasza dotyczącą odrodzonego Jeruzalem.
Łukasza 1:46-47: "Wtedy Maryja rzekła: Wielbi dusza moja Pana i raduje się duch mój w Bogu, moim Zbawicielu." - Pieśń uwielbienia Maryi (Magnificat) ma podobny motyw z pieśnią uwielbienia Tobiasza.
Sofoniasza 3:14-15: "Śpiewaj, córo Syjonu; Krzycz z radości, Izraelu! Raduj się i wesel z całego serca, córko jerozolimska. Pan usunął wyroki, które były przeciwko tobie, wypędził twojego wroga; Król Izraela, Pan, jest pośród ciebie; nie ujrzysz już zła." - To proroctwo o odrodzeniu i radości dla Jerozolimy nawiązuje do tematów pieśni Tobiasza.
FAQ:
Co Tobiasz i Anna powiedzieli o dobroci Boga?
Tobiasz i Anna wychwalali dobroć Boga, chwaląc Go za odrodzenie ich rodziny i obdarzenie błogosławieństwem uzdrowienia i dobrobytu. (Tobiasz 13:15-16)
Co Tobiasz prorokował o Izraelu?
Tobiasz prorokował, że Bóg przywróci Jerozolimę i że dzieci Izraela powrócą z wygnania, aby oddawać cześć Panu w świętym mieście. (Tobiasz 13:16-17)
W jaki sposób Tobiasz wyraził swoją wiarę w odbudowę Jerozolimy?
Tobiasz wyraził swoją wiarę w odbudowę Jerozolimy, oświadczając, że Bóg zgromadzi dzieci Izraela, aby wspólnie świętować w świętym mieście i oddawać Mu cześć. (Tobiasz 13:16)
Co zrobili mieszkańcy Niniwy po modlitwie Tobiasza?
Po modlitwie Tobiasza mieszkańcy Niniwy rozpoznali wielkość Boga i zaczęli Go wielbić za wyzwolenie i odbudowę ich miasta. (Tobiasz 13:18)
Jakie znaczenie ma modlitwa dziękczynna w Księdze Tobiasza 13?
Modlitwa dziękczynna Tobiasza jest przykładem tego, jak powinniśmy doceniać i wielbić Boga za Jego błogosławieństwa. Wyraża ona wiarę w Jego suwerenność i dobroć (Tb 13,15-16).
