1. ἀκούσατε οὖν βασιλεῖς καὶ σύνετε μάθετε δικασταὶ περάτων γῆς
2. ἐνωτίσασθε οἱ κρατοῦντες πλήθους καὶ γεγαυρωμένοι ἐπὶ ὄχλοις ἐθνῶν
3. ὅτι ἐδόθη παρὰ κυρίου ἡ κράτησις ὑμῖν καὶ ἡ δυναστεία παρὰ ὑψίστου ὃς ἐξετάσει ὑμῶν τὰ ἔργα καὶ τὰς βουλὰς διερευνήσει
4. ὅτι ὑπηρέται ὄντες τῆς αὐτοῦ βασιλείας οὐκ ἐκρίνατε ὀρθῶς οὐδὲ ἐφυλάξατε νόμον οὐδὲ κατὰ τὴν βουλὴν τοῦ θεοῦ ἐπορεύθητε
5. φρικτῶς καὶ ταχέως ἐπιστήσεται ὑμῖν ὅτι κρίσις ἀπότομος ἐν τοῖς ὑπερέχουσιν γίνεται
6. ὁ γὰρ ἐλάχιστος συγγνωστός ἐστιν ἐλέους δυνατοὶ δὲ δυνατῶς ἐτασθήσονται
7. οὐ γὰρ ὑποστελεῖται πρόσωπον ὁ πάντων δεσπότης οὐδὲ ἐντραπήσεται μέγεθος ὅτι μικρὸν καὶ μέγαν αὐτὸς ἐποίησεν ὁμοίως τε προνοεῖ περὶ πάντων
8. τοῖς δὲ κραταιοῖς ἰσχυρὰ ἐφίσταται ἔρευνα
9. πρὸς ὑμᾶς οὖν ὦ τύραννοι οἱ λόγοι μου ἵνα μάθητε σοφίαν καὶ μὴ παραπέσητε
10. οἱ γὰρ φυλάξαντες ὁσίως τὰ ὅσια ὁσιωθήσονται καὶ οἱ διδαχθέντες αὐτὰ εὑρήσουσιν ἀπολογίαν
11. ἐπιθυμήσατε οὖν τῶν λόγων μου ποθήσατε καὶ παιδευθήσεσθε
12. λαμπρὰ καὶ ἀμάραντός ἐστιν ἡ σοφία καὶ εὐχερῶς θεωρεῖται ὑπὸ τῶν ἀγαπώντων αὐτὴν καὶ εὑρίσκεται ὑπὸ τῶν ζητούντων αὐτήν
13. φθάνει τοὺς ἐπιθυμοῦντας προγνωσθῆναι
14. ὁ ὀρθρίσας πρὸς αὐτὴν οὐ κοπιάσει πάρεδρον γὰρ εὑρήσει τῶν πυλῶν αὐτοῦ
15. τὸ γὰρ ἐνθυμηθῆναι περὶ αὐτῆς φρονήσεως τελειότης καὶ ὁ ἀγρυπνήσας δι’ αὐτὴν ταχέως ἀμέριμνος ἔσται
16. ὅτι τοὺς ἀξίους αὐτῆς αὐτὴ περιέρχεται ζητοῦσα καὶ ἐν ταῖς τρίβοις φαντάζεται αὐτοῖς εὐμενῶς καὶ ἐν πάσῃ ἐπινοίᾳ ὑπαντᾷ αὐτοῖς
17. ἀρχὴ γὰρ αὐτῆς ἡ ἀληθεστάτη παιδείας ἐπιθυμία φροντὶς δὲ παιδείας ἀγάπη
18. ἀγάπη δὲ τήρησις νόμων αὐτῆς προσοχὴ δὲ νόμων βεβαίωσις ἀφθαρσίας
19. ἀφθαρσία δὲ ἐγγὺς εἶναι ποιεῖ θεοῦ
20. ἐπιθυμία ἄρα σοφίας ἀνάγει ἐπὶ βασιλείαν
21. εἰ οὖν ἥδεσθε ἐπὶ θρόνοις καὶ σκήπτροις τύραννοι λαῶν τιμήσατε σοφίαν ἵνα εἰς τὸν αἰῶνα βασιλεύσητε
22. τί δέ ἐστιν σοφία καὶ πῶς ἐγένετο ἀπαγγελῶ καὶ οὐκ ἀποκρύψω ὑμῖν μυστήρια ἀλλὰ ἀπ’ ἀρχῆς γενέσεως ἐξιχνιάσω καὶ θήσω εἰς τὸ ἐμφανὲς τὴν γνῶσιν αὐτῆς καὶ οὐ μὴ παροδεύσω τὴν ἀλήθειαν
23. οὔτε μὴν φθόνῳ τετηκότι συνοδεύσω ὅτι οὗτος οὐ κοινωνήσει σοφίᾳ
24. πλῆθος δὲ σοφῶν σωτηρία κόσμου καὶ βασιλεὺς φρόνιμος εὐστάθεια δήμου
25. ὥστε παιδεύεσθε τοῖς ῥήμασίν μου καὶ ὠφεληθήσεσθε
Przypisy:
6:1-3 - Wezwanie do mądrości skierowane jest do władców i przywódców, podkreślając moralną odpowiedzialność, jaka wiąże się z władzą. Przesłanie to podkreśla, że prawdziwa mądrość powinna kierować decyzjami przywódców (zob. także List Jakuba 1:5 i Księgę Przysłów 29:2).
6:4-6 - Mądrość porównana jest do skarbu, a znaczenie jej poszukiwania jest podkreślone. Wieczna wartość mądrości przewyższa wszelkie dobra materialne, będąc niezbędną dla prawego i satysfakcjonującego życia (zob. także Księga Przysłów 3:13-15 i Księga Koheleta 2:26).
6:7-9 - Niegodziwcy są ostrzegani przed potępieniem, jakie ich czeka za odrzucenie mądrości. Odpowiedzialność moralna jest tematem przewodnim, pokazującym, że ignorowanie mądrości prowadzi do poważnych konsekwencji (zob. także Ezechiela 33:11 i Rzymian 1:20-21).
6:10-12 - Mądrość jest opisana jako duch jednoczący sprawiedliwych. Ta jedność dowodzi, że mądrość to nie tylko koncepcja, ale aktywna obecność, która kieruje sprawiedliwymi i chroni ich w ich decyzjach (zob. także J 14,26 i Rz 8,14).
6:13-16 - Ci, którzy szczerze jej szukają, znajdą mądrość i radość. Obietnica mądrości dla tych, którzy jej szukają, jest zachętą dla wszystkich do poświęcenia się wiedzy i dążeniom duchowym (zob. także Księga Przysłów 8:17 i Ewangelia Mateusza 7:7).
Wersety związane z Sabedoria, 6:
Rozdział 6 Mądrości zwraca się do władców, nawołując ich do mądrości. Jaką odpowiedzialność ponoszą przywódcy przed Bogiem? Ten przenikliwy tekst ostrzega potężnych przed boskim sądem nad ich czynami. W rozdziale tym podkreślono, że władza pochodzi od Boga i należy z niej korzystać sprawiedliwie. Mądrość 6 zachęca również wszystkich do poszukiwania mądrości, obiecując, że objawi się ona tym, którzy szczerze jej pragną. Odkryj z nami pięć fragmentów biblijnych, które odnoszą się do kluczowych tematów mądrego przywództwa i dążenia do mądrości zawartych w tym rozdziale.
Przysłów 8:15-16: "Przeze mnie królują królowie i rządzą książęta, przeze mnie rządzą szlachcice, wszyscy sędziowie ziemi." - Werset ten nawiązuje do tematu z szóstego rozdziału Mądrości, mówiącego o odpowiedzialności władców i boskim pochodzeniu władzy.
Rzymian 13:1: "Każdy musi podporządkować się władzom państwowym, gdyż nie ma władzy, która nie pochodzi od Boga; istniejące władze zostały przez niego ustanowione." - Paweł odzwierciedla sposób myślenia zawarty w Mądrości 6 na temat boskiego pochodzenia władzy i odpowiedzialności władców.
Jakuba 3:1: "Bracia moi, nie pozwólcie, aby zbyt wielu z was było nauczycielami, bo wiecie, że my, którzy nauczamy, będziemy sądzeni bardziej rygorystycznie." - Werset ten współbrzmi z ostrzeżeniem zawartym w szóstym rozdziale Mądrości, skierowanym do możnych przed najsurowszym sądem, jaki ich czeka.
1 Piotra 2:13-14: "Przez wzgląd na Pana poddajcie się wszelkiej władzy ustanowionej wśród ludzi; czy to do króla jako władzy najwyższej, czy do władców, których on posłał, aby ukarać tych, którzy czynią zło, i uczcić tych, którzy czynią dobro." - Pedro wzmacnia ideę obecną w 6. Mądrości o odpowiedzialności władz i konieczności podporządkowania się im.
Kolosan 4:1: "Panowie, zapewnijcie swoim sługom to, co sprawiedliwe i prawe, wiedząc, że i wy macie Pana w niebie." - Werset ten odzwierciedla temat szóstego rozdziału Mądrości dotyczący odpowiedzialności wpływowych i odpowiedzialności przed wyższą władzą.
FAQ:
Czego uczy mądrość o rządach królów?
Mądrość uczy, że królowie muszą rządzić sprawiedliwie, aby ich panowanie było trwałe. Mądrość jest kluczem do sprawiedliwych i zrównoważonych rządów. (Mądrość 6:1-3)
Jak opisuje się mądrość w odniesieniu do przywódców?
Mądrość jest niezbędna dla przywódców, ponieważ bez niej ich rządy stają się wadliwe i niesprawiedliwe. Zapewnia ona rozeznanie i kierunek, aby rządzić w sposób sprawiedliwy. (Mądrość 6:4-7)
Co się dzieje z władcami, którzy nie szukają mądrości?
Ci, którzy rządzą bez mądrości, skazani są na błąd i zgubę, gdyż jedynie mądrość może utrzymać rządy i sprawiedliwość. (Mądrość 6:8-11)
Jaką rolę odegrała mądrość w stworzeniu świata?
Mądrość odgrywa fundamentalną rolę w stworzeniu świata, pomagając uporządkować wszystko i przynosząc harmonię wszechświatowi. (Mądrość 6:12-13)
W jaki sposób mądrość przynosi światło i jasność sercom ludzi?
Mądrość oświeca umysły i serca ludzi, pozwalając im rozróżniać prawdę i żyć zgodnie z Bożą sprawiedliwością. (Mądrość 6:14-16)
