1. κρείσσων ἀτεκνία μετὰ ἀρετῆς ἀθανασία γάρ ἐστιν ἐν μνήμῃ αὐτῆς ὅτι καὶ παρὰ θεῷ γινώσκεται καὶ παρὰ ἀνθρώποις
2. παροῦσάν τε μιμοῦνται αὐτὴν καὶ ποθοῦσιν ἀπελθοῦσαν καὶ ἐν τῷ αἰῶνι στεφανηφοροῦσα πομπεύει τὸν τῶν ἀμιάντων ἄθλων ἀγῶνα νικήσασα
3. πολύγονον δὲ ἀσεβῶν πλῆθος οὐ χρησιμεύσει καὶ ἐκ νόθων μοσχευμάτων οὐ δώσει ῥίζαν εἰς βάθος οὐδὲ ἀσφαλῆ βάσιν ἑδράσει
4. κἂν γὰρ ἐν κλάδοις πρὸς καιρὸν ἀναθάλῃ ἐπισφαλῶς βεβηκότα ὑπὸ ἀνέμου σαλευθήσεται καὶ ὑπὸ βίας ἀνέμων ἐκριζωθήσεται
5. περικλασθήσονται κλῶνες ἀτέλεστοι καὶ ὁ καρπὸς αὐτῶν ἄχρηστος ἄωρος εἰς βρῶσιν καὶ εἰς οὐθὲν ἐπιτήδειος
6. ἐκ γὰρ ἀνόμων ὕπνων τέκνα γεννώμενα μάρτυρές εἰσιν πονηρίας κατὰ γονέων ἐν ἐξετασμῷ αὐτῶν
7. δίκαιος δὲ ἐὰν φθάσῃ τελευτῆσαι ἐν ἀναπαύσει ἔσται
8. γῆρας γὰρ τίμιον οὐ τὸ πολυχρόνιον οὐδὲ ἀριθμῷ ἐτῶν μεμέτρηται
9. πολιὰ δέ ἐστιν φρόνησις ἀνθρώποις καὶ ἡλικία γήρως βίος ἀκηλίδωτος
10. εὐάρεστος θεῷ γενόμενος ἠγαπήθη καὶ ζῶν μεταξὺ ἁμαρτωλῶν μετετέθη
11. ἡρπάγη μὴ κακία ἀλλάξῃ σύνεσιν αὐτοῦ ἢ δόλος ἀπατήσῃ ψυχὴν αὐτοῦ
12. βασκανία γὰρ φαυλότητος ἀμαυροῖ τὰ καλά καὶ ῥεμβασμὸς ἐπιθυμίας μεταλλεύει νοῦν ἄκακον
13. τελειωθεὶς ἐν ὀλίγῳ ἐπλήρωσεν χρόνους μακρούς
14. ἀρεστὴ γὰρ ἦν κυρίῳ ἡ ψυχὴ αὐτοῦ διὰ τοῦτο ἔσπευσεν ἐκ μέσου πονηρίας οἱ δὲ λαοὶ ἰδόντες καὶ μὴ νοήσαντες μηδὲ θέντες ἐπὶ διανοίᾳ τὸ τοιοῦτο
15. ὅτι χάρις καὶ ἔλεος ἐν τοῖς ἐκλεκτοῖς αὐτοῦ καὶ ἐπισκοπὴ ἐν τοῖς ὁσίοις αὐτοῦ
16. κατακρινεῖ δὲ δίκαιος καμὼν τοὺς ζῶντας ἀσεβεῖς καὶ νεότης τελεσθεῖσα ταχέως πολυετὲς γῆρας ἀδίκου
17. ὄψονται γὰρ τελευτὴν σοφοῦ καὶ οὐ νοήσουσιν τί ἐβουλεύσατο περὶ αὐτοῦ καὶ εἰς τί ἠσφαλίσατο αὐτὸν ὁ κύριος
18. ὄψονται καὶ ἐξουθενήσουσιν αὐτοὺς δὲ ὁ κύριος ἐκγελάσεται
19. καὶ ἔσονται μετὰ τοῦτο εἰς πτῶμα ἄτιμον καὶ εἰς ὕβριν ἐν νεκροῖς δι’ αἰῶνος ὅτι ῥήξει αὐτοὺς ἀφώνους πρηνεῖς καὶ σαλεύσει αὐτοὺς ἐκ θεμελίων καὶ ἕως ἐσχάτου χερσωθήσονται καὶ ἔσονται ἐν ὀδύνῃ καὶ ἡ μνήμη αὐτῶν ἀπολεῖται
20. ἐλεύσονται ἐν συλλογισμῷ ἁμαρτημάτων αὐτῶν δειλοί καὶ ἐλέγξει αὐτοὺς ἐξ ἐναντίας τὰ ἀνομήματα αὐτῶν
Przypisy:
4:1-3 - Mądrość jest cenniejsza niż bogactwo i piękno. Autor podkreśla wagę prowadzenia prawego i cnotliwego życia, gdzie prawdziwe bogactwo tkwi w mądrości (zob. także Prz 8,10-11 i Mądrość Syracha 21,11-12).
4:4-6 - Sprawiedliwi są cenieni i kochani przez Boga, nawet jeśli ich życie jest krótkie. Uświadomienie sobie, że życie sprawiedliwych jest cenione przez Boga, jest przesłaniem nadziei i pocieszenia dla tych, którzy szukają sprawiedliwości (zob. także Psalm 116:15 i Ewangelię Łukasza 12:6-7).
4:7-10 - Autor podkreśla, że śmierć sprawiedliwych jest przejściem do wieczności, a nie końcem. Pogląd, że Bóg troszczy się o swoich sprawiedliwych, nawet w chwili śmierci, jest źródłem pocieszenia i zapewnienia (zob. także 2 Koryntian 5:1 i Filipian 1:21-23).
4:11-14 - Życie sprawiedliwych jest świadectwem dla niegodziwych, którzy dostrzegają cnotę sprawiedliwych, ale często się im sprzeciwiają. To uwypukla kontrast między sprawiedliwością a niegodziwością oraz wybór, jakiego dokonują (zob. także Psalm 37:32-33 i Ewangelię Jana 15:18-19).
4:15-17 - Autor podkreśla, że mądrość prowadzi do pokoju i życia, a niegodziwość do zguby. Ten wybór jest fundamentalny dla ludzkiego doświadczenia i życia duchowego (zob. także Księgę Przysłów 3:1-2 i List do Rzymian 6:21-23).
Wersety związane z Sabedoria, 4:
Rozdział 4 Mądrości celebruje cnotę ponad długowieczność. Jak Bóg zapatruje się na dobrze prowadzone życie? Ten głęboki tekst kontrastuje krótkie, ale cnotliwe życie z długą, bezbożną egzystencją. Rozdział uczy, że dojrzałość duchowa nie zależy od wieku, ale od prawości. Mądrość 4 porusza także tajemnicę przedwczesnej śmierci sprawiedliwych, odsłaniając w tym akcie boską opiekę. Zastanów się z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które korelują z potężnymi tematami tego rozdziału dotyczącymi prawdziwej wartości życia.
Mateusza 19:14: "Ale Jezus rzekł: «Pozwólcie dzieciom przychodzić do mnie i nie przeszkadzajcie im; albowiem do podobnych im należy królestwo niebieskie”." - Uzupełnia Mądrość 4:1 na temat piękna cnoty.
2 Koryntian 6:9: "Jesteśmy nieznani, ale dobrze znani; myśleli, że umarliśmy, a oto żyjemy; pobity, ale nie zabity;" - Nawiązuje do tematu z Mądrości 4:7 o tym, jak sprawiedliwi, mimo że umierają młodo, znajdują odpoczynek.
Hebrajczyków 12:23: "Do Kościoła pierworodnych, których imiona są zapisane w niebie. Przyszedłeś do Boga, sędziego wszystkich ludzi, do duchów sprawiedliwych, które stały się doskonałe," - Odnosi się to do Mądrości 4:10-11 o tym, jak Bóg usuwa sprawiedliwych spod obecności zła.
Izajasza 57:1: "Sprawiedliwy ginie i nikt się tym nie przejmuje; pobożni ludzie są zabierani i nikt nie rozumie, że sprawiedliwy jest zabierany, aby go wybawić od zła." - Odzwierciedla temat Mądrości 4:14 dotyczący przedwczesnej śmierci sprawiedliwych.
Łukasza 16:23-24: "W Hadesie, gdzie był dręczony, spojrzał w górę i ujrzał w oddali Abrahama z Łazarzem u boku. Wtedy zawołał do niego: „Ojcze Abrahamie, zlituj się nade mną i poślij Łazarza, aby zanurzył czubek swego palca w wodzie i ochłodził mi język, bo bardzo cierpię w tym ogniu”." - Łączy się z Mądrością 4:19-20 na temat ostatecznego przeznaczenia niegodziwych.
FAQ:
Czego uczy mądrość o życiu i śmierci sprawiedliwych?
Mądrość naucza, że życie sprawiedliwych jest wieczne, a ich śmierć jest ulgą od ziemskich cierpień. (Mądrość 4:7-9)
W jaki sposób mądrość opisuje szczęście sprawiedliwych?
Mądrość opisuje szczęście sprawiedliwych jako nagrodę od Boga, dzięki której osiągają prawdziwy pokój i radość. (Mądrość 4:1-3)
Co mówi mądrość o losie niegodziwych?
Mądrość ostrzega, że niegodziwcy zginą z powodu swojej niegodziwości, a ich niewiedza o życiu duchowym potępia ich. (Mądrość 4:19)
Co to znaczy, że sprawiedliwi są „naśladowcami Boga”?
Sprawiedliwi naśladują Boga, żyjąc zgodnie z Jego mądrością, czyniąc dobro, będąc sprawiedliwymi i kochając bliźniego. (Mądrość 4:14-15)
Jaka jest różnica pomiędzy mądrością sprawiedliwych i niegodziwych?
Mądrość sprawiedliwych pochodzi od Boga i jest życiem wiecznym, mądrość zaś niegodziwych jest daremna i prowadzi do śmierci duchowej. (Mądrość 4:16-18)
