1. σὺ δέ ὁ θεὸς ἡμῶν χρηστὸς καὶ ἀληθής μακρόθυμος καὶ ἐλέει διοικῶν τὰ πάντα
2. καὶ γὰρ ἐὰν ἁμάρτωμεν σοί ἐσμεν εἰδότες σου τὸ κράτος οὐχ ἁμαρτησόμεθα δέ εἰδότες ὅτι σοὶ λελογίσμεθα
3. τὸ γὰρ ἐπίστασθαί σε ὁλόκληρος δικαιοσύνη καὶ εἰδέναι σου τὸ κράτος ῥίζα ἀθανασίας
4. οὔτε γὰρ ἐπλάνησεν ἡμᾶς ἀνθρώπων κακότεχνος ἐπίνοια οὐδὲ σκιαγράφων πόνος ἄκαρπος εἶδος σπιλωθὲν χρώμασιν διηλλαγμένοις
5. ὧν ὄψις ἄφροσιν εἰς ὄρεξιν ἔρχεται ποθεῖ τε νεκρᾶς εἰκόνος εἶδος ἄπνουν
6. κακῶν ἐρασταὶ ἄξιοί τε τοιούτων ἐλπίδων καὶ οἱ δρῶντες καὶ οἱ ποθοῦντες καὶ οἱ σεβόμενοι
7. καὶ γὰρ κεραμεὺς ἁπαλὴν γῆν θλίβων ἐπίμοχθον πλάσσει πρὸς ὑπηρεσίαν ἡμῶν ἓν ἕκαστον ἀλλ’ ἐκ τοῦ αὐτοῦ πηλοῦ ἀνεπλάσατο τά τε τῶν καθαρῶν ἔργων δοῦλα σκεύη τά τε ἐναντία πάντα ὁμοίως τούτων δὲ ἑτέρου τίς ἑκάστου ἐστὶν ἡ χρῆσις κριτὴς ὁ πηλουργός
8. καὶ κακόμοχθος θεὸν μάταιον ἐκ τοῦ αὐτοῦ πλάσσει πηλοῦ ὃς πρὸ μικροῦ ἐκ γῆς γενηθεὶς μετ’ ὀλίγον πορεύεται ἐξ ἧς ἐλήμφθη τὸ τῆς ψυχῆς ἀπαιτηθεὶς χρέος
9. ἀλλ’ ἔστιν αὐτῷ φροντὶς οὐχ ὅτι μέλλει κάμνειν οὐδ’ ὅτι βραχυτελῆ βίον ἔχει ἀλλ’ ἀντερείδεται μὲν χρυσουργοῖς καὶ ἀργυροχόοις χαλκοπλάστας τε μιμεῖται καὶ δόξαν ἡγεῖται ὅτι κίβδηλα πλάσσει
10. σποδὸς ἡ καρδία αὐτοῦ καὶ γῆς εὐτελεστέρα ἡ ἐλπὶς αὐτοῦ πηλοῦ τε ἀτιμότερος ὁ βίος αὐτοῦ
11. ὅτι ἠγνόησεν τὸν πλάσαντα αὐτὸν καὶ τὸν ἐμπνεύσαντα αὐτῷ ψυχὴν ἐνεργοῦσαν καὶ ἐμφυσήσαντα πνεῦμα ζωτικόν
12. ἀλλ’ ἐλογίσαντο παίγνιον εἶναι τὴν ζωὴν ἡμῶν καὶ τὸν βίον πανηγυρισμὸν ἐπικερδῆ δεῖν γάρ φησιν ὅθεν δή κἂν ἐκ κακοῦ πορίζειν
13. οὗτος γὰρ παρὰ πάντας οἶδεν ὅτι ἁμαρτάνει ὕλης γεώδους εὔθραυστα σκεύη καὶ γλυπτὰ δημιουργῶν
14. πάντες δὲ ἀφρονέστατοι καὶ τάλανες ὑπὲρ ψυχὴν νηπίου οἱ ἐχθροὶ τοῦ λαοῦ σου καταδυναστεύσαντες αὐτόν
15. ὅτι καὶ πάντα τὰ εἴδωλα τῶν ἐθνῶν ἐλογίσαντο θεούς οἷς οὔτε ὀμμάτων χρῆσις εἰς ὅρασιν οὔτε ῥῖνες εἰς συνολκὴν ἀέρος οὔτε ὦτα ἀκούειν οὔτε δάκτυλοι χειρῶν εἰς ψηλάφησιν καὶ οἱ πόδες αὐτῶν ἀργοὶ πρὸς ἐπίβασιν
16. ἄνθρωπος γὰρ ἐποίησεν αὐτούς καὶ τὸ πνεῦμα δεδανεισμένος ἔπλασεν αὐτούς οὐδεὶς γὰρ αὐτῷ ὅμοιον ἄνθρωπος ἰσχύει πλάσαι θεόν
17. θνητὸς δὲ ὢν νεκρὸν ἐργάζεται χερσὶν ἀνόμοις κρείττων γάρ ἐστιν τῶν σεβασμάτων αὐτοῦ ὧν αὐτὸς μὲν ἔζησεν ἐκεῖνα δὲ οὐδέποτε
18. καὶ τὰ ζῷα δὲ τὰ ἔχθιστα σέβονται ἀνοίᾳ γὰρ συγκρινόμενα τῶν ἄλλων ἐστὶ χείρονα
19. οὐδ’ ὅσον ἐπιποθῆσαι ὡς ἐν ζῴων ὄψει καλὰ τυγχάνει ἐκπέφευγεν δὲ καὶ τὸν τοῦ θεοῦ ἔπαινον καὶ τὴν εὐλογίαν αὐτοῦ
Przypisy:
15:1-4 - Opis daremności bałwochwalstwa podkreśla, dlaczego bożki nie mają żadnej mocy i jak mądrość Boża odgrywa istotną rolę w odróżnianiu prawdy od fałszu (zobacz także Jeremiasza 10:14 i Psalm 135:15-18).
15:5-7 - Porównanie mądrych i niegodziwych pokazuje, jak ci, którzy szukają Bożej mądrości, są prowadzeni do prawdy, podczas gdy niegodziwi wpadają we własne pułapki (zobacz również Księgę Przysłów 14:12 i List do Efezjan 4:17-19).
15:8-10 - Wychwalanie Stwórcy i stwierdzenie, że tylko On jest godzien czci, wzmacnia ideę, że prawdziwa mądrość wynika z osobistej relacji z Bogiem, a nie z oddawania czci bożkom (zobacz również Psalm 95:6 i Rzymian 1:25).
15:11-14 - Ostrzeżenie przed zepsuciem, jakie bałwochwalstwo przynosi umysłowi i sercu, pokazuje potrzebę ochrony przed wpływami, które odwodzą od prawdziwego poznania Boga (zobacz także 2 Koryntian 6:14-18 i 1 Piotra 5:8).
15:15-17 - Stwierdzenie, że mądrzy są prowadzeni przez Boże światło, ukazuje wagę duchowego oświecenia w życiu wierzącego. Daje nadzieję, że nawet w czasach ciemności boskie światło może prowadzić do prawdy (zob. także Psalm 119:105 i Jana 8:12).
Wersety związane z Sabedoria, 15:
Rozdział 15 Mądrości wywyższa prawdziwego Boga w porównaniu z bożkami. Czym Bóg Izraela wypada na tle bogów pogańskich? Ten pełen mocy tekst potwierdza dobroć, sprawiedliwość i miłosierdzie prawdziwego Boga. Rozdział ten wyśmiewa tworzenie i oddawanie czci bożkom, obnażając ich niemoc. Mądrość 15 podkreśla, że poznanie Boga jest prawdziwym źródłem nieśmiertelności i cnót. Rozważmy razem z nami pięć fragmentów biblijnych, które korelują z teologicznymi tematami tego rozdziału dotyczącymi supremacji prawdziwego Boga.
Izajasza 64:8: "Ale teraz, Panie, Ty jesteś naszym Ojcem; my jesteśmy gliną, a ty jesteś naszym garncarzem; i wszyscy jesteśmy dziełem Twoich rąk." - Werset ten nawiązuje do Mądrości 15:7-13, która mówi o garncarzu i jego dziele.
Psalmy 115:3-8: "Ale nasz Bóg jest w niebie; Robił, co mu się podobało. Ich bożki są srebrne i złote, dzieło rąk ludzkich..." - Ten fragment nawiązuje do tematu z Mądrości 15:15-17, mówiącego o marności bożków w porównaniu z prawdziwym Bogiem.
Habakuka 2:18-19: "Co dobrego jest w rzeźbionym wizerunku, skoro jego twórca go wyrzeźbił? stopiony posąg, który uczy kłamstwa, tak że rzemieślnik ufa swojemu dziełu, tworząc głupie bożki? Biada temu, kto mówi do kija: Obudź się! i do niemego kamienia: Przebudź się! Czy to może uczyć? Oto jest pokryty złotem i srebrem, ale nie ma w nim tchnienia." - Wersety te nawiązują do tematu Mądrości 15:15-17, mówiącego o szaleństwie oddawania czci bożkom stworzonym ręką ludzką.
Rzymian 1:25: "Zamienili bowiem prawdę Bożą w kłamstwo, a bardziej oddawali cześć stworzeniu i służyli mu niż Stwórcy, który jest wiecznie błogosławiony. Amen." - Ten fragment odzwierciedla temat z Mądrości 15:1-3, mówiący o tym, jak ważne jest poznanie prawdziwego Boga i oddawanie mu czci.
1 Tesaloniczan 1:9: "Sami bowiem opowiadają o nas, jakie mieliśmy u was wejście i jak nawróciliście się od bożków do Boga, aby służyć Bogu żywemu i prawdziwemu," - Werset ten nawiązuje do tematu z Mądrości 15:1-3, mówiącego o tym, jak ważne jest zwrócenie się do prawdziwego Boga i odwrócenie się od bożków.
FAQ:
Co mówi Księga Mądrości 15 na temat natury grzechu?
Księga Mądrości 15 ujawnia, że grzech deprawuje naturę ludzką, powodując, że ludzie wypaczają prawdę i ignorują Stwórcę. (Księga Mądrości 15:1-5)
Jak bałwochwalstwo przedstawione jest w Księdze Mądrości 15?
Bałwochwalstwo jest postrzegane jako wypaczenie prawdziwej czci, gdyż ci, którzy je praktykują, zastępują Stwórcę stworzeniem. (Mądrość 15:7-10)
Czego Księga Mądrości 15 uczy o miłosierdziu Bożym?
Księga Mądrości 15 podkreśla Boże miłosierdzie w korygowaniu ludzkich przewinień i dawaniu możliwości pokuty i przebaczenia. (Księga Mądrości 15:1-5)
W jaki sposób sprawiedliwość Boża ukazana jest w Księdze Mądrości 15?
Sprawiedliwość Boża ukazana jest jako sprawiedliwa i nieubłagana, karząca bałwochwalstwo i oferująca zbawienie tym, którzy się do Niego zwracają. (Mądrość 15:1-5)
Czego Księga Mądrości 15 uczy o prawdziwym wielbieniu Boga?
Prawdziwe wielbienie Boga to takie, które uznaje Jego suwerenność i oddaje cześć Jego stworzeniu, odrzucając bałwochwalstwo i korupcję. (Mądrość 15:11-16)
