1. μάταιοι μὲν γὰρ πάντες ἄνθρωποι φύσει οἷς παρῆν θεοῦ ἀγνωσία καὶ ἐκ τῶν ὁρωμένων ἀγαθῶν οὐκ ἴσχυσαν εἰδέναι τὸν ὄντα οὔτε τοῖς ἔργοις προσέχοντες ἐπέγνωσαν τὸν τεχνίτην
2. ἀλλ’ ἢ πῦρ ἢ πνεῦμα ἢ ταχινὸν ἀέρα ἢ κύκλον ἄστρων ἢ βίαιον ὕδωρ ἢ φωστῆρας οὐρανοῦ πρυτάνεις κόσμου θεοὺς ἐνόμισαν
3. ὧν εἰ μὲν τῇ καλλονῇ τερπόμενοι ταῦτα θεοὺς ὑπελάμβανον γνώτωσαν πόσῳ τούτων ὁ δεσπότης ἐστὶ βελτίων ὁ γὰρ τοῦ κάλλους γενεσιάρχης ἔκτισεν αὐτά
4. εἰ δὲ δύναμιν καὶ ἐνέργειαν ἐκπλαγέντες νοησάτωσαν ἀπ’ αὐτῶν πόσῳ ὁ κατασκευάσας αὐτὰ δυνατώτερός ἐστιν
5. ἐκ γὰρ μεγέθους καὶ καλλονῆς κτισμάτων ἀναλόγως ὁ γενεσιουργὸς αὐτῶν θεωρεῖται
6. ἀλλ’ ὅμως ἐπὶ τούτοις μέμψις ἐστὶν ὀλίγη καὶ γὰρ αὐτοὶ τάχα πλανῶνται θεὸν ζητοῦντες καὶ θέλοντες εὑρεῖν
7. ἐν γὰρ τοῖς ἔργοις αὐτοῦ ἀναστρεφόμενοι διερευνῶσιν καὶ πείθονται τῇ ὄψει ὅτι καλὰ τὰ βλεπόμενα
8. πάλιν δ’ οὐδ’ αὐτοὶ συγγνωστοί
9. εἰ γὰρ τοσοῦτον ἴσχυσαν εἰδέναι ἵνα δύνωνται στοχάσασθαι τὸν αἰῶνα τὸν τούτων δεσπότην πῶς τάχιον οὐχ εὗρον
10. ταλαίπωροι δὲ καὶ ἐν νεκροῖς αἱ ἐλπίδες αὐτῶν οἵτινες ἐκάλεσαν θεοὺς ἔργα χειρῶν ἀνθρώπων χρυσὸν καὶ ἄργυρον τέχνης ἐμμελέτημα καὶ ἀπεικάσματα ζῴων ἢ λίθον ἄχρηστον χειρὸς ἔργον ἀρχαίας
11. εἰ δὲ καί τις ὑλοτόμος τέκτων εὐκίνητον φυτὸν ἐκπρίσας περιέξυσεν εὐμαθῶς πάντα τὸν φλοιὸν αὐτοῦ καὶ τεχνησάμενος εὐπρεπῶς κατεσκεύασεν χρήσιμον σκεῦος εἰς ὑπηρεσίαν ζωῆς
12. τὰ δὲ ἀποβλήματα τῆς ἐργασίας εἰς ἑτοιμασίαν τροφῆς ἀναλώσας ἐνεπλήσθη
13. τὸ δὲ ἐξ αὐτῶν ἀπόβλημα εἰς οὐθὲν εὔχρηστον ξύλον σκολιὸν καὶ ὄζοις συμπεφυκός λαβὼν ἔγλυψεν ἐν ἐπιμελείᾳ ἀργίας αὐτοῦ καὶ ἐμπειρίᾳ συνέσεως ἐτύπωσεν αὐτό ἀπείκασεν αὐτὸ εἰκόνι ἀνθρώπου
14. ἢ ζῴῳ τινὶ εὐτελεῖ ὡμοίωσεν αὐτὸ καταχρίσας μίλτῳ καὶ φύκει ἐρυθήνας χρόαν αὐτοῦ καὶ πᾶσαν κηλῖδα τὴν ἐν αὐτῷ καταχρίσας
15. καὶ ποιήσας αὐτῷ αὐτοῦ ἄξιον οἴκημα ἐν τοίχῳ ἔθηκεν αὐτὸ ἀσφαλισάμενος σιδήρῳ
16. ἵνα μὲν οὖν μὴ καταπέσῃ προενόησεν αὐτοῦ εἰδὼς ὅτι ἀδυνατεῖ ἑαυτῷ βοηθῆσαι καὶ γάρ ἐστιν εἰκὼν καὶ χρείαν ἔχει βοηθείας
17. περὶ δὲ κτημάτων καὶ γάμων αὐτοῦ καὶ τέκνων προσευχόμενος οὐκ αἰσχύνεται τῷ ἀψύχῳ προσλαλῶν καὶ περὶ μὲν ὑγιείας τὸ ἀσθενὲς ἐπικαλεῖται
18. περὶ δὲ ζωῆς τὸ νεκρὸν ἀξιοῖ περὶ δὲ ἐπικουρίας τὸ ἀπειρότατον ἱκετεύει περὶ δὲ ὁδοιπορίας τὸ μηδὲ βάσει χρῆσθαι δυνάμενον
19. περὶ δὲ πορισμοῦ καὶ ἐργασίας καὶ χειρῶν ἐπιτυχίας τὸ ἀδρανέστατον ταῖς χερσὶν εὐδράνειαν αἰτεῖται
Przypisy:
13:1-2 - Mądrość uznaje, że stworzenie objawia wielkość Boga. Ci, którzy tego nie dostrzegają, popadają w bałwochwalstwo, tworząc wizerunki bogów uczynione ręką ludzką. To ostrzeżenie podkreśla wagę rozpoznawania boskości poprzez stworzenie (zob. także Rz 1,20 i Ps 19,1-4).
13:3-5 - Krytyka kultu bożków uwypukla daremność poszukiwania boskości w przedmiotach materialnych. Niezdolność bożków do odzwierciedlenia prawdziwej natury Boga dowodzi potrzeby autentycznej relacji ze Stwórcą (zob. także Izajasz 44,9-20 i Psalm 115,4-8).
13:6-9 - Stwierdzenie, że natura jest świadkiem Stwórcy, wskazuje, że mądrość powinna prowadzić do oddawania czci prawdziwemu Bogu. Sugeruje to, że obserwacja świata przyrody może prowadzić do prawdy duchowej (zob. także Psalm 104:24-25 i Dzieje Apostolskie 17:24-28).
13:10-13 - Ostrzeżenie przed ignorantami, którzy czczą elementy stworzenia zamiast Stwórcy, podkreśla potrzebę duchowego rozeznania. Mądrość naucza, że prawdziwe oddanie należy kierować do Boga, a nie do Jego stworzenia (zob. także 1 Koryntian 8:4-6 i Kolosan 1:16-17).
13:14-19 - Wniosek, że mądrość jest światłem, które oświeca ludzi i prowadzi ich do prawdziwego poznania Boga, podkreśla rolę mądrości w życiu wierzącego. To oświecenie jest niezbędne, aby uniknąć popadnięcia w bałwochwalstwo (zob. także Prz 4,7 i Jk 1,5).
Wersety związane z Sabedoria, 13:
Rozdział 13 Mądrości krytykuje bałwochwalstwo i panteizm. Dlaczego kult stworzenia jest głupi? Ten przenikliwy tekst potępia tych, którzy mylą piękno stworzenia z samym Stwórcą. W rozdziale tym zawarto tezę, że wielkość wszechświata powinna skłaniać do poszukiwania jego Autora. Mądrość 13 wyśmiewa kult bożków stworzonych ręką ludzką, obnażając daremność bałwochwalstwa. Przeanalizuj z nami pięć fragmentów biblijnych, które odnoszą się do apologetycznych tematów tego rozdziału dotyczących prawdziwej wiedzy o Bogu.
Rzymian 1:20: "Bo Jego rzeczy niewidzialne od stworzenia świata, zarówno Jego wieczna moc, jak i Jego boskość, są rozumiane i wyraźnie widziane przez rzeczy stworzone, tak że są niewybaczalne;" - Werset ten nawiązuje do tematu z Mądrości 13:1-9, mówiącego o tym, jak stworzenie objawia Boga.
Psalmy 115:4-8: "Ich bożki są srebrne i złote, dzieło rąk ludzkich. Mają usta, ale nie mówią; oczy mają, ale nie widzą. Mają uszy, ale nie słyszą; mają nosy, ale nie wąchają. Mają ręce, ale nie czują; stopy mają, ale nie chodzą; z Twojego gardła nie wydobywa się żaden dźwięk. Niech ci, którzy je tworzą i wszyscy, którzy im ufają, staną się podobni do nich." - Ten fragment odnosi się do Mądrości 13:10-19 o daremności bałwochwalstwa.
Izajasza 44:9-20: "Marnością są wszyscy, którzy sporządzają posągi, a ich najbardziej pożądane rzeczy na nic się nie zdadzą; a ich świadkowie nic nie widzą i nie rozumieją, tak że są zawstydzeni." - Ten fragment Księgi Izajasza nawiązuje do tematu 13. rozdziału Mądrości dotyczącego głupoty bałwochwalstwa.
Dzieje Apostolskie 17:29: "Dlatego też, ponieważ jesteśmy pokoleniem Bożym, nie powinniśmy przejmować się tym, że boskość jest podobna do złota, srebra lub kamienia wyrzeźbionego przez ludzką sztukę i wyobraźnię." - Ten fragment Listu Pawła z Aten przypomina krytykę bałwochwalstwa zawartą w Mądrości 13.
1 Koryntian 8:4: "A zatem jeśli chodzi o spożywanie rzeczy ofiarowanych bożkom, wiemy, że bożek nie jest niczym na świecie i że nie ma Boga poza jednym." - Werset ten odzwierciedla ideę zawartą w rozdziale Mądrości 13, że bożki nie są prawdziwymi bogami.
FAQ:
Co mówi Księga Mądrości 13 na temat kultu bożków?
Księga Mądrości 13 potępia oddawanie czci bożkom, pokazując, że ci, którzy je czczą, ignorują prawdziwą naturę Boga, który wszystko stworzył. (Księga Mądrości 13:10-19)
W jaki sposób natura objawia wielkość Boga w Księdze Mądrości 13?
Stworzenie wszechświata i porządek naturalny świadczą o mocy i mądrości Boga, objawiając Jego obecność i boskość wszystkim ludziom. (Mądrość 13:1-9)
Dlaczego niegodziwcy odpowiadają za bałwochwalstwo?
Niegodziwi, ignorując Boga, tworzą fałszywych bogów, zniekształcając prawdę objawioną przez naturę i odwracając się od prawdziwej mądrości. (Mądrość 13:10-19)
Jak według Księgi Mądrości 13 nieznajomość Boga wpływa na ludzi?
Nieznajomość Boga sprawia, że ludzie oddają cześć stworzeniom zamiast Stwórcy, popadając w błąd i odchodząc od prawdziwej mądrości. (Mądrość 13:1-9)
Jakie są konsekwencje oddawania czci bożkom, według Księgi Mądrości 13?
Oddawanie czci bożkom prowadzi ludzi do zguby, gdyż odwracają się od prawdziwej mądrości i stają się niewolnikami fałszywych bogów. (Mądrość 13:10-19)
