1. Ιουδιθ δὲ ἔπεσεν ἐπὶ πρόσωπον καὶ ἐπέθετο σποδὸν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτῆς καὶ ἐγύμνωσεν ὃν ἐνεδεδύκει σάκκον καὶ ἦν ἄρτι προσφερόμενον ἐν Ιερουσαλημ εἰς τὸν οἶκον τοῦ θεοῦ τὸ θυμίαμα τῆς ἑσπέρας ἐκείνης καὶ ἐβόησεν φωνῇ μεγάλῃ Ιουδιθ πρὸς κύριον καὶ εἶπεν
2. κύριε ὁ θεὸς τοῦ πατρός μου Συμεων ᾧ ἔδωκας ἐν χειρὶ ῥομφαίαν εἰς ἐκδίκησιν ἀλλογενῶν οἳ ἔλυσαν μήτραν παρθένου εἰς μίασμα καὶ ἐγύμνωσαν μηρὸν εἰς αἰσχύνην καὶ ἐβεβήλωσαν μήτραν εἰς ὄνειδος εἶπας γάρ οὐχ οὕτως ἔσται καὶ ἐποίησαν
3. ἀνθ’ ὧν ἔδωκας ἄρχοντας αὐτῶν εἰς φόνον καὶ τὴν στρωμνὴν αὐτῶν ἣ ᾐδέσατο τὴν ἀπάτην αὐτῶν ἀπατηθεῖσαν εἰς αἷμα καὶ ἐπάταξας δούλους ἐπὶ δυνάσταις καὶ δυνάστας ἐπὶ θρόνους αὐτῶν
4. καὶ ἔδωκας γυναῖκας αὐτῶν εἰς προνομὴν καὶ θυγατέρας αὐτῶν εἰς αἰχμαλωσίαν καὶ πάντα τὰ σκῦλα αὐτῶν εἰς διαίρεσιν υἱῶν ἠγαπημένων ὑπὸ σοῦ οἳ καὶ ἐζήλωσαν τὸν ζῆλόν σου καὶ ἐβδελύξαντο μίασμα αἵματος αὐτῶν καὶ ἐπεκαλέσαντό σε εἰς βοηθόν ὁ θεὸς ὁ θεὸς ὁ ἐμός καὶ εἰσάκουσον ἐμοῦ τῆς χήρας
5. σὺ γὰρ ἐποίησας τὰ πρότερα ἐκείνων καὶ ἐκεῖνα καὶ τὰ μετέπειτα καὶ τὰ νῦν καὶ τὰ ἐπερχόμενα διενοήθης καὶ ἐγενήθησαν ἃ ἐνενοήθης
6. καὶ παρέστησαν ἃ ἐβουλεύσω καὶ εἶπαν ἰδοὺ πάρεσμεν πᾶσαι γὰρ αἱ ὁδοί σου ἕτοιμοι καὶ ἡ κρίσις σου ἐν προγνώσει
7. ἰδοὺ γὰρ Ἀσσύριοι ἐπληθύνθησαν ἐν δυνάμει αὐτῶν ὑψώθησαν ἐφ’ ἵππῳ καὶ ἀναβάτῃ ἐγαυρίασαν ἐν βραχίονι πεζῶν ἤλπισαν ἐν ἀσπίδι καὶ ἐν γαίσῳ καὶ τόξῳ καὶ σφενδόνῃ καὶ οὐκ ἔγνωσαν ὅτι σὺ εἶ κύριος συντρίβων πολέμους
8. κύριος ὄνομά σοι σὺ ῥάξον αὐτῶν τὴν ἰσχὺν ἐν δυνάμει σου καὶ κάταξον τὸ κράτος αὐτῶν ἐν τῷ θυμῷ σου ἐβουλεύσαντο γὰρ βεβηλῶσαι τὰ ἅγιά σου μιᾶναι τὸ σκήνωμα τῆς καταπαύσεως τοῦ ὀνόματος τῆς δόξης σου καταβαλεῖν σιδήρῳ κέρας θυσιαστηρίου σου
9. βλέψον εἰς ὑπερηφανίαν αὐτῶν ἀπόστειλον τὴν ὀργήν σου εἰς κεφαλὰς αὐτῶν δὸς ἐν χειρί μου τῆς χήρας ὃ διενοήθην κράτος
10. πάταξον δοῦλον ἐκ χειλέων ἀπάτης μου ἐπ’ ἄρχοντι καὶ ἄρχοντα ἐπὶ θεράποντι αὐτοῦ θραῦσον αὐτῶν τὸ ἀνάστεμα ἐν χειρὶ θηλείας
11. οὐ γὰρ ἐν πλήθει τὸ κράτος σου οὐδὲ ἡ δυναστεία σου ἐν ἰσχύουσιν ἀλλὰ ταπεινῶν εἶ θεός ἐλαττόνων εἶ βοηθός ἀντιλήμπτωρ ἀσθενούντων ἀπεγνωσμένων σκεπαστής ἀπηλπισμένων σωτήρ
12. ναὶ ναὶ ὁ θεὸς τοῦ πατρός μου καὶ θεὸς κληρονομίας Ισραηλ δέσποτα τῶν οὐρανῶν καὶ τῆς γῆς κτίστα τῶν ὑδάτων βασιλεῦ πάσης κτίσεώς σου σὺ εἰσάκουσον τῆς δεήσεώς μου
13. καὶ δὸς λόγον μου καὶ ἀπάτην εἰς τραῦμα καὶ μώλωπα αὐτῶν οἳ κατὰ τῆς διαθήκης σου καὶ οἴκου ἡγιασμένου σου καὶ κορυφῆς Σιων καὶ οἴκου κατασχέσεως υἱῶν σου ἐβουλεύσαντο σκληρά
14. καὶ ποίησον ἐπὶ παντὸς ἔθνους σου καὶ πάσης φυλῆς ἐπίγνωσιν τοῦ εἰδῆσαι ὅτι σὺ εἶ ὁ θεὸς θεὸς πάσης δυνάμεως καὶ κράτους καὶ οὐκ ἔστιν ἄλλος ὑπερασπίζων τοῦ γένους Ισραηλ εἰ μὴ σύ
Przypisy:
9:1-2 - Judyta woła do Boga w modlitwie, wyrażając swój ból i ufność w Bożą pomoc. Ta prośba podkreśla wagę modlitwy jako sposobu szukania przewodnictwa i siły w chwilach kryzysu (zob. także Psalm 34,17-19 i List do Filipian 4,6-7).
9:3-4 - Judyta przypomina obietnice Boga dane Jego ludowi i Jego wierność w przeszłości. To przypomnienie historii zbawienia pokazuje, że pamięć o dziełach Boga wzmacnia wiarę i odwagę (zob. także Psalm 77:11-12 i Izajasz 63:7).
9:5-11 - Judyta prosi Boga, aby użył jej piękna i inteligencji jako narzędzi Jego woli, pokazując, że jest gotowa działać w imieniu ludu. Ta gotowość ukazuje, jak ważne jest, by Bóg mógł nią posłużyć się (zob. także 1 P 4,10 i Ef 2,10).
9:12-14 - Modlitwa Judyty kończy się prośbą do Boga o przekształcenie jej planu w sukces. Jej śmiała wiara odzwierciedla pewność, że Bóg może odwrócić niemożliwe sytuacje i przynieść zwycięstwo (zob. także Jeremiasz 29,11 i Mateusz 19,26).
9:15-19 - Judyta przygotowuje się do stawienia czoła wrogowi, podkreślając wagę gotowości do duchowej walki. Jej odwaga i determinacja w działaniu inspirują i przypominają nam, że z Bożą pomocą możemy pokonać trudności (zob. także 2 Tymoteusza 1:7 i Efezjan 6:10-11).
Wersety związane z Judite, 9:
Judith, rozdział 9, przedstawia potężną modlitwę Judith. Jakie prośby zanosi do Boga? Ten głęboki tekst ukazuje zażyłość Judyty z Bogiem, jej zrozumienie historii Izraela i jej prośbę o siłę do realizacji jej ryzykownego planu. Rozdział ten podkreśla zależność od Boga i zaufanie w Jego sprawiedliwość. Judith 9 porusza tematy wstawiennictwa, Bożej odwagi i mocy modlitwy w czasach kryzysu. Zastanówcie się z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które odpowiadają tematom tego poruszającego rozdziału.
Efezjan 6:18: "Módlcie się w Duchu przy każdej okazji, w każdej modlitwie i prośbie; Mając to na uwadze, bądźcie uważni i wytrwali w modlitwie za wszystkich świętych." - Odzwierciedla żarliwą modlitwę Judyty z rozdziału Judyty 9, prosząc o boską interwencję.
2 Kronik 14:11: "Panie, nie ma drugiego takiego jak Ty, który pomoże słabym przeciwko potężnym. Wspomóż nas, Panie, Boże nasz, bo w Tobie zaufaliśmy i w Twoim imieniu wystąpiliśmy przeciw temu wojsku. Panie, jesteś naszym Bogiem; nie pozwól, aby człowiek nad tobą zwyciężył." - Jest to echem modlitwy Judith z rozdziału Judith 9, prosząc o boską pomoc w walce z potężnym wrogiem.
Psalmy 144:1: "Błogosławiony niech będzie Pan, moja Skała, który ćwiczy moje ręce do wojny i moje palce do bitwy." - Odnosi się to do prośby Judyty o boską siłę i strategię w Judith 9.
Nehemiasza 4:14: "Po zbadaniu sytuacji wstałem i powiedziałem do szlachty, urzędników i reszty ludu: „Nie bójcie się ich. Pamiętajcie o Panu, który jest wielki i straszny, i walczcie za swoich braci, za swoich synów i za swoje córki, za swoje żony i za swoje domy." - Odzwierciedla odwagę i determinację Judyty z rozdziału Judyty 9, przygotowującej się do działania w imieniu swojego ludu.
Daniela 9:18: "Nakłoń swoje uszy, Boże, i słuchaj; otwórz oczy i zobacz spustoszenie miasta, które nosi Twoje imię. Nie prosimy Cię o to, że jesteśmy sprawiedliwi, ale ze względu na Twoje wielkie miłosierdzie." - Jest to echem pokornej prośby Judyty o Boże miłosierdzie z rozdziału Judyty 9.
FAQ:
W jaki sposób Judyta wyraża swoje zaufanie do Boga w swojej modlitwie?
Judyta modli się do Boga o siłę i mądrość potrzebną do pokonania wrogów Izraela, okazując w ten sposób całkowite zaufanie Boskiej opatrzności. (Judyta 9:1-14)
O co Judyta prosi Boga w swojej modlitwie o zgubę Holofernesa?
Judyta prosi Boga, aby posłużył się nią jako narzędziem swojej sprawiedliwości, pokonał Holofernesa i wyzwolił Izrael. (Judyta 9:10-13)
Jak ważna jest modlitwa Judyty dla zwycięstwa Izraela?
Modlitwa Judyty jest aktem wiary, w którym staje się ona pośredniczką, aby Bóg mógł wylać swoją moc na ludzi i zapewnić im zwycięstwo. (Judyta 9:1-14)
Jak Judyta opisuje relacje Boga z wrogimi narodami Izraela?
Judyta przypomina nam, że Bóg niszczy wrogów Izraela, gdy stają się aroganccy i nie uznają Go za Pana. (Judyta 9:5-7)
Co modlitwa Judyty ujawnia na temat jej relacji z Bogiem?
Modlitwa Judyty odzwierciedla jej głęboką wiarę i pokorę, ukazując jej zależność od Boga w wypełnianiu Jego woli. (Judyt 9:8-14)
