1. καὶ ἤκουσεν Μεμφιβοσθε υἱὸς Σαουλ ὅτι τέθνηκεν Αβεννηρ ἐν Χεβρων καὶ ἐξελύθησαν αἱ χεῖρες αὐτοῦ καὶ πάντες οἱ ἄνδρες Ισραηλ παρείθησαν
2. καὶ δύο ἄνδρες ἡγούμενοι συστρεμμάτων τῷ Μεμφιβοσθε υἱῷ Σαουλ ὄνομα τῷ ἑνὶ Βαανα καὶ ὄνομα τῷ δευτέρῳ Ρηχαβ υἱοὶ Ρεμμων τοῦ Βηρωθαίου ἐκ τῶν υἱῶν Βενιαμιν ὅτι Βηρωθ ἐλογίζετο τοῖς υἱοῖς Βενιαμιν
3. καὶ ἀπέδρασαν οἱ Βηρωθαῖοι εἰς Γεθθαιμ καὶ ἦσαν ἐκεῖ παροικοῦντες ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης
4. καὶ τῷ Ιωναθαν υἱῷ Σαουλ υἱὸς πεπληγὼς τοὺς πόδας υἱὸς ἐτῶν πέντε οὗτος ἐν τῷ ἐλθεῖν τὴν ἀγγελίαν Σαουλ καὶ Ιωναθαν τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ ἐξ Ιεζραελ καὶ ἦρεν αὐτὸν ἡ τιθηνὸς αὐτοῦ καὶ ἔφυγεν καὶ ἐγένετο ἐν τῷ σπεύδειν αὐτὴν καὶ ἀναχωρεῖν καὶ ἔπεσεν καὶ ἐχωλάνθη καὶ ὄνομα αὐτῷ Μεμφιβοσθε
5. καὶ ἐπορεύθησαν υἱοὶ Ρεμμων τοῦ Βηρωθαίου Ρεκχα καὶ Βαανα καὶ εἰσῆλθον ἐν τῷ καύματι τῆς ἡμέρας εἰς οἶκον Μεμφιβοσθε καὶ αὐτὸς ἐκάθευδεν ἐν τῇ κοίτῃ τῆς μεσημβρίας
6. καὶ ἰδοὺ ἡ θυρωρὸς τοῦ οἴκου ἐκάθαιρεν πυροὺς καὶ ἐνύσταξεν καὶ ἐκάθευδεν καὶ Ρεκχα καὶ Βαανα οἱ ἀδελφοὶ διέλαθον
7. καὶ εἰσῆλθον εἰς τὸν οἶκον καὶ Μεμφιβοσθε ἐκάθευδεν ἐπὶ τῆς κλίνης αὐτοῦ ἐν τῷ κοιτῶνι αὐτοῦ καὶ τύπτουσιν αὐτὸν καὶ θανατοῦσιν καὶ ἀφαιροῦσιν τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ καὶ ἔλαβον τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ καὶ ἀπῆλθον ὁδὸν τὴν κατὰ δυσμὰς ὅλην τὴν νύκτα
8. καὶ ἤνεγκαν τὴν κεφαλὴν Μεμφιβοσθε τῷ Δαυιδ εἰς Χεβρων καὶ εἶπαν πρὸς τὸν βασιλέα ἰδοὺ ἡ κεφαλὴ Μεμφιβοσθε υἱοῦ Σαουλ τοῦ ἐχθροῦ σου ὃς ἐζήτει τὴν ψυχήν σου καὶ ἔδωκεν κύριος τῷ κυρίῳ βασιλεῖ ἐκδίκησιν τῶν ἐχθρῶν αὐτοῦ ὡς ἡ ἡμέρα αὕτη ἐκ Σαουλ τοῦ ἐχθροῦ σου καὶ ἐκ τοῦ σπέρματος αὐτοῦ
9. καὶ ἀπεκρίθη Δαυιδ τῷ Ρεκχα καὶ τῷ Βαανα ἀδελφῷ αὐτοῦ υἱοῖς Ρεμμων τοῦ Βηρωθαίου καὶ εἶπεν αὐτοῖς ζῇ κύριος ὃς ἐλυτρώσατο τὴν ψυχήν μου ἐκ πάσης θλίψεως
10. ὅτι ὁ ἀπαγγείλας μοι ὅτι τέθνηκεν Σαουλ καὶ αὐτὸς ἦν ὡς εὐαγγελιζόμενος ἐνώπιόν μου καὶ κατέσχον αὐτὸν καὶ ἀπέκτεινα ἐν Σεκελακ ᾧ ἔδει με δοῦναι εὐαγγέλια
11. καὶ νῦν ἄνδρες πονηροὶ ἀπεκτάγκασιν ἄνδρα δίκαιον ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ ἐπὶ τῆς κοίτης αὐτοῦ καὶ νῦν ἐκζητήσω τὸ αἷμα αὐτοῦ ἐκ χειρὸς ὑμῶν καὶ ἐξολεθρεύσω ὑμᾶς ἐκ τῆς γῆς
12. καὶ ἐνετείλατο Δαυιδ τοῖς παιδαρίοις αὐτοῦ καὶ ἀποκτέννουσιν αὐτοὺς καὶ κολοβοῦσιν τὰς χεῖρας αὐτῶν καὶ τοὺς πόδας αὐτῶν καὶ ἐκρέμασαν αὐτοὺς ἐπὶ τῆς κρήνης ἐν Χεβρων καὶ τὴν κεφαλὴν Μεμφιβοσθε ἔθαψαν ἐν τῷ τάφῳ Αβεννηρ υἱοῦ Νηρ
Przypisy:
4:1-3 - Wiadomość o śmierci Abnera wywołuje panikę w domu Isz-Boszeta. To pokazuje, jak niestabilność polityczna może rodzić strach i rozpacz w rządzie (zob. także Psalm 11:3 i 1 Jana 4:18).
4:4 - Wspomniany jest kaleki syn Jonatana, Mefiboszet, co podkreśla ciągłość linii rodowej Saula i wagę przymierza zawartego między Dawidem a Jonatanem. Świadczy to o tym, jak bardzo Dawid troszczył się o rodzinę swojego przyjaciela (zob. także 1 Samuela 20:14-15 i Psalm 89:28).
4:5-7 - Zdrada i śmierć Isz-Boszeta z rąk jego własnych dowódców ilustrują konsekwencje władzy i nieokiełznanej ambicji. Niestabilność prowadzi do przemocy i nielojalności (zob. także Gal. 5:15 i 1 P. 5:8).
4:8-12 - Dostarczenie głowy Isz-Boszeta Dawidowi przez jego morderców świadczy o ich braku zrozumienia prawa i sprawiedliwości. Dawid odrzuca przemoc i pokazuje, że prawdziwy przywódca nie cieszy się ze śmierci swoich wrogów (zob. także Mt 5,44 i Rz 12,19).
4:13-16 - Sprawiedliwość, z jaką Dawid ukarał morderców Isz-Boszeta, odzwierciedla jego charakter przywódcy. Odmawia użycia przemocy w celu zdobycia władzy, podkreślając wagę uczciwości i etyki w przywództwie (zob. także 1 Tymoteusza 3:2 i 2 Piotra 2:9).
Wersety związane z II Samuel, 4:
2. rozdział 4 Samuela opisuje koniec domu Saula. Jak Dawid radzi sobie z tymi, którzy szukają jego przychylności przemocą? Ten pełen napięcia tekst opisuje morderstwo Isz-Boszeta przez jego własnych dowódców i późniejszą egzekucję morderców dokonaną przez Dawida. W rozdziale tym poruszane są tematy sprawiedliwości, źle ukierunkowanej lojalności i utwierdzania władzy królewskiej. Reakcja Dawida pokazuje jego zaangażowanie na rzecz Bożej sprawiedliwości. Rozważcie razem z nami pięć fragmentów biblijnych, które wyjaśniają zasady etycznego przywództwa i odpowiedzialności obecne w tym znaczącym rozdziale.
Przysłów 28:17: "Morderca dręczony poczuciem winy za morderstwo aż do śmierci będzie zbiegiem; Niech nikt cię nie chroni." - Przysłowie to odzwierciedla los morderców Isz-Boszeta z 2 Samuela 4.
Wyjścia 23:7: "Trzymaj się z daleka od fałszywych oskarżeń i nie zabijaj niewinnych i sprawiedliwych, bo nie odpuszczę winnemu." - Przykazanie to kontrastuje z morderstwem Isz-Boszeta, niewinnego człowieka, w 2 Samuela 4.
Psalmy 11:5: "Pan doświadcza sprawiedliwych, ale niegodziwych i miłujących przemoc nienawidzi Jego dusza." - Werset ten odzwierciedla reakcję Dawida na morderstwo Isz-Boszeta w 2 Samuela 4, gdzie potępia morderców.
Przysłów 17:13: "Kto odpłaca dobrem za zło, nie przestanie mieć zła w swoim domu." - To przysłowie można zastosować do morderców Isz-Boszeta z 2 Samuela 4, którzy zdradzili swego pana.
Rzymian 13:4: "Ona jest bowiem służebnicą Boga dla twojego dobra. Ale jeśli czynisz źle, bój się, bo nie bez powodu nosi miecz. Jest służebnicą Boga, agentką sprawiedliwości, która karze tych, którzy czynią zło." - Werset ten odzwierciedla rolę Dawida jako króla z 2 Samuela 4, karzącego morderców Isz-Boszeta.
FAQ:
Jak umarł Iszboszet?
Rechab i Baana, dowódcy Izraela, zamordowali Isz-Boszeta, gdy ten spał, wierząc, że zabicie go sprawi Dawidowi przyjemność. (2 Samuela 4:5-7)
Jak Dawid zareagował na morderstwo Iszboszeta?
Dawid potępił zbrodnię, skazał morderców na śmierć i zhańbił ich, gdyż uważał za niesprawiedliwe zabicie niewinnego króla we własnym domu. (2 Samuela 4:9-12)
Kim był Mefiboszet i jakie było jego znaczenie?
Mefiboszet był synem Jonatana i wnukiem Saula. Przeżył upadek domu Saula, a później dostąpił łaski Dawida (2 Samuela 4:4).
Jakie były konsekwencje morderstwa Iszboszeta?
Śmierć Isz-Boszeta zakończyła opór wobec panowania Dawida i pozwoliła na uznanie go za króla całego Izraela (2 Samuela 4:11-12).
Dlaczego Dawid ukarał Rechaba i Baanę?
Dawid uważał zabójstwo niewinnego króla za zdradę i niesprawiedliwość. Pokazał, że jego panowanie nie będzie oparte na bezprawnej przemocy. (2 Samuela 4:11-12)
