1. διὸ μηκέτι στέγοντες εὐδοκήσαμεν καταλειφθῆναι ἐν ἀθήναις μόνοι,
2. καὶ ἐπέμψαμεν τιμόθεον, τὸν ἀδελφὸν ἡμῶν καὶ συνεργὸν τοῦ θεοῦ ἐν τῶ εὐαγγελίῳ τοῦ χριστοῦ, εἰς τὸ στηρίξαι ὑμᾶς καὶ παρακαλέσαι ὑπὲρ τῆς πίστεως ὑμῶν
3. τὸ μηδένα σαίνεσθαι ἐν ταῖς θλίψεσιν ταύταις. αὐτοὶ γὰρ οἴδατε ὅτι εἰς τοῦτο κείμεθα·
4. καὶ γὰρ ὅτε πρὸς ὑμᾶς ἦμεν, προελέγομεν ὑμῖν ὅτι μέλλομεν θλίβεσθαι, καθὼς καὶ ἐγένετο καὶ οἴδατε.
5. διὰ τοῦτο κἀγὼ μηκέτι στέγων ἔπεμψα εἰς τὸ γνῶναι τὴν πίστιν ὑμῶν, μή πως ἐπείρασεν ὑμᾶς ὁ πειράζων καὶ εἰς κενὸν γένηται ὁ κόπος ἡμῶν.
6. ἄρτι δὲ ἐλθόντος τιμοθέου πρὸς ἡμᾶς ἀφ᾽ ὑμῶν καὶ εὐαγγελισαμένου ἡμῖν τὴν πίστιν καὶ τὴν ἀγάπην ὑμῶν, καὶ ὅτι ἔχετε μνείαν ἡμῶν ἀγαθὴν πάντοτε, ἐπιποθοῦντες ἡμᾶς ἰδεῖν καθάπερ καὶ ἡμεῖς ὑμᾶς,
7. διὰ τοῦτο παρεκλήθημεν, ἀδελφοί, ἐφ᾽ ὑμῖν ἐπὶ πάσῃ τῇ ἀνάγκῃ καὶ θλίψει ἡμῶν διὰ τῆς ὑμῶν πίστεως,
8. ὅτι νῦν ζῶμεν ἐὰν ὑμεῖς στήκετε ἐν κυρίῳ.
9. τίνα γὰρ εὐχαριστίαν δυνάμεθα τῶ θεῶ ἀνταποδοῦναι περὶ ὑμῶν ἐπὶ πάσῃ τῇ χαρᾷ ᾗ χαίρομεν δι᾽ ὑμᾶς ἔμπροσθεν τοῦ θεοῦ ἡμῶν,
10. νυκτὸς καὶ ἡμέρας ὑπερεκπερισσοῦ δεόμενοι εἰς τὸ ἰδεῖν ὑμῶν τὸ πρόσωπον καὶ καταρτίσαι τὰ ὑστερήματα τῆς πίστεως ὑμῶν;
11. αὐτὸς δὲ ὁ θεὸς καὶ πατὴρ ἡμῶν καὶ ὁ κύριος ἡμῶν ἰησοῦς κατευθύναι τὴν ὁδὸν ἡμῶν πρὸς ὑμᾶς·
12. ὑμᾶς δὲ ὁ κύριος πλεονάσαι καὶ περισσεύσαι τῇ ἀγάπῃ εἰς ἀλλήλους καὶ εἰς πάντας, καθάπερ καὶ ἡμεῖς εἰς ὑμᾶς,
13. εἰς τὸ στηρίξαι ὑμῶν τὰς καρδίας ἀμέμπτους ἐν ἁγιωσύνῃ ἔμπροσθεν τοῦ θεοῦ καὶ πατρὸς ἡμῶν ἐν τῇ παρουσίᾳ τοῦ κυρίου ἡμῶν ἰησοῦ μετὰ πάντων τῶν ἁγίων αὐτοῦ. [ἀμήν.]
Przypisy:
3:1-3 - Paweł, troszcząc się o Tesaloniczan, posyła Tymoteusza, aby wzmocnił ich wiarę, aby nie zniechęcili się w obliczu prób. Umacnianie wiary jest kluczowe dla wytrwania w obliczu trudności (zob. także 2 Kor 1,6 i Ef 6,10-13).
3:6-7 - Tymoteusz powraca z dobrą nowiną o wierze Tesaloniczan, przynosząc Pawłowi radość. Duchowy wzrost Kościoła jest źródłem wielkiej radości i wdzięczności dla przywódców (zob. także Flp 1,3-5 i 3 J 1,4).
3:10-12 - Paweł modli się, aby Bóg uzupełnił to, czego brakowało w wierze Tesaloniczan, prosząc o wzrost ich miłości i umocnienie ich życia chrześcijańskiego. Modlitwa o budowanie Ciała Chrystusowego jest fundamentalna dla dalszego rozwoju duchowego (zob. także Efezjan 1:17-19 i Kolosan 1:9-11).
03:13 - Paweł prosi Boga, aby Tesaloniczanie byli nienaganni w świętości, gotowi na przyjście Chrystusa. Świętość to przygotowanie na spotkanie z Panem (zob. także List do Filipian 3:20-21 i 1 List Jana 3:2-3).
Wersety związane z I Tessalonicenses, 3:
1 List do Tesaloniczan, rozdział 3, ukazuje troskę Pawła o Kościół. W jaki sposób apostoł okazuje swoją troskę duszpasterską? Ten czuły tekst opisuje posłanie Tymoteusza, aby wzmocnić i dodać otuchy Tesaloniczan pośród ich prób. Paweł wyraża radość z otrzymania dobrej nowiny o wierze i miłości Kościoła. W rozdziale tym kładzie się nacisk na takie tematy, jak wytrwałość w wierze, znaczenie wzajemnej zachęty i pragnienie duchowego wzrostu. Rozważcie razem z nami pięć fragmentów biblijnych, które wyjaśniają zasady opieki duszpasterskiej w tym podnoszącym na duchu rozdziale.
Dzieje Apostolskie 17:14-15: "Bracia natychmiast wysłali Pawła na wybrzeże, lecz Sylas i Tymoteusz pozostali w Berei. Ludzie, którzy towarzyszyli Pawłowi, zabrali go do Aten i wrócili z poleceniem, aby Sylas i Tymoteusz jak najszybciej do niego dołączyli." - Ten fragment przedstawia kontekst historyczny wysłania Tymoteusza, o którym mowa w 1 Tesaloniczan 3:1-2.
Rzymian 1:11-12: "Pragnę się z wami spotkać, aby podzielić się z wami jakimś duchowym darem, który was wzmocni, to znaczy, abyśmy wy i ja mogli się wzajemnie umocnić wiarą." - Paweł wyraża podobne pragnienie zobaczenia Tesaloniczan w 1 Tesaloniczan 3:10.
Filipian 1:27: "Ale przede wszystkim żyjcie w sposób godny ewangelii Chrystusowej, abym, czy przyjdę i zobaczę, czy tylko usłyszę o Was podczas mojej nieobecności, wiedział, że stoicie niezachwianie w jednym duchu, walcząc jednomyślnie o wiarę ewangeliczny" - Werset ten odzwierciedla pragnienie Pawła, aby Tesaloniczan pozostali niezachwiani w wierze, jak wyrażono w 1 Tesaloniczan 3:8.
2 Koryntian 1:4: "Który nas pociesza we wszystkich naszych kłopotach, abyśmy pocieszeniem, które otrzymujemy od Boga, mogli pocieszać tych, którzy są w ucisku." - Werset ten odzwierciedla pragnienie Pawła, aby pocieszać i wzmacniać Tesaloniczan w ich uciskach, jak wspomniano w 1 Tesaloniczan 3:2-3.
Kolosan 2:5: "Bo chociaż jestem nieobecny fizycznie, duchem jestem z wami i cieszę się, widząc, jak uporządkowani jesteście i jak mocna jest wasza wiara w Chrystusa." - Paweł wyraża podobne zdanie w 1 Tesaloniczan 3:6-7, radując się dobrą nowiną o wierze Tesaloniczan.
FAQ:
Kogo Paweł posłał, aby umocnić Tesaloniczan?
Paweł posłał Tymoteusza, aby ich umocnił w wierze i uchronił przed zachwianiem się w cierpieniach. (1 Tesaloniczan 3:2-3)
Jak Paweł zareagował na sprawozdanie Tymoteusza?
Uradował się, słysząc o wytrwałości ich wiary i miłości, i nabrał otuchy. (1 Tesaloniczan 3:6-7)
O co Paweł modlił się za Tesaloniczan?
Modlił się, aby Bóg wzmocnił ich serca i uczynił ich nienagannymi w świętości. (1 Tesaloniczan 3:12-13)
W jaki sposób Paweł wykazał swoją troskę o wiarę Tesaloniczan?
Obawiał się, że kusiciel wprowadził ich w błąd, czyniąc ich pracę daremną. (1 Tesaloniczan 3:5)
Czego Paweł pragnął dla Tesaloniczan?
Aby wzrastali w miłości i byli nienaganni w świętości przed Bogiem. (1 Tesaloniczan 3:12-13)
