1. προσευχὴ Αμβακουμ τοῦ προφήτου μετὰ ᾠδῆς
2. κύριε εἰσακήκοα τὴν ἀκοήν σου καὶ ἐφοβήθην κατενόησα τὰ ἔργα σου καὶ ἐξέστην ἐν μέσῳ δύο ζῴων γνωσθήσῃ ἐν τῷ ἐγγίζειν τὰ ἔτη ἐπιγνωσθήσῃ ἐν τῷ παρεῖναι τὸν καιρὸν ἀναδειχθήσῃ ἐν τῷ ταραχθῆναι τὴν ψυχήν μου ἐν ὀργῇ ἐλέους μνησθήσῃ
3. ὁ θεὸς ἐκ Θαιμαν ἥξει καὶ ὁ ἅγιος ἐξ ὄρους κατασκίου δασέος διάψαλμα ἐκάλυψεν οὐρανοὺς ἡ ἀρετὴ αὐτοῦ καὶ αἰνέσεως αὐτοῦ πλήρης ἡ γῆ
4. καὶ φέγγος αὐτοῦ ὡς φῶς ἔσται κέρατα ἐν χερσὶν αὐτοῦ καὶ ἔθετο ἀγάπησιν κραταιὰν ἰσχύος αὐτοῦ
5. πρὸ προσώπου αὐτοῦ πορεύσεται λόγος καὶ ἐξελεύσεται ἐν πεδίλοις οἱ πόδες αὐτοῦ
6. ἔστη καὶ ἐσαλεύθη ἡ γῆ ἐπέβλεψεν καὶ διετάκη ἔθνη διεθρύβη τὰ ὄρη βίᾳ ἐτάκησαν βουνοὶ αἰώνιοι
7. πορείας αἰωνίας αὐτοῦ ἀντὶ κόπων εἶδον σκηνώματα Αἰθιόπων πτοηθήσονται καὶ αἱ σκηναὶ γῆς Μαδιαμ
8. μὴ ἐν ποταμοῖς ὠργίσθης κύριε ἢ ἐν ποταμοῖς ὁ θυμός σου ἢ ἐν θαλάσσῃ τὸ ὅρμημά σου ὅτι ἐπιβήσῃ ἐπὶ τοὺς ἵππους σου καὶ ἡ ἱππασία σου σωτηρία
9. ἐντείνων ἐντενεῖς τὸ τόξον σου ἐπὶ τὰ σκῆπτρα λέγει κύριος διάψαλμα ποταμῶν ῥαγήσεται γῆ
10. ὄψονταί σε καὶ ὠδινήσουσιν λαοί σκορπίζων ὕδατα πορείας αὐτοῦ ἔδωκεν ἡ ἄβυσσος φωνὴν αὐτῆς ὕψος φαντασίας αὐτῆς
11. ἐπήρθη ὁ ἥλιος καὶ ἡ σελήνη ἔστη ἐν τῇ τάξει αὐτῆς εἰς φῶς βολίδες σου πορεύσονται εἰς φέγγος ἀστραπῆς ὅπλων σου
12. ἐν ἀπειλῇ ὀλιγώσεις γῆν καὶ ἐν θυμῷ κατάξεις ἔθνη
13. ἐξῆλθες εἰς σωτηρίαν λαοῦ σου τοῦ σῶσαι τοὺς χριστούς σου ἔβαλες εἰς κεφαλὰς ἀνόμων θάνατον ἐξήγειρας δεσμοὺς ἕως τραχήλου διάψαλμα
14. διέκοψας ἐν ἐκστάσει κεφαλὰς δυναστῶν σεισθήσονται ἐν αὐτῇ διανοίξουσιν χαλινοὺς αὐτῶν ὡς ἔσθων πτωχὸς λάθρᾳ
15. καὶ ἐπεβίβασας εἰς θάλασσαν τοὺς ἵππους σου ταράσσοντας ὕδωρ πολύ
16. ἐφυλαξάμην καὶ ἐπτοήθη ἡ κοιλία μου ἀπὸ φωνῆς προσευχῆς χειλέων μου καὶ εἰσῆλθεν τρόμος εἰς τὰ ὀστᾶ μου καὶ ὑποκάτωθέν μου ἐταράχθη ἡ ἕξις μου ἀναπαύσομαι ἐν ἡμέρᾳ θλίψεως τοῦ ἀναβῆναι εἰς λαὸν παροικίας μου
17. διότι συκῆ οὐ καρποφορήσει καὶ οὐκ ἔσται γενήματα ἐν ταῖς ἀμπέλοις ψεύσεται ἔργον ἐλαίας καὶ τὰ πεδία οὐ ποιήσει βρῶσιν ἐξέλιπον ἀπὸ βρώσεως πρόβατα καὶ οὐχ ὑπάρχουσιν βόες ἐπὶ φάτναις
18. ἐγὼ δὲ ἐν τῷ κυρίῳ ἀγαλλιάσομαι χαρήσομαι ἐπὶ τῷ θεῷ τῷ σωτῆρί μου
19. κύριος ὁ θεὸς δύναμίς μου καὶ τάξει τοὺς πόδας μου εἰς συντέλειαν ἐπὶ τὰ ὑψηλὰ ἐπιβιβᾷ με τοῦ νικῆσαι ἐν τῇ ᾠδῇ αὐτοῦ
Przypisy:
3:1-2 - Modlitwa Habakuka jest odpowiedzią pełną zaufania, uznania mocy Boga w trudnych chwilach. Błaga o Bożą interwencję, przypominając o Jego dawnych cudach, pokazując, że wiara umacnia się poprzez pamiętanie o Jego czynach w przeszłości (zob. także Psalm 77:11-14 i 2 List do Koryntian 1:3-4).
3:3-7 - Wizja Boga jako Zbawiciela i Sędziego jest w tym rozdziale szczególnie widoczna, ukazując Jego chwalebną obecność i suwerenną moc. Obraz burzy i ognia ukazuje przerażającą naturę Boga, ale także Jego zdolność do niesienia zbawienia i sprawiedliwości (zob. także Izajasz 63:1-6 i Objawienie 19:11-16).
3:8-10 - Habakuk opisuje gniew Boga skierowany przeciwko wrogom Jego ludu, posługując się obrazami spustoszenia i zniszczenia. Symbolika Boga w roli wojownika uzasadnia Jego postawę wobec wrogów, demonstrując Jego ochronę sprawiedliwych. Zniszczenie ciemiężycieli jest potwierdzeniem Bożego zwycięstwa (zob. także Wj 15,7-10 i Ap 16,14-16).
3:11-15 - Wizja Boga interweniującego z mocą, pokonującego wrogów i poruszającego morze, symbolizuje Jego zdolność do zaprowadzenia pokoju i sprawiedliwości. Obraz zwycięskiego Boga, który wyzwala swój lud z ucisku, jest centralnym elementem nadziei mesjańskiej (zob. także Izajasz 11:4-5 i Ap 19:15-16).
3:16-19 - Modlitwa Habakuka kulminuje w akcie zaufania i uwielbienia, nawet w obliczu przeciwności. Zapewnia, że pomimo niedostatku i cierpienia, będzie się radował w Bogu, bo On jest jego siłą. Ta postawa niezachwianej wiary jest przykładem dla wszystkich, którzy zmagają się z trudnościami (zob. także Flp 4,4-7 i Jk 1,2-4).
Wersety związane z Habacuc, 3:
Rozdział 3 Habakuka kończy się poetycką modlitwą wiary. Jak prorok reaguje na Boże objawienie? Ten wzniosły tekst wyraża cześć dla mocy Boga, opowiadając o Jego potężnych dziełach w historii. Habakuk zdaje sobie sprawę ze strachu przed sądem Bożym, ale potwierdza swoje niezachwiane zaufanie do Pana. Rozdział kończy się pięknym wyznaniem wiary pośród przeciwności losu. Odkryj z nami pięć fragmentów biblijnych, które odzwierciedlają tematy uwielbienia i zaufania w tym inspirującym rozdziale.
Psalmy 77:16-19: "Ujrzały Cię wody, Boże, wody Cię ujrzały i zadrżały; nawet otchłań się trzęsła. [...] Twoja droga wiodła przez morze, Twoja droga przez potężne wody, a Twoich śladów nie było widać." - Ten poetycki opis majestatu Bożego jest podobny do języka użytego w Księdze Habakuka 3:8-15.
Powtórzonego Prawa 33:2: "Powiedział: «Pan przyszedł z Synaju i wschodził im z Seiru; świeciło z góry Paran. Przyszedł z dziesiątkami tysięcy świętych i z prawicy swojej wyszedł na nich ogień swego prawa." - Ta teofania w Księdze Powtórzonego Prawa jest podobna do opisu przyjścia Boga w Księdze Habakuka 3:3-4.
Filipian 4:4: "Zawsze radujcie się w Panu. Jeszcze raz powtórzę: radujcie się!" - Werset ten odzwierciedla postawę radości w Bogu wyrażoną przez Habakuka w 3:18, pomimo trudnych okoliczności.
2 Koryntian 12:9: "Ale on mi powiedział: «Wystarczy ci mojej łaski, bo moja moc w słabości się doskonali». Dlatego tym chętniej będę się chlubił moimi słabościami, aby moc Chrystusa spoczęła na mnie." - Wiara Pawła w Bożą siłę pośród słabości jest echem pewności wyrażonej przez Habakuka w 3:17-19.
Wyjścia 15:2: "Pan jest moją siłą i moją piosenką; on jest moim zbawieniem. On jest moim Bogiem i będę go wysławiał. On jest Bogiem mojego ojca i wywyższę go." - Ten werset z pieśni Mojżesza nawiązuje do tematu uwielbienia i ufności wobec Boga wyrażonego w pieśni Habakuka w rozdziale 3.
FAQ:
Co uczynił Habakuk, gdy uświadomił sobie moc i świętość Boga?
Habakuk, dostrzegając potęgę i świętość Boga, reaguje lękiem i uwielbieniem, uznając, że Bóg jest źródłem wszelkiej siły i zbawienia. (Habakuk 3:2)
Co opisano w modlitwie Habakuka w Księdze Habakuka 3?
W modlitwie Habakuk wspomina wielkie dzieła Boże z przeszłości i prosi Boga, aby w swoim czasie ożywił te działania, okazując w ten sposób ufność w boską interwencję. (Habakuk 3:3-15)
W jaki sposób Habakuk wyraża swoje zaufanie do Boga pomimo trudności?
Habakuk wyraża swoje zaufanie do Boga, stwierdzając, że nawet jeśli wszystko wokół niego zawiedzie, będzie się radował w Panu, który jest jego siłą i zbawieniem. (Habakuk 3:17-18)
Co dla Habakuka oznacza „siła Pana” w jego modlitwie?
„Siła Pana” w Księdze Habakuka symbolizuje Bożą moc zaprowadzania sprawiedliwości i odnowy, a także jest źródłem Jego własnej odporności w obliczu przeciwności losu. (Habakuka 3:19)
W jaki sposób Habakuk opisuje zaufanie do Boga na końcu księgi?
Habakuk opisuje swoje zaufanie do Boga jako niezachwiane, nawet w obliczu niepewności i cierpienia, ponieważ Bóg jest jego siłą i skałą jego zbawienia. (Habakuk 3:18-19)
