1. ἐν τῷ ἔτει τῷ δεκάτῳ ἐν τῷ δεκάτῳ μηνὶ μιᾷ τοῦ μηνὸς ἐγένετο λόγος κυρίου πρός με λέγων
2. υἱὲ ἀνθρώπου στήρισον τὸ πρόσωπόν σου ἐπὶ Φαραω βασιλέα Αἰγύπτου καὶ προφήτευσον ἐπ’ αὐτὸν καὶ ἐπ’ Αἴγυπτον ὅλην
3. καὶ εἰπόν τάδε λέγει κύριος ἰδοὺ ἐγὼ ἐπὶ Φαραω τὸν δράκοντα τὸν μέγαν τὸν ἐγκαθήμενον ἐν μέσῳ ποταμῶν αὐτοῦ τὸν λέγοντα ἐμοί εἰσιν οἱ ποταμοί καὶ ἐγὼ ἐποίησα αὐτούς
4. καὶ ἐγὼ δώσω παγίδας εἰς τὰς σιαγόνας σου καὶ προσκολλήσω τοὺς ἰχθῦς τοῦ ποταμοῦ σου πρὸς τὰς πτέρυγάς σου καὶ ἀνάξω σε ἐκ μέσου τοῦ ποταμοῦ σου καὶ πάντας τοὺς ἰχθύας τοῦ ποταμοῦ σου
5. καὶ καταβαλῶ σε ἐν τάχει καὶ πάντας τοὺς ἰχθύας τοῦ ποταμοῦ σου ἐπὶ πρόσωπον τοῦ πεδίου πεσῇ καὶ οὐ μὴ συναχθῇς καὶ οὐ μὴ περισταλῇς τοῖς θηρίοις τῆς γῆς καὶ τοῖς πετεινοῖς τοῦ οὐρανοῦ δέδωκά σε εἰς κατάβρωμα
6. καὶ γνώσονται πάντες οἱ κατοικοῦντες Αἴγυπτον ὅτι ἐγώ εἰμι κύριος ἀνθ’ ὧν ἐγενήθης ῥάβδος καλαμίνη τῷ οἴκῳ Ισραηλ
7. ὅτε ἐπελάβοντό σου τῇ χειρὶ αὐτῶν ἐθλάσθης καὶ ὅτε ἐπεκράτησεν ἐπ’ αὐτοὺς πᾶσα χεὶρ καὶ ὅτε ἐπανεπαύσαντο ἐπὶ σέ συνετρίβης καὶ συνέκλασας αὐτῶν πᾶσαν ὀσφύν
8. διὰ τοῦτο τάδε λέγει κύριος ἰδοὺ ἐγὼ ἐπάγω ἐπὶ σὲ ῥομφαίαν καὶ ἀπολῶ ἀνθρώπους ἀπὸ σοῦ καὶ κτήνη
9. καὶ ἔσται ἡ γῆ Αἰγύπτου ἀπώλεια καὶ ἔρημος καὶ γνώσονται ὅτι ἐγώ εἰμι κύριος ἀντὶ τοῦ λέγειν σε οἱ ποταμοὶ ἐμοί εἰσιν καὶ ἐγὼ ἐποίησα αὐτούς
10. διὰ τοῦτο ἰδοὺ ἐγὼ ἐπὶ σὲ καὶ ἐπὶ πάντας τοὺς ποταμούς σου καὶ δώσω γῆν Αἰγύπτου εἰς ἔρημον καὶ ῥομφαίαν καὶ ἀπώλειαν ἀπὸ Μαγδώλου καὶ Συήνης καὶ ἕως ὁρίων Αἰθιόπων
11. οὐ μὴ διέλθῃ ἐν αὐτῇ ποὺς ἀνθρώπου καὶ ποὺς κτήνους οὐ μὴ διέλθῃ αὐτήν καὶ οὐ κατοικηθήσεται τεσσαράκοντα ἔτη
12. καὶ δώσω τὴν γῆν αὐτῆς ἀπώλειαν ἐν μέσῳ γῆς ἠρημωμένης καὶ αἱ πόλεις αὐτῆς ἐν μέσῳ πόλεων ἠρημωμένων ἔσονται τεσσαράκοντα ἔτη καὶ διασπερῶ Αἴγυπτον ἐν τοῖς ἔθνεσιν καὶ λικμήσω αὐτοὺς εἰς τὰς χώρας
13. τάδε λέγει κύριος μετὰ τεσσαράκοντα ἔτη συνάξω τοὺς Αἰγυπτίους ἀπὸ τῶν ἐθνῶν οὗ διεσκορπίσθησαν ἐκεῖ
14. καὶ ἀποστρέψω τὴν αἰχμαλωσίαν τῶν Αἰγυπτίων καὶ κατοικίσω αὐτοὺς ἐν γῇ Παθουρης ἐν τῇ γῇ ὅθεν ἐλήμφθησαν καὶ ἔσται ἀρχὴ ταπεινὴ
15. παρὰ πάσας τὰς ἀρχάς οὐ μὴ ὑψωθῇ ἔτι ἐπὶ τὰ ἔθνη καὶ ὀλιγοστοὺς αὐτοὺς ποιήσω τοῦ μὴ εἶναι αὐτοὺς πλείονας ἐν τοῖς ἔθνεσιν
16. καὶ οὐκέτι ἔσονται τῷ οἴκῳ Ισραηλ εἰς ἐλπίδα ἀναμιμνῄσκουσαν ἀνομίαν ἐν τῷ αὐτοὺς ἀκολουθῆσαι ὀπίσω αὐτῶν καὶ γνώσονται ὅτι ἐγώ εἰμι κύριος
17. καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἑβδόμῳ καὶ εἰκοστῷ ἔτει μιᾷ τοῦ μηνὸς τοῦ πρώτου ἐγένετο λόγος κυρίου πρός με λέγων
18. υἱὲ ἀνθρώπου Ναβουχοδονοσορ βασιλεὺς Βαβυλῶνος κατεδουλώσατο αὐτοῦ τὴν δύναμιν δουλείᾳ μεγάλῃ ἐπὶ Τύρου πᾶσα κεφαλὴ φαλακρὰ καὶ πᾶς ὦμος μαδῶν καὶ μισθὸς οὐκ ἐγενήθη αὐτῷ καὶ τῇ δυνάμει αὐτοῦ ἐπὶ Τύρου καὶ τῆς δουλείας ἧς ἐδούλευσαν ἐπ’ αὐτήν
19. τάδε λέγει κύριος κύριος ἰδοὺ δίδωμι τῷ Ναβουχοδονοσορ βασιλεῖ Βαβυλῶνος γῆν Αἰγύπτου καὶ προνομεύσει τὴν προνομὴν αὐτῆς καὶ σκυλεύσει τὰ σκῦλα αὐτῆς καὶ ἔσται μισθὸς τῇ δυνάμει αὐτοῦ
20. ἀντὶ τῆς λειτουργίας αὐτοῦ ἧς ἐδούλευσεν ἐπὶ Τύρον δέδωκα αὐτῷ γῆν Αἰγύπτου τάδε λέγει κύριος κύριος
21. ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἀνατελεῖ κέρας παντὶ τῷ οἴκῳ Ισραηλ καὶ σοὶ δώσω στόμα ἀνεῳγμένον ἐν μέσῳ αὐτῶν καὶ γνώσονται ὅτι ἐγώ εἰμι κύριος
Przypisy:
29:1-2 - Zapowiedziano Boży sąd nad Egiptem, ukazując wizję upokorzenia dumnego narodu. Egipt, który uważał się za samowystarczalny, doświadczy upadku, co pokazuje, że wszelka ufność w ludzką siłę jest daremna wobec potęgi Boga (zob. także Izajasz 19:1 i Jeremiasz 46:25).
29:3-5 - Bóg zapowiada, że faraon, król Egiptu, zostanie pokonany i wygnany na pustynię, co symbolizuje utratę władzy i wpływów. Metafora krokodyla w wodzie symbolizuje faraona i upadek jego narodu, ukazując kruchość ludzkich imperiów przed Bogiem (zob. także Izajasz 37:29 i Ezechiel 32:3).
29:6-9 - Egipt zostanie opuszczony, a jego miasta spustoszone, jak naród, który stracił szacunek. To ukazuje Bożą sprawiedliwość wobec narodów, które się przeciwko Niemu buntują, a spustoszenie jest odbiciem odejścia Boga (zob. także Jeremiasz 46:11 i Ezechiel 30:4).
29:10-12 - Ziemia egipska będzie spustoszona przez 40 lat, a okoliczne narody zostaną wstrząśnięte jej upadkiem. Podkreśla to całokształt sądu Bożego, który wpłynie na każdy aspekt życia Egipcjan, zarówno teraźniejszego, jak i przyszłych pokoleń (zob. także Izajasz 19:21-22 i Ezechiel 30:12).
29:13-16 - Po 40 latach spustoszenia Bóg obiecuje odbudowę Egiptu, ale nie będzie on już potęgą. Odzwierciedla to Boże miłosierdzie, które oferuje odbudowę, choć chwała Egiptu już nigdy nie będzie taka sama (zob. także Jeremiasza 46:26 i Ezechiela 30:19).
Wersety związane z Ezequiel, 29:
Rozdział 29 Księgi Ezechiela rozpoczyna proroctwa przeciwko Egiptowi. Jak Bóg opisuje sąd nad tą starożytną supermocą? Ten żywy tekst ukazuje Egipt jako wielkiego krokodyla schwytanego przez Boga. W rozdziale poruszono takie tematy, jak daremność ufających narodom, ludzka duma i Boża suwerenność nad historią. Księga Ezechiela 29 zawiera także obietnicę częściowego przywrócenia Egiptu. Rozważcie razem z nami pięć fragmentów biblijnych, które rzucają światło na trwałe zasady tego proroczego rozdziału.
Izajasza 19:1: "Ostrzeżenie przed Egiptem: Lo! Pan jedzie na szybkim obłoku, który idzie do Egiptu. Bożki egipskie drżą przed nim i serce Egipcjan topnieje w środku." - Izajasz także prorokuje przeciwko Egiptowi, podobnie jak Ezechiel w 29 rozdziale Księgi Ezechiela, ukazując Boży sąd nad tym narodem.
Jeremiasza 46:2: "O Egipcie: Poselstwo przeciwko wojsku faraona Neka, króla Egiptu, które było nad rzeką Eufrat w Karkemisz i które Nabuchodonozor, król babiloński, rozbił w czwartym roku panowania Jojakima, syna Jozjasza, króla Juda:" - Jeremiasz prorokuje także przeciwko Egiptowi, szczególnie wymieniając Nabuchodonozora, którego w Księdze Ezechiela 29:19 przytoczono jako narzędzie Boże przeciwko Egiptowi.
Psalmy 68:30: "Zgromuj dziką bestię wśród trzcin, stado byków wśród cielców narodów. Upokorzony, przynieś srebrne sztabki. Rozprosz narody, które czerpią przyjemność z wojny." - Werset ten jest często interpretowany jako odniesienie do Egiptu (bestii wśród trzcin), co odzwierciedla wyrok przeciwko Egiptowi z Ezechiela 29.
Izajasza 30:2-3: "którzy bez konsultacji ze mną udają się do Egiptu; którzy szukacie ochrony faraona, szukajcie schronienia w cieniu Egiptu. Ale ochrona faraona przyniesie mu wstyd; schronienie się w cieniu Egiptu przyniesie im upokorzenie." - Izajasz ostrzega przed zaufaniem Egiptowi – temat ten nawiązuje do proroctwa Ezechiela z Ezechiela 29:6-7, gdzie Bóg karci Izrael za zaufanie do Egiptu.
Zachariasza 10:11: "Przejdą przez morze ucisku; fale morskie zostaną powstrzymane, a głębiny Nilu wyschną. Pycha Asyrii zostanie poniżona, a berło Egiptu zostanie zabrane." - Zachariasz prorokuje także o wyroku Egiptu, nawiązując do tematów zawartych w 29 rozdziale Księgi Ezechiela.
FAQ:
Co Bóg przepowiedział o Egipcie w Księdze Ezechiela 29?
Bóg przepowiedział upadek Egiptu, który zostanie najechany i splądrowany przez Nebukadnesara, stając się spustoszonym narodem (Ezechiela 29:9-12).
Dlaczego Bóg osądził Egipt?
Bóg osądził Egipt za jego arogancję i bałwochwalstwo, a także za jego samowystarczalność i dumę ze swojej wielkości. (Ezechiela 29:6-7)
Jak upadek Egiptu byłby postrzegany przez inne narody?
Narody otaczające Egipt będą zszokowane jego upadkiem, zdając sobie sprawę, że nawet najpotężniejsze imperia podlegają sądowi Bożemu. (Ezechiela 29:15-16)
Co stanie się z ziemią egipską po inwazji?
Po inwazji Egipt będzie spustoszony przez 40 lat, a jego mieszkańcy zostaną rozproszeni po całym kraju. (Ezechiela 29:11-13)
Co Bóg obiecuje przywrócić w Egipcie po sądzie?
Po sądzie Bóg obiecuje odbudować Egipt, pozwalając mu się odrodzić, ale nigdy już nie będzie tak wielką potęgą jak wcześniej. (Ezechiela 29:14-16)
