1. Il Signore disse a Mosè: "Ancora una piaga manderò contro il faraone e l'Egitto; dopo, egli vi lascerà partire di qui. Vi lascerà partire senza restrizione, anzi vi caccerà via di qui.
2. Di' dunque al popolo, che ciascuno dal suo vicino e ciascuna dalla sua vicina si facciano dare oggetti d'argento e oggetti d'oro".
3. Ora il Signore fece sì che il popolo trovasse favore agli occhi degli Egiziani. Inoltre Mosè era un uomo assai considerato nel paese d'Egitto, agli occhi dei ministri del faraone e del popolo.
4. Mosè riferì: "Dice il Signore: Verso la metà della notte io uscirò attraverso l'Egitto:
5. morirà ogni primogenito nel paese di Egitto, dal primogenito del faraone che siede sul trono fino al primogenito della schiava che sta dietro la mola, e ogni primogenito del bestiame.
6. Un grande grido si alzerà in tutto il paese di Egitto, quale non vi fu mai e quale non si ripeterà mai più.
7. Ma contro tutti gli Israeliti neppure un cane punterà la lingua, né contro uomini, né contro bestie, perché sappiate che il Signore fa distinzione tra l'Egitto e Israele.
8. Tutti questi tuoi servi scenderanno a me e si prostreranno davanti a me, dicendo: Esci tu e tutto il popolo che ti segue! Dopo, io uscirò!". Mosè acceso di collera, si allontanò dal faraone.
9. Il Signore aveva appunto detto a Mosè: "Il faraone non vi ascolterà, perché si moltiplichino i miei prodigi nel paese d'Egitto".
10. Mosè e Aronne avevano fatto tutti questi prodigi davanti al faraone; ma il Signore aveva reso ostinato il cuore del faraone, il quale non lasciò partire gli Israeliti dal suo paese.
Przypisy:
11:1-2 - Bóg zapowiada ostatnią plagę na Egipt, śmierć pierworodnych, i nakazuje Izraelitom prosić Egipcjan o przedmioty ze srebra i złota. Ten akt symbolizuje Bożą sprawiedliwość, nagradzającą Izrael za niewolę i cierpienie (zob. także Rdz 15,14 i Prz 13,22).
11:3 - Pan obdarza Izraelitów łaską przed Egipcjanami, demonstrując swoją suwerenność i moc przemiany serc, nawet w narodzie uciskającym. Mojżesz jest traktowany z wielkim szacunkiem, podkreślając jego przywództwo i wpływ plag (zob. także Wj 3,21-22 i Dn 1,9).
11:4-6 - Mojżesz ogłasza dziesiątą plagę: śmierć pierworodnych w Egipcie, od syna faraona do syna niewolnicy. Wydarzenie to symbolizuje ostateczny sąd nad uciskiem i oporem faraona, pokazując, że Bóg jest sprawiedliwy i nie toleruje niesprawiedliwości (zob. także Psalm 135:8-9 i List do Hebrajczyków 12:23).
11:7 - Bóg czyni rozróżnienie między Egipcjanami a Izraelitami, zapewniając, że Jego ludowi nie stanie się żadna krzywda. Ten akt podkreśla przymierze Boga z Izraelem i Jego ochronę nad tymi, którzy przestrzegają Jego przykazań (zob. także Wj 9,4 i Mal 3,18).
11:9-10 - Pomimo plag, serce faraona pozostaje zatwardziałe, zgodnie z Bożym planem, aby znaki i cuda Boże mogły się w pełni objawić. To ukazuje cierpliwość Boga i głębszy cel Jego działań (zob. także Rz 9,17-18 i J 12,40).
Wersety związane z Esodo, 11:
Rozdział 11 Księgi Wyjścia zapowiada dziesiątą i ostatnią plagę na Egipt. W jaki sposób Bóg przygotowuje swój lud na rychłe wybawienie? Ten kluczowy tekst opisuje ostrzeżenie przed śmiercią pierworodnego, polecenie dla Izraelitów, aby prosili Egipcjan o kosztowności oraz wywyższenie Mojżesza w Egipcie. Rozdział obejmuje takie tematy, jak ostateczny sąd Boży, rozróżnienie między Izraelem a Egiptem oraz przygotowania do wyjścia z Egiptu. Księga Wyjścia 11 przygotowuje grunt pod ustanowienie Paschy. Zastanówcie się z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które odnoszą się do tematów sądu i odkupienia w tym kluczowym rozdziale.
Hebrajczyków 11:28: "Przez wiarę obchodził Paschę i pokropił krwią, aby niszczyciel nie dotknął pierworodnego Izraelitów." - Werset ten bezpośrednio odnosi się do ostatniej plagi egipskiej i ustanowienia Paschy, głównych tematów Księgi Wyjścia 11 i 12.
Objawienie 16:1: "Wtedy usłyszałem donośny głos dochodzący ze świątyni i mówiący do siedmiu aniołów: Idźcie i wylejcie siedem czasz gniewu Bożego na ziemię." - Plagi z Apokalipsy przypominają plagi Wyjścia, łącznie z ostatnią plagą wspomnianą w Księdze Wyjścia 11.
Psalmy 78:51: "Pobił wszystkich pierworodnych Egiptu, pierwocin męskości w namiotach Chama." - Psalm ten przypomina ostatnią plagę opisaną w Księdze Wyjścia 11, ukazując jej znaczenie w pamięci historycznej Izraela.
Rzymian 9:17: "Mówi bowiem Pismo do faraona: «Wskrzesiłem cię właśnie po to, aby okazać na tobie moją moc i aby rozsławiano moje imię po całej ziemi»." - Paweł cytuje Księgę Wyjścia 9:16, która odnosi się do zatwardziałości serca faraona wspomnianej w Księdze Wyjścia 11:10.
Amosa 4:10: "Zesłałem na was plagi, podobnie jak na Egipt. Zabiłem ich młodzieńców mieczem, pozwoliłem im pojmać konie. Napełniłem wasze nosy smrodem waszych obozów, lecz nie zwróciliście się do mnie – wyrocznia Pana”." - Amos nawiązuje do plag egipskich, w tym do śmierci pierworodnych wspomnianej w Księdze Wyjścia 11.
FAQ:
Co Bóg ogłosił w Księdze Wyjścia 11?
Bóg zapowiedział dziesiątą plagę, która miała spaść na Egipt – śmierć pierworodnych. Nakazał Izraelitom przygotować się na wyjście z Egiptu (Wyjścia 11:4-6).
Jak Izraelici przygotowywali się do wyjścia z Egiptu?
Izraelitom nakazano prosić Egipcjan o przedmioty ze srebra i złota oraz oznaczać swoje domy krwią baranka dla ochrony (Wyjścia 11:2-3; Wyjścia 12:7).
Jak faraon zareagował na ostatnią plagę?
Faraon pogrążył się w żałobie i wielkim cierpieniu, lecz nadal zatwardzał swe serce, pomimo zniszczeń spowodowanych przez dziesiątą plagę. (Wyjścia 11:8)
Jak śmierć pierworodnych wpłynęła na Egipt?
Śmierć pierworodnych wywołała wielkie oburzenie i cierpienie w całym Egipcie, co ostatecznie skłoniło faraona do zezwolenia Izraelitom na opuszczenie kraju. (Wyjścia 11:6-7)
Co Bóg obiecał Izraelitom po wyjściu z Egiptu?
Bóg obiecał Izraelitom, że zostaną uwolnieni od niewoli i pójdą do ziemi obiecanej, miejsca obfitości i pokoju (Wyjścia 11:7; Wyjścia 12:25)