1. O Senhor disse a Moisés: “Mandarei ainda outra praga sobre o faraó e sobre o Egito, e em consequência dela vos deixará partir daqui. Quando vos deixar partir, será definitivamente, será mesmo expulsando-vos daqui.
2. Dirás ao povo que cada homem peça ao seu vizinho, cada mulher à sua vizinha, objetos de prata e de ouro”.
3. O Senhor fez que o povo ganhasse o favor dos egípcios. Moisés mesmo era muito considerado no Egito pelos servos do faraó e por todo o povo.
4. Moisés disse: “Eis o que diz o Senhor: Pela meia-noite passarei através do Egito,
5. e morrerá todo primogênito na terra do Egito, desde o primogênito do faraó, que deveria assentar-se no seu trono, até o primogênito do escravo que faz girar a mó, assim como todo primogênito dos animais.
6. Haverá em toda a terra do Egito um clamor tal como nunca houve nem haverá jamais.
7. Quanto aos israelitas, porém, desde os homens até os animais, ninguém, nem mesmo um cão moverá a sua língua. Sabereis assim como o Senhor fez distinção entre os egípcios e os israelitas.
8. Então todos esses teus servos virão procurar-me e se prostrarão diante de mim, dizendo: ‘Vai-te, tu e todo o povo que te acompanha!’. E depois disso partirei”. Moisés, grandemente irado, saiu da casa do faraó.
9. O Senhor disse a Moisés: “O faraó não vos ouvirá, a fim de que meus prodígios se multipliquem no Egito”.
10. Moisés e Aarão tinham operado todos esses prodígios em presença do faraó. Mas o Senhor endureceu o coração do faraó, que não permitiu aos israelitas partirem de sua terra.
Bíblia Ave Maria - Wszystkie prawa zastrzeżone.
Przypisy:
11:1-2 - Bóg zapowiada ostatnią plagę na Egipt, śmierć pierworodnych, i nakazuje Izraelitom prosić Egipcjan o przedmioty ze srebra i złota. Ten akt symbolizuje Bożą sprawiedliwość, nagradzającą Izrael za niewolę i cierpienie (zob. także Rdz 15,14 i Prz 13,22).
11:3 - Pan obdarza Izraelitów łaską przed Egipcjanami, demonstrując swoją suwerenność i moc przemiany serc, nawet w narodzie uciskającym. Mojżesz jest traktowany z wielkim szacunkiem, podkreślając jego przywództwo i wpływ plag (zob. także Wj 3,21-22 i Dn 1,9).
11:4-6 - Mojżesz ogłasza dziesiątą plagę: śmierć pierworodnych w Egipcie, od syna faraona do syna niewolnicy. Wydarzenie to symbolizuje ostateczny sąd nad uciskiem i oporem faraona, pokazując, że Bóg jest sprawiedliwy i nie toleruje niesprawiedliwości (zob. także Psalm 135:8-9 i List do Hebrajczyków 12:23).
11:7 - Bóg czyni rozróżnienie między Egipcjanami a Izraelitami, zapewniając, że Jego ludowi nie stanie się żadna krzywda. Ten akt podkreśla przymierze Boga z Izraelem i Jego ochronę nad tymi, którzy przestrzegają Jego przykazań (zob. także Wj 9,4 i Mal 3,18).
11:9-10 - Pomimo plag, serce faraona pozostaje zatwardziałe, zgodnie z Bożym planem, aby znaki i cuda Boże mogły się w pełni objawić. To ukazuje cierpliwość Boga i głębszy cel Jego działań (zob. także Rz 9,17-18 i J 12,40).
Wersety związane z Êxodo, 11:
Rozdział 11 Księgi Wyjścia zapowiada dziesiątą i ostatnią plagę na Egipt. W jaki sposób Bóg przygotowuje swój lud na rychłe wybawienie? Ten kluczowy tekst opisuje ostrzeżenie przed śmiercią pierworodnego, polecenie dla Izraelitów, aby prosili Egipcjan o kosztowności oraz wywyższenie Mojżesza w Egipcie. Rozdział obejmuje takie tematy, jak ostateczny sąd Boży, rozróżnienie między Izraelem a Egiptem oraz przygotowania do wyjścia z Egiptu. Księga Wyjścia 11 przygotowuje grunt pod ustanowienie Paschy. Zastanówcie się z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które odnoszą się do tematów sądu i odkupienia w tym kluczowym rozdziale.
Hebrajczyków 11:28: "Przez wiarę obchodził Paschę i pokropił krwią, aby niszczyciel nie dotknął pierworodnego Izraelitów." - Werset ten bezpośrednio odnosi się do ostatniej plagi egipskiej i ustanowienia Paschy, głównych tematów Księgi Wyjścia 11 i 12.
Objawienie 16:1: "Wtedy usłyszałem donośny głos dochodzący ze świątyni i mówiący do siedmiu aniołów: Idźcie i wylejcie siedem czasz gniewu Bożego na ziemię." - Plagi z Apokalipsy przypominają plagi Wyjścia, łącznie z ostatnią plagą wspomnianą w Księdze Wyjścia 11.
Psalmy 78:51: "Pobił wszystkich pierworodnych Egiptu, pierwocin męskości w namiotach Chama." - Psalm ten przypomina ostatnią plagę opisaną w Księdze Wyjścia 11, ukazując jej znaczenie w pamięci historycznej Izraela.
Rzymian 9:17: "Mówi bowiem Pismo do faraona: «Wskrzesiłem cię właśnie po to, aby okazać na tobie moją moc i aby rozsławiano moje imię po całej ziemi»." - Paweł cytuje Księgę Wyjścia 9:16, która odnosi się do zatwardziałości serca faraona wspomnianej w Księdze Wyjścia 11:10.
Amosa 4:10: "Zesłałem na was plagi, podobnie jak na Egipt. Zabiłem ich młodzieńców mieczem, pozwoliłem im pojmać konie. Napełniłem wasze nosy smrodem waszych obozów, lecz nie zwróciliście się do mnie – wyrocznia Pana”." - Amos nawiązuje do plag egipskich, w tym do śmierci pierworodnych wspomnianej w Księdze Wyjścia 11.
FAQ:
Co Bóg ogłosił w Księdze Wyjścia 11?
Bóg zapowiedział dziesiątą plagę, która miała spaść na Egipt – śmierć pierworodnych. Nakazał Izraelitom przygotować się na wyjście z Egiptu (Wyjścia 11:4-6).
Jak Izraelici przygotowywali się do wyjścia z Egiptu?
Izraelitom nakazano prosić Egipcjan o przedmioty ze srebra i złota oraz oznaczać swoje domy krwią baranka dla ochrony (Wyjścia 11:2-3; Wyjścia 12:7).
Jak faraon zareagował na ostatnią plagę?
Faraon pogrążył się w żałobie i wielkim cierpieniu, lecz nadal zatwardzał swe serce, pomimo zniszczeń spowodowanych przez dziesiątą plagę. (Wyjścia 11:8)
Jak śmierć pierworodnych wpłynęła na Egipt?
Śmierć pierworodnych wywołała wielkie oburzenie i cierpienie w całym Egipcie, co ostatecznie skłoniło faraona do zezwolenia Izraelitom na opuszczenie kraju. (Wyjścia 11:6-7)
Co Bóg obiecał Izraelitom po wyjściu z Egiptu?
Bóg obiecał Izraelitom, że zostaną uwolnieni od niewoli i pójdą do ziemi obiecanej, miejsca obfitości i pokoju (Wyjścia 11:7; Wyjścia 12:25)
