1. Ecce autem convocatus vir Ephraim transiit contra aqui lonem, et dixerunt ad Iephte: “Quare vadens ad pugnam contra filios Ammon vocare nos noluisti, ut pergeremus tecum? Igitur incendemus domum tuam super te”.
2. Quibus ille respondit: “Disceptatio erat mihi et populo meo contra filios Ammon vehemens, vocavique vos, ut mihi praeberetis auxilium, et facere noluistis.
3. Quod cernens posui in manibus meis animam meam transivique ad filios Ammon, et tradidit eos Dominus in manus meas. Quid commerui, ut hodie adversum me consurgatis in proelium?”.
4. Vocatis itaque ad se cunctis viris Galaad, pugnabat contra Ephraim. Percusseruntque viri Galaad Ephraim, quia dixerat: “Fugitivi de Ephraim estis; Galaad habitat in medio Ephraim et Manasse”.
5. Occupaveruntque Galaaditae vada Iordanis, per quae Ephraim reversurus erat. Cumque venisset ad ea de Ephraim numero fugiens atque dixisset: “Obsecro, ut me transire permittatis”, dicebant ei Galaaditae: “Numquid Ephrathaeus es?”. Quo dicente: “Non sum”,
6. interrogabant eum: “Dic ergo: Scibboleth” (quod interpretatur Spica). Qui respondebat: “Sibboleth”, illud recte exprimere non valens. Statimque apprehensum iugulabant in ipso Iordanis transitu. Et ceciderunt in illo tempore de Ephraim quadraginta duo milia.
7. Iudicavitque Iephte Galaadites Israel sex annis et mortuus est ac sepultus in civitate sua in Galaad.
8. Post hunc iudicavit Israel Abesan de Bethlehem.
9. Qui habuit triginta filios et totidem filias emittens foras maritis dedit; et eiusdem numeri filiis suis accepit uxores forinsecus. Qui septem annis iudicavit Israel;
10. mortuusque est ac sepultus in Bethlehem.
11. Cui successit Ahialon Zabulonites et iudicavit Israel decem annis;
12. mortuusque est ac sepultus in Ahialon terrae Zabulon.
13. Post hunc iudicavit Israel Abdon filius Illel Pharathonites.
14. Qui habuit quadraginta filios et triginta ex eis nepotes ascendentes super septuaginta pullos asinarum. Et iudicavit Israel octo annis;
15. mortuusque est ac sepultus in Pharathon terrae Ephraim in monte Amalecite.
Przypisy:
12:1-7 - Konflikt między Jeftą a Efraimitami ilustruje podział w Izraelu i wagę jedności. Podziały mogą prowadzić do tragicznych i niepotrzebnych konsekwencji wśród ludu Bożego (zob. także Efezjan 4:3 i 1 Koryntian 1:10).
12:8-10 - Ibsan, następca Jeftego, podkreśla ciągłość przywództwa, ale także wagę moralności sędziego. Skuteczne przywództwo to takie, które troszczy się o dobro ludu (zob. także 1 P 5,2-3 i Mk 10,42-45).
12:11-12 - Elon, kolejny sędzia, sprawuje urząd krótko, co wzmacnia ideę, że przywództwo jest tymczasowe i powinno opierać się na boskich zasadach. Każdy sędzia, pomimo krótkiego urzędowania, odegrał ważną rolę w historii Izraela (zob. także Psalm 75:6-7 i List do Rzymian 13:1).
12:13-15 - Abdon, ostatni sędzia wspomniany w tym rozdziale, podkreśla potrzebę przywódców, którzy dążą do sprawiedliwości i uczciwości. Podkreśla to, że przywództwo musi zawsze kierować się zasadami Bożymi (zob. także Prz 29,2 i Iz 1,17).
12:6 - Wymowa słowa „Sibbolet” ukazuje wagę komunikacji i tożsamości w społeczeństwie. Różnice kulturowe i językowe mogą prowadzić do nieporozumień, ale jedność musi zwyciężyć (zob. także Gal 3,28 i Ef 4,4-6).
Wersety związane z Liber Iudicum, 12:
Rozdział 12 Sędziów kończy narrację Jeftego i wprowadza mniejszych sędziów. Jakie wnioski wyciągnęliśmy na temat jedności i przywództwa? Ten pełen napięcia tekst opisuje konflikt między Jeftem a Efraimitami, który zakończył się wojną domową. W rozdziale tym poruszane są takie tematy, jak duma plemienna, konsekwencje braku jedności i krótkotrwałość pokoju. Słowo „chibolete” staje się śmiertelnym sprawdzianem. Krótko wspomniano o trzech mniejszych sędziach. Rozważcie z nami pięć fragmentów biblijnych, które rzucają światło na niebezpieczeństwa wewnętrznego podziału przedstawione w tym otwierającym oczy rozdziale.
Mateusza 12:25: "Jezus, znając ich myśli, rzekł do nich: Każde królestwo wewnętrznie skłócone popadnie w ruinę i żadne miasto ani dom wewnętrznie skłócony nie ostoi się." - To nauczanie Jezusa odzwierciedla wewnętrzne konflikty Izraela widoczne w Sędziów 12.
Rzymian 12:18: "Jeśli to możliwe, o ile to od Ciebie zależy, żyj w pokoju ze wszystkimi." - Ta rada Pawła kontrastuje z wojowniczą postawą Efraimitów z Sędziów 12.
Przysłów 15:1: "Spokojna reakcja uśmierza gniew, ale ostre słowo wzbudza gniew." - Przysłowie to stanowi alternatywę dla podejścia Jeftego z Sędziów 12:1-4.
Jakuba 1:19-20: "Moi umiłowani bracia, pamiętajcie o tym: Bądźcie wszyscy prędcy do słuchania, nieskorzy do mówienia i nieskorzy do gniewu, gdyż gniew człowieka nie rodzi sprawiedliwości Bożej." - To wezwanie kontrastuje z pochopnymi działaniami opisanymi w rozdziale Sędziów 12.
1 Koryntian 1:10: "Bracia, w imieniu Pana naszego Jezusa Chrystusa, proszę was wszystkich, abyście byli zgodni w tym, co mówicie, aby nie było między wami podziałów, ale abyście byli zjednoczeni w tej samej myśli i tej samej opinii." - Wezwanie Pawła do jedności kontrastuje z podziałem między plemionami Izraela w Sędziów 12.
FAQ:
Jak Jefte poradził sobie ze sporem z plemieniem Efraima?
Jefte sprzeciwił się plemieniu Efraima, które nie udzieliło pomocy w bitwie z Ammonitami, co doprowadziło do wojny domowej, która zakończyła się klęską Efraimitów. (Sędziów 12:1-6)
Kim byli sędziowie, którzy zastąpili Jeftę?
Po Jeftem sędziami Izraela byli Ibsan, Elon i Abdon, którzy sprawowali władzę przez pewien czas. (Sędziów 12:8-15)
Jak długo panował Ibzan i jakie były jego osiągnięcia?
Ibsan rządził Izraelem przez siedem lat i miał trzydziestu synów i trzydzieści córek, a swoje córki wydawał za mąż za obcych i sprowadzał do plemienia. (Sędziów 12:8-10)
Czego możemy się dowiedzieć o przywództwie Jeftego?
Przywództwo Jeftego pokazuje, jak ważne jest dotrzymywanie obietnic składanych Bogu, a także jak stawiać czoła wyzwaniom wynikającym ze sporów plemiennych. (Sędziów 12:1-7)
W jaki sposób przywództwo Abdoma przyczyniło się do rozwoju Izraela?
Abdon rządził Izraelem przez osiem lat i zasłynął z czterdziestu synów i trzydziestu wnuków, którzy jeździli na siedmiuset osłach, symbolizujących dobrobyt i stabilność. (Sędziów 12:13-15)
