Liber Iob, 22
1. Respondens autem Eliphaz Themanites dixit:
1. ὑπολαβὼν δὲ Ελιφας ὁ Θαιμανίτης λέγει
2. “Numquid Deo prodesse potest homo, cum vix intellegens sibi ipse proderit?
2. πότερον οὐχὶ ὁ κύριός ἐστιν ὁ διδάσκων σύνεσιν καὶ ἐπιστήμην
3. Quid prodest Omnipotenti, si iustus fueris, aut quid ei confers, si immaculatam feceris viam tuam?
3. τί γὰρ μέλει τῷ κυρίῳ ἐὰν σὺ ἦσθα τοῖς ἔργοις ἄμεμπτος ἢ ὠφέλεια ὅτι ἁπλώσῃς τὴν ὁδόν σου
4. Numquid pro tua pietate arguet te et veniet tecum in iudicium?
4. ἦ λόγον σου ποιούμενος ἐλέγξει σε καὶ συνεισελεύσεταί σοι εἰς κρίσιν
5. Et non propter malitiam tuam plurimam et infinitas iniquitates tuas?
5. πότερον οὐχ ἡ κακία σού ἐστιν πολλή ἀναρίθμητοι δέ σού εἰσιν αἱ ἁμαρτίαι
6. Sumpsisti enim pignori fratres tuos sine causa et nudos spoliasti vestibus.
6. ἠνεχύραζες δὲ τοὺς ἀδελφούς σου διὰ κενῆς ἀμφίασιν δὲ γυμνῶν ἀφείλου
7. Aquam lasso non dedisti et esurienti cohibuisti panem.
7. οὐδὲ ὕδωρ διψῶντας ἐπότισας ἀλλὰ πεινώντων ἐστέρησας ψωμόν
8. Numquid viro forti brachio erit terra, et acceptus sedebit in ea?
8. ἐθαύμασας δέ τινων πρόσωπον ᾤκισας δὲ τοὺς ἐπὶ τῆς γῆς
9. Viduas dimisisti vacuas et lacertos pupillorum comminuisti.
9. χήρας δὲ ἐξαπέστειλας κενάς ὀρφανοὺς δὲ ἐκάκωσας
10. Propterea circumdatus es laqueis, et conturbat te subita formido.
10. τοιγαροῦν ἐκύκλωσάν σε παγίδες καὶ ἐσπούδασέν σε πόλεμος ἐξαίσιος
11. Vel tenebras non vides, et impetus aquarum opprimit te.
11. τὸ φῶς σοι σκότος ἀπέβη κοιμηθέντα δὲ ὕδωρ σε ἐκάλυψεν
12. “Nonne Deus excelsior caelo? Et inspice stellarum verticem: quam sublimis!”.
12. μὴ οὐχὶ ὁ τὰ ὑψηλὰ ναίων ἐφορᾷ τοὺς δὲ ὕβρει φερομένους ἐταπείνωσεν
13. Et dicis: “Quid enim novit Deus et quasi per caliginem iudicat?
13. καὶ εἶπας τί ἔγνω ὁ ἰσχυρός ἦ κατὰ τοῦ γνόφου κρινεῖ
14. Nubes latibulum eius, nec nostra considerat; et circa orbem caeli perambulat”.
14. νέφη ἀποκρυφὴ αὐτοῦ καὶ οὐχ ὁραθήσεται καὶ γῦρον οὐρανοῦ διαπορεύσεται
15. Numquid semitam saeculorum custodire cupis, quam calcaverunt viri iniqui?
15. μὴ τρίβον αἰώνιον φυλάξεις ἣν ἐπάτησαν ἄνδρες ἄδικοι
16. Qui sublati ante tempus suum, et fluvius subvertit fundamentum eorum.
16. οἳ συνελήμφθησαν ἄωροι ποταμὸς ἐπιρρέων οἱ θεμέλιοι αὐτῶν
17. Qui dicebant Deo: “Recede a nobis!” et “Quid faciet Omnipotens nobis?”.
17. οἱ λέγοντες κύριος τί ποιήσει ἡμῖν ἢ τί ἐπάξεται ἡμῖν ὁ παντοκράτωρ
18. Cum ille implesset domos eorum bonis, quorum sententia procul erat ab eo.
18. ὃς δὲ ἐνέπλησεν τοὺς οἴκους αὐτῶν ἀγαθῶν βουλὴ δὲ ἀσεβῶν πόρρω ἀπ’ αὐτοῦ
19. Videbunt iusti et laetabuntur, et innocens subsannabit eos:
19. ἰδόντες δίκαιοι ἐγέλασαν ἄμεμπτος δὲ ἐμυκτήρισεν
20. “Vere succisus est status eorum, et reliquias eorum devoravit ignis”.
20. εἰ μὴ ἠφανίσθη ἡ ὑπόστασις αὐτῶν καὶ τὸ κατάλειμμα αὐτῶν καταφάγεται πῦρ
21. Acquiesce igitur ei, et habeto pacem; et per haec habebis fructus optimos.
21. γενοῦ δὴ σκληρός ἐὰν ὑπομείνῃς εἶτ’ ὁ καρπός σου ἔσται ἐν ἀγαθοῖς
22. Suscipe ex ore illius legem et pone sermones eius in corde tuo.
22. ἔκλαβε δὲ ἐκ στόματος αὐτοῦ ἐξηγορίαν καὶ ἀνάλαβε τὰ ῥήματα αὐτοῦ ἐν καρδίᾳ σου
23. Si reversus fueris ad Omnipotentem, aedificaberis et longe facies iniquitatem a tabernaculo tuo.
23. ἐὰν δὲ ἐπιστραφῇς καὶ ταπεινώσῃς σεαυτὸν ἔναντι κυρίου πόρρω ἐποίησας ἀπὸ διαίτης σου τὸ ἄδικον
24. Comparabis tamquam terram aurum et tamquam glaream torrentis Ophir.
24. θήσῃ ἐπὶ χώματι ἐν πέτρᾳ καὶ ὡς πέτρᾳ χειμάρρους Ωφιρ
25. Eritque Omnipotens metallum tuum, et argentum coacervabitur tibi.
25. ἔσται οὖν σου ὁ παντοκράτωρ βοηθὸς ἀπὸ ἐχθρῶν καθαρὸν δὲ ἀποδώσει σε ὥσπερ ἀργύριον πεπυρωμένον
26. Tunc super Omnipotentem deliciis afflues et elevabis ad Deum faciem tuam.
26. εἶτα παρρησιασθήσῃ ἔναντι κυρίου ἀναβλέψας εἰς τὸν οὐρανὸν ἱλαρῶς
27. Supplex rogabis eum, et exaudiet te, et vota tua reddes.
27. εὐξαμένου δέ σου πρὸς αὐτὸν εἰσακούσεταί σου δώσει δέ σοι ἀποδοῦναι τὰς εὐχάς
28. Decernes rem, et veniet tibi, et in viis tuis splendebit lumen.
28. ἀποκαταστήσει δέ σοι δίαιταν δικαιοσύνης ἐπὶ δὲ ὁδοῖς σου ἔσται φέγγος
29. Quia humiliat eum, qui loquitur superba, et demissus oculis ipse salvabitur.
29. ὅτι ἐταπείνωσεν αὐτόν καὶ ἐρεῖς ὑπερηφανεύσατο καὶ κύφοντα ὀφθαλμοῖς σώσει
30. Eripiet innocentem, eripietur autem in munditia manuum suarum”.
30. ῥύσεται ἀθῷον καὶ διασώθητι ἐν καθαραῖς χερσίν σου
