Liber Iob, 11

1. Respondens autem Sophar Naamathites dixit:

1. ὑπολαβὼν δὲ Σωφαρ ὁ Μιναῖος λέγει

2. “Numquid illi, qui multa loquitur, non et respondetur? Aut vir verbosus iustificabitur?

2. ὁ τὰ πολλὰ λέγων καὶ ἀντακούσεται ἢ καὶ ὁ εὔλαλος οἴεται εἶναι δίκαιος εὐλογημένος γεννητὸς γυναικὸς ὀλιγόβιος

3. Vaniloquium tuum viros tacere faciet, et, cum ceteros irriseris, a nullo confutaberis?

3. μὴ πολὺς ἐν ῥήμασιν γίνου οὐ γάρ ἐστιν ὁ ἀντικρινόμενός σοι

4. Dixisti enim: “Purus est sermo meus, et mundus sum in conspectu tuo”.

4. μὴ γὰρ λέγε ὅτι καθαρός εἰμι τοῖς ἔργοις καὶ ἄμεμπτος ἐναντίον αὐτοῦ

5. Atque utinam Deus ipse loqueretur tecum et aperiret labia sua tibi,

5. ἀλλὰ πῶς ἂν ὁ κύριος λαλήσαι πρὸς σέ καὶ ἀνοίξει χείλη αὐτοῦ μετὰ σοῦ

6. ut ostenderet tibi secreta sapientiae et arcana consilia eius, et intellegeres quod multo minora quaerat a te, quam meretur iniquitas tua.

6. εἶτα ἀναγγελεῖ σοι δύναμιν σοφίας ὅτι διπλοῦς ἔσται τῶν κατὰ σέ καὶ τότε γνώσῃ ὅτι ἄξιά σοι ἀπέβη ἀπὸ κυρίου ὧν ἡμάρτηκας

7. Forsitan vestigia Dei comprehendes et usque ad perfectum Omnipotentem reperies?

7. ἦ ἴχνος κυρίου εὑρήσεις ἢ εἰς τὰ ἔσχατα ἀφίκου ἃ ἐποίησεν ὁ παντοκράτωρ

8. Excelsior caelo est, et quid facies? Profundior inferno, et quid cognosces?

8. ὑψηλὸς ὁ οὐρανός καὶ τί ποιήσεις βαθύτερα δὲ τῶν ἐν ᾅδου τί οἶδας

9. Longior terra mensura eius et latior mari.

9. ἢ μακρότερα μέτρου γῆς ἢ εὔρους θαλάσσης

10. Si subverterit vel concluserit et coarctaverit, quis contradicet ei?

10. ἐὰν δὲ καταστρέψῃ τὰ πάντα τίς ἐρεῖ αὐτῷ τί ἐποίησας

11. Ipse enim novit hominum vanitatem; et videns iniquitatem nonne considerat?

11. αὐτὸς γὰρ οἶδεν ἔργα ἀνόμων ἰδὼν δὲ ἄτοπα οὐ παρόψεται

12. Sed et vir vacuus cordatus fit, et homo tamquam pullum onagri nascitur.

12. ἄνθρωπος δὲ ἄλλως νήχεται λόγοις βροτὸς δὲ γεννητὸς γυναικὸς ἴσα ὄνῳ ἐρημίτῃ

13. Tu autem, si cor tuum firmaveris et expanderis ad eum manus tuas,

13. εἰ γὰρ σὺ καθαρὰν ἔθου τὴν καρδίαν σου ὑπτιάζεις δὲ χεῖρας πρὸς αὐτόν

14. si iniquitatem, quae est in manu tua, abstuleris a te, et non manserit in tabernaculo tuo iniustitia,

14. εἰ ἄνομόν τί ἐστιν ἐν χερσίν σου πόρρω ποίησον αὐτὸ ἀπὸ σοῦ ἀδικία δὲ ἐν διαίτῃ σου μὴ αὐλισθήτω

15. tunc levare poteris faciem tuam absque macula et eris stabilis et non timebis.

15. οὕτως γὰρ ἀναλάμψει σου τὸ πρόσωπον ὥσπερ ὕδωρ καθαρόν ἐκδύσῃ δὲ ῥύπον καὶ οὐ μὴ φοβηθῇς

16. Miseriae quoque oblivisceris et quasi aquarum, quae praeterierunt, recordaberis.

16. καὶ τὸν κόπον ἐπιλήσῃ ὥσπερ κῦμα παρελθὸν καὶ οὐ πτοηθήσῃ

17. Et quasi meridianus fulgor consurget tibi ad vesperam, et, cum te caligine tectum putaveris, orieris ut lucifer.

17. ἡ δὲ εὐχή σου ὥσπερ ἑωσφόρος ἐκ δὲ μεσημβρίας ἀνατελεῖ σοι ζωή

18. Et habebis fiduciam, proposita tibi spe, et defossus securus dormies.

18. πεποιθώς τε ἔσῃ ὅτι ἔστιν σοι ἐλπίς ἐκ δὲ μερίμνης καὶ φροντίδος ἀναφανεῖταί σοι εἰρήνη

19. Requiesces, et non erit qui te exterreat; et deprecabuntur faciem tuam plurimi.

19. ἡσυχάσεις γάρ καὶ οὐκ ἔσται ὁ πολεμῶν σε μεταβαλόμενοι δὲ πολλοί σου δεηθήσονται

20. Oculi autem impiorum deficient, et effugium peribit ab eis; et spes illorum exhalatio animae”.

20. σωτηρία δὲ αὐτοὺς ἀπολείψει ἡ γὰρ ἐλπὶς αὐτῶν ἀπώλεια ὀφθαλμοὶ δὲ ἀσεβῶν τακήσονται