Samuele 1, 8
1. Quando Samuele fu vecchio, stabilì giudici di Israele i suoi figli.
1. factum est autem cum senuisset Samuhel posuit filios suos judices Israël
2. Il primogenito si chiamava Ioèl, il secondogenito Abià; esercitavano l'ufficio di giudici a Bersabea.
2. fuitque nomen filii ejus primogeniti Johel et nomen secundi Abia judicum in Bersabee
3. I figli di lui però non camminavano sulle sue orme, perché deviavano dietro il lucro, accettavano regali e sovvertivano il giudizio.
3. et non ambulaverunt filii illius in viis ejus sed declinaverunt post avaritiam acceperuntque munera et perverterunt judicium
4. Si radunarono allora tutti gli anziani d'Israele e andarono da Samuele a Rama.
4. congregati ergo universi majores natu Israël venerunt ad Samuhel in Ramatha
5. Gli dissero: «Tu ormai sei vecchio e i tuoi figli non ricalcano le tue orme. Ora stabilisci per noi un re che ci governi, come avviene per tutti i popoli».
5. dixeruntque ei ecce tu senuisti et filii tui non ambulant in viis tuis constitue nobis regem ut judicet nos sicut universæ habent nationes
6. Agli occhi di Samuele era cattiva la proposta perché avevano detto: «Dacci un re che ci governi». Perciò Samuele pregò il Signore.
6. displicuitque sermo in oculis Samuhelis eo quod dixissent da nobis regem ut judicet nos et oravit Samuhel Dominum
7. Il Signore rispose a Samuele: «Ascolta la voce del popolo per quanto ti ha detto, perché costoro non hanno rigettato te, ma hanno rigettato me, perché io non regni più su di essi.
7. dixit autem Dominus ad Samuhel audi vocem populi in omnibus quæ loquuntur tibi non enim te abiecerunt sed me ne regnem super eos
8. Come si sono comportati dal giorno in cui li ho fatti uscire dall'Egitto fino ad oggi, abbandonando me per seguire altri dei, così intendono fare a te.
8. juxta omnia opera sua quæ fecerunt a die qua eduxi eos de Ægypto usque ad diem hanc sicut dereliquerunt me et servierunt diis alienis sic faciunt etiam tibi
9. Ascolta pure la loro richiesta, però annunzia loro chiaramente le pretese del re che regnerà su di loro».
9. nunc ergo audi vocem eorum verumtamen contestare eos et prædic eis jus regis qui regnaturus est super eos
10. Samuele riferì tutte le parole del Signore al popolo che gli aveva chiesto un re.
10. dixit itaque Samuhel omnia verba Domini ad populum qui petierat a se regem
11. Disse loro: «Queste saranno le pretese del re che regnerà su di voi: prenderà i vostri figli per destinarli ai suoi carri e ai suoi cavalli, li farà correre davanti al suo cocchio,
11. et ait hoc erit jus regis qui imperaturus est vobis filios vestros tollet et ponet in curribus suis facietque sibi equites et præcursores quadrigarum suarum
12. li farà capi di migliaia e capi di cinquantine; li costringerà ad arare i suoi campi, a mietere le sue messi, ad apprestargli armi per le sue battaglie e attrezzature per i suoi carri.
12. et constituet sibi tribunos et centuriones et aratores agrorum suorum et messores segetum et fabros armorum et curruum suorum
13. Prenderà anche le vostre figlie per farle sue profumiere e cuoche e fornaie.
13. filias quoque vestras faciet sibi unguentarias et focarias et panificas
14. Si farà consegnare ancora i vostri campi, le vostre vigne, i vostri oliveti più belli e li regalerà ai suoi ministri.
14. agros quoque vestros et vineas et oliveta optima tollet et dabit servis suis
15. Sulle vostre sementi e sulle vostre vigne prenderà le decime e le darà ai suoi consiglieri e ai suoi ministri.
15. sed et segetes vestras et vinearum reditus addecimabit ut det eunuchis et famulis suis
16. Vi sequestrerà gli schiavi e le schiave, i vostri armenti migliori e i vostri asini e li adopererà nei suoi lavori.
16. servos etiam vestros et ancillas et juvenes optimos et asinos auferet et ponet in opere suo
17. Metterà la decima sui vostri greggi e voi stessi diventerete suoi schiavi.
17. greges vestros addecimabit vosque eritis ei servi
18. Allora griderete a causa del re che avrete voluto eleggere, ma il Signore non vi ascolterà».
18. et clamabitis in die illa a facie regis vestri quem elegistis vobis et non exaudiet vos Dominus in die illa
19. Il popolo non diede retta a Samuele e rifiutò di ascoltare la sua voce, ma gridò: «No, ci sia un re su di noi.
19. noluit autem populus audire vocem Samuhel sed dixerunt nequaquam rex enim erit super nos
20. Saremo anche noi come tutti i popoli; il nostro re ci farà da giudice, uscirà alla nostra testa e combatterà le nostre battaglie».
20. et erimus nos quoque sicut omnes gentes et judicabit nos rex noster et egredietur ante nos et pugnabit bella nostra pro nobis
21. Samuele ascoltò tutti i discorsi del popolo e li riferì all'orecchio del Signore.
21. et audivit Samuhel omnia verba populi et locutus est ea in auribus Domini
22. Rispose il Signore a Samuele: «Ascoltali; regni pure un re su di loro». Samuele disse agli Israeliti: «Ciascuno torni alla sua città!».
22. dixit autem Dominus ad Samuhel audi vocem eorum et constitue super eos regem et ait Samuhel ad viros Israël vadat unusquisque in civitatem suam
