1. El día en que los hijos de Dios fueron a presentarse delante del Señor, también fue el Adversario en medio de ellos, para presentarse delante del Señor.
2. El Señor le dijo: "¿De dónde vienes?". El Adversario respondió al Señor: "De rondar por la tierra, yendo de aquí para allá".
3. Entonces el Señor le dijo: "¿Te has fijado en mi servidor Job? No hay nadie como él sobre la tierra: es un hombre íntegro y recto, temeroso de Dios y alejado del mal. Él todavía se mantiene firme en su integridad, y en vano me has instigado contra él para perderlo".
4. El Adversario respondió al Señor: "¡Piel por piel! Un hombre da todo lo que tiene a cambio de su vida.
5. Pero extiende tu mano contra él y tócalo en sus huesos y en su carne: ¡seguro que te maldecirá en la cara!".
6. El Señor respondió al Adversario: "Está bien. Ahí lo tienes en tu poder, pero respétale la vida".
7. El Adversario se alejó de la presencia del Señor, e hirió a Job con una úlcera maligna, desde la planta de los pies hasta la cabeza.
8. Job tomó entonces un pedazo de teja para rascarse, y permaneció sentado en medio de la ceniza.
9. Su mujer le dijo: "¿Todavía vas a mantenerte firme en tu integridad? Maldice a Dios y muere de una vez".
10. Pero él le respondió: "Hablas como una mujer insensata. Si aceptamos de Dios lo bueno, ¿no aceptaremos también lo malo?". En todo esto, Job no pecó con sus labios.
11. Tres amigos de Job se enteraron de todos los males que le habían sobrevenido, y llegaron cada uno de su país. Eran Elifaz de Temán, Bildad de Súaj y Sofar de Naamá, los cuales se pusieron de acuerdo para ir a expresarle sus condolencias y consolarlo.
12. Al divisarlo de lejos, no lo reconocieron. Entonces se pusieron a llorar a gritos, rasgaron sus mantos y arrojaron polvo sobre sus cabezas.
13. Después permanecieron sentados en el suelo junto a él, siete días y siete noches, sin decir una sola palabra, porque veían que su dolor era muy grande.
Przypisy:
2:1-6 - Drugie niebiańskie spotkanie Boga z Szatanem potwierdza uczciwość Hioba, który pozostaje wierny nawet po nieszczęściach. Podkreśla to charakter Hioba i wagę wytrwałości w wierze w obliczu przeciwności (zob. także Jk 1,2-4 i 1 P 1,6-7).
2:7-8 - Choroba Hioba to ekstremalna próba cierpienia fizycznego i emocjonalnego. Ból, który znosi, uwydatnia realność ludzkiego cierpienia i kruchość ludzkiej kondycji (zob. także Psalm 38:3-4 i 2 Koryntian 4:16-18).
2:9-10 - Żona Hioba sugeruje mu, by przeklął Boga i umarł, ukazując ból i beznadzieję, jakie niesie ze sobą cierpienie. Reakcja Hioba świadczy o jego niezachwianej wierze i wytrwałości, przypominając nam o tym, jak ważne jest ufanie Bogu, nawet gdy otaczający nas ludzie wątpią (zob. także Rz 14,8 i Flp 4,13).
2:11-13 - Wizyta przyjaciół Hioba, którzy przychodzą go pocieszyć, ilustruje rolę wspólnoty w cierpieniu. Jednak ich obecność i początkowa cisza odzwierciedlają również trudność zrozumienia cierpienia innych (zob. także Gal 6,2 i 2 Kor 1,3-4).
02:13 - Milczenie przyjaciół Hioba, którzy pogrążeni w żałobie towarzyszą mu, podkreśla głębię jego cierpienia. Czasami obecność i słuchanie są ważniejsze niż próby werbalnego wyjaśniania czy pocieszania (zob. także Prz 25,11 i Koh 3,1-8).
Wersety związane z Job, 2:
Rozdział 2 Hioba intensyfikuje próbę sprawiedliwych. Jak Hiob reaguje na utratę zdrowia? Ten pełen mocy tekst opisuje drugie wyzwanie rzucone Szatanowi, fizyczne cierpienie Hioba oraz przedstawienie jego żony i przyjaciół. W rozdziale poruszane są takie tematy, jak uczciwość pod presją, rola małżonka w procesach i początek debaty o cierpieniu. Hioba 2 przygotowuje grunt pod dyskusje teologiczne, które po nim nastąpią. Odkryj z nami pięć fragmentów biblijnych, które odnoszą się do głębokich tematów tego kluczowego rozdziału.
2 Koryntian 12:7: "Abym się więc nie wywyższał, dano mi cierń w ciele, posłańca szatana, aby mnie dręczył." - Ten fragment nawiązuje do fizycznego cierpienia Hioba, na które Bóg pozwolił w drugim rozdziale Księgi Hioba, pokazując, że cierpienie może mieć boski cel.
Jakuba 1:12: "Szczęśliwy człowiek, który wytrwa w próbie, bo po przejściu otrzyma koronę życia, którą Bóg obiecał tym, którzy go miłują." - Werset ten odzwierciedla wytrwałość Hioba w obliczu prób opisanych w Księdze Hioba 2.
Objawienie 2:10: "Nie bój się tego, co będziesz cierpieć. Powiadam wam, diabeł wtrąci niektórych z was do więzienia, aby was wypróbować, i będziecie prześladowani przez dziesięć dni. Bądź wierny aż do śmierci, a dam ci koronę życia." - Ten fragment nawiązuje do próby wierności, przed jaką staje Hiob w 2. rozdziale Księgi Hioba, podkreślając znaczenie wierności pośród cierpienia.
Rzymian 12:15: "Radujcie się z tymi, którzy się radują; płacz z tymi, którzy płaczą." - Werset ten odzwierciedla postawę przyjaciół Hioba z 2:11-13, którzy przyszli, aby go pocieszyć i płakać razem z nim.
1 Piotra 3:9: "Nie oddawajcie złem za zło ani obelgą za zniewagę; wręcz przeciwnie, błogosławią; na to bowiem zostaliście powołani, aby otrzymać błogosławieństwo w dziedzictwie." - Ten fragment kontrastuje z sugestią żony Hioba zawartą w wersecie 2:9, która podkreśla wagę zachowywania nieskazitelności nawet w obliczu przeciwności losu.
FAQ:
Co się wydarzyło podczas drugiej próby Hioba?
Szatan, ponownie wystawiając na próbę wiarę Hioba, prosił Boga, aby pozwolił mu wpłynąć na ciało Hioba. Hiob został obolały z powodu bolesnych wrzodów, ale nie złorzeczył Bogu. (Hi 2:1-8)
Jak żona Hioba zareagowała na jego cierpienie?
Żona Hioba zaproponowała mu, aby przeklął Boga i umarł, ale Hiob ją zganił, mówiąc, że powinien przyjmować dobro i zło, które Bóg dopuszcza. (Hioba 2:9-10)
Jak przyjaciele Hioba zareagowali na jego cierpienie?
Trzej przyjaciele Hioba: Elifaz, Bildad i Sofar, przyszli go odwiedzić i widząc jego cierpienie, milczeli przez siedem dni, nie mówiąc z powodu smutku. (Hiob 2:11-13)
Jaki był stosunek Hioba do cierpienia fizycznego?
Nawet w obliczu silnego bólu Hiob nie zbuntował się przeciwko Bogu. Kwestionował swoje istnienie, ale zachował ufność w Bogu. (Hiob 2:7-10)
Czego cierpienie Hioba uczy nas o wierze?
Cierpienie Hioba uczy nas, że prawdziwa wiara nie zależy od dóbr materialnych, ale opiera się na niezachwianym zaufaniu do Boga, bez względu na okoliczności. (Hiob 2:9-10)