1. Unto the end. The understanding of the sons of Korah.
2. As the deer longs for fountains of water, so my soul longs for you, O God.
3. My soul has thirsted for the strong living God. When will I draw close and appear before the face of God?
4. My tears have been my bread, day and night. Meanwhile, it is said to me daily: “Where is your God?”
5. These things I have remembered; and my soul within me, I have poured out. For I will cross into the place of the wonderful tabernacle, all the way to the house of God, with a voice of exultation and confession, the sound of feasting.
6. Why are you sad, my soul? And why do you disquiet me? Hope in God, for I will still confess to him: the salvation of my countenance,
7. and my God. My soul has been troubled within myself. Because of this, I will remember you from the land of the Jordan and from Hermon, from the little mountain.
8. Abyss calls upon abyss, with the voice of your floodgate. All your heights and your waves have passed over me.
9. In the daylight, the Lord has ordered his mercy; and in the night, a canticle to him. With me is a prayer to the God of my life.
10. I will say to God, “You are my supporter. Why have you forgotten me? And why do I walk in mourning, while my adversary afflicts me?”
11. While my bones are being broken, my enemies, who trouble me, have reproached me. Meanwhile, they say to me every single day, “Where is your God?”
12. My soul, why are you saddened? And why do you disquiet me? Hope in God, for I will still confess to him: the salvation of my countenance and my God.
Przypisy:
41:1-3 - Psalm rozpoczyna się błogosławieństwem dla tych, którzy troszczą się o potrzebujących. Hojność odzwierciedla charakter Boga i przynosi błogosławieństwa duchowe i fizyczne. Podkreśla to wagę troski o ubogich i uciśnionych (zob. również Prz 19,17 i Mt 25,40).
41:4-6 - Psalmista przyznaje się do swojej słabości i woła do Boga o miłosierdzie. To wyznanie ukazuje ludzką słabość i potrzebę szukania Bożej pomocy w trudnych chwilach (zob. także Ps 30,2 i Jk 5,14-15).
41:7-9 - Zdrada ze strony przyjaciół jest motywem przewodnim, a psalmista wyraża swój smutek z powodu niewdzięczności. Odzwierciedla to rzeczywistość złożonych relacji i potrzebę zaufania Bogu jako schronieniu (zob. także Psalm 55,12-14 i Jana 13,18).
41:10-12 - Po wołanie o uzdrowienie następuje wiara w Boga, który obiecuje psalmiście uzdrowienie. Wiara w Boga jest powracającym tematem, podkreślającym Jego wierność w czasach kryzysu (zob. także Psalm 30:11-12 i Izajasz 41:10).
41:13:00 - Psalm kończy się deklaracją uwielbienia Pana. Ten wyraz czci wyraża uznanie dla suwerenności i dobroci Boga, zachęcając wiernych do wytrwania w wierze (zob. także Psalm 136:1 i List do Filipian 4:20).
Wersety związane z Psalms, 41:
Psalm 41, przypisywany Dawidowi, porusza temat współczucia. W jaki sposób Bóg błogosławi tych, którzy opiekują się potrzebującymi? Ten inspirujący wiersz kontrastuje boską dobroć z ludzką zdradą. Psalmista zastanawia się nad miłosierdziem Boga wobec współczujących, nawet pośród chorób i sprzeciwu. Tekst zapowiada także zdradę, której grozi Jezus, jak wspomniano w Nowym Testamencie. Psalm 41 podkreśla znaczenie prawości i zaufania Bogu. Medytuj z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które odzwierciedlają ponadczasowe zasady tego pocieszającego psalmu.
Mateusza 26:23: "Jezus odpowiedział: „Ten, który jadł z mojego talerza, ten mnie zdradzi”." - Werset ten nawiązuje do Psalmu 41:9, gdzie psalmista mówi o zdradzie bliskiego przyjaciela, co zapowiada zdradę Jezusa przez Judasza.
Przysłów 14:21: "Kto gardzi bliźnim, grzeszy, lecz szczęśliwy jest ten, kto z życzliwością odnosi się do potrzebujących." - Przysłowie to nawiązuje do tematu Psalmu 41,1-3, który mówi o błogosławieństwie, jakie daje troska o potrzebujących.
Jana 13:18: "Nie mam na myśli was wszystkich; Wiem, które wybrałem. Ale tak się stanie, aby wypełniło się Pismo: «Ten, który jadł mój chleb, zwrócił się przeciwko mnie»." - Jezus bezpośrednio cytuje Psalm 41:9, odnosząc go do swojej sytuacji z Judaszem.
Jakuba 5:15: "A modlitwa odmawiana z wiarą uzdrowi chorego; Pan go podniesie. A jeśli dopuścił się grzechów, zostaną mu odpuszczone." - Werset ten nawiązuje do tematu uzdrowienia i odnowy obecnego w Psalmie 41:3-4.
Łukasza 6:35: "Ale miłujcie swoich wrogów, czyńcie im dobrze i pożyczajcie im, nie oczekując niczego w zamian. Wtedy wasza nagroda będzie wielka i będziecie dziećmi Najwyższego, bo jest dobry dla niewdzięcznych i złych." - To nauczanie Jezusa odzwierciedla postawę psalmisty z Psalmu 41,10-12, który szuka miłosierdzia Bożego pomimo zdrady swoich wrogów.
FAQ:
O co psalmista prosi Boga w Psalmie 41?
Psalmista prosi Boga o miłosierdzie i uzdrowienie, cierpiąc z powodu choroby i zdrady. Woła również o ochronę przed wrogami. (Psalm 41:1-3)
Co oznacza słowo „błogosławiony” w Psalmie 41?
Błogosławiony oznacza błogosławiony, szczęśliwy. Psalmista oświadcza, że ci, którzy pomagają ubogim, będą błogosławieni przez Boga. (Psalm 41:1-2)
W jaki sposób psalmista wyraża swój ból w Psalmie 41?
Psalmista mówi o swoim smutku i udręce z powodu zdrady bliskiego przyjaciela i swojej choroby, prosząc Boga o miłosierdzie. (Psalm 41:9)
Co psalmista mówi o wrogach w Psalmie 41?
Psalmista prosi Boga, aby nie pozwolił, by jego wrogowie zwyciężyli, i aby jego pomoc pochodziła od Boga, aby jego wiara została przywrócona. (Psalm 41:10-11)
Jakie jest zakończenie Psalmu 41?
Psalm kończy się deklaracją zaufania Bogu, dziękczynieniem za Jego miłosierdzie i uzdrowienie oraz potwierdzeniem Jego ochrony. (Psalm 41:13)
