1. Há ainda outro mal que eu tenho visto debaixo do sol, e que pesa grandemente sobre o homem:
2. Uma pessoa a quem Deus deu riquezas, bens e honras, a quem nada falta de quantas coisas deseja, mas a quem Deus não concedeu faculdade para comer de tudo isso, porque virá um estranho que há-de devorar tudo; isto é uma vaidade e uma grande miséria.
3. Se um homem tiver um cento de filhos, se viver muitos anos, e contar numerosos dias de vida, e a sua alma se não utilizar dos bens que possui, e se vier a ser privado de sepultura, deste homem não duvido afirmar que um aborto vale mais do que ele.
4. Com efeito, o aborto veio ao mundo debalde, e vai para as trevas (do sepulcro), e o seu nome ficará sepultado no esquecimento,
5. sem ter visto nem conhecido o sol. Mais vale a sua sorte que a deste homem.
6. (Porém o avarento), ainda que vivesse dois mil anos, se não gozou dos seus bens, porventura não irá tudo (com ele) para o mesmo lugar (que é o túmulo)?
7. Todo o trabalho do homem é para a sua boca, mas as suas aspirações não se satisfazem.
8. Qual é a vantagem do sábio sobre o insensato? Qual é a do pobre, que se sabe conduzir na vida?
9. Melhor é ter diante dos olhos o que se há-de desejar, do que desejar o que se ignora. Mas também isto é vaidade e aflição de espírito.
10. Aquele que há-de ser, foi já chamado pelo seu nome; sabe-se que ele é homem, e que não pode disputar em juízo contra quem é mais forte do que ele. (ver nota)
11. Onde há muitas palavras, há muita vaidade. Que aproveita o homem com isso?
Przypisy:
6:1-2 - Fragment ten mówi o frustracji wynikającej z posiadania bogactw bez możliwości cieszenia się nimi. Ujawnia to daremność życia wyłącznie po to, by gromadzić dobra, bez możliwości czerpania z nich radości (zob. także Łk 12,16-21 i Jk 4,14).
6:3-5 - Autor porównuje długie, niespełnione życie do martwego dziecka, odzwierciedlając daremność życia bez celu i radości w Bogu. Podkreśla to wartość życia z duchowym sensem (zob. także Hiob 3:16 i Kohelet 4:3).
6:7 - Ludzkie pragnienia nigdy nie są w pełni zaspokojone. Ciągłe poszukiwanie czegoś więcej może być błędnym i niekończącym się cyklem, podkreślającym potrzebę szukania satysfakcji poza dobrami materialnymi (zob. także Księga Przysłów 27:20 i Ewangelia Mateusza 6:19-21).
6:10-11 - Podkreślana jest suwerenność Boga nad życiem i ludzkimi ograniczeniami. Człowiek nie może walczyć z Bogiem, a jego liczne pragnienia nie zmieniają przeznaczenia, które Bóg mu przeznaczył (zob. także Izajasz 45:9 i Rzymian 9:20-21).
06:12 - Życie ludzkie jest krótkie i pełne niepewności. Mądrość tkwi w rozpoznaniu tej rzeczywistości i zaufaniu Bogu, że zrozumie, co jest naprawdę dobre (zob. także Jk 4,13-15 i Psalm 90,12).
Wersety związane z Eclesiastes, 6:
Rozdział 6 Księgi Kaznodziei omawia ludzkie niezadowolenie. Dlaczego obfitość nie zawsze przynosi zadowolenie? Ten wnikliwy tekst bada frustrację wynikającą z niespełnionych pragnień i oczywistą niesprawiedliwość w rozdzielaniu błogosławieństw. W rozdziale poruszane są takie tematy, jak daremność bogactwa bez możliwości cieszenia się nim i granice ludzkiego zrozumienia. Rozdział Kaznodziei 6 wzywa nas do poszukiwania głębszej perspektywy na życie. Przyjrzyjmy się pięciu fragmentom biblijnym, które przeplatają się z wnikliwymi obserwacjami zawartymi w tym intrygującym rozdziale.
Łukasza 12:15: "I rzekł do nich: Uważajcie! Wystrzegajcie się wszelkiego rodzaju chciwości; Życie człowieka nie zależy od ilości jego posiadłości." - Potwierdza to obserwację Kaznodziei dotyczącą daremności gromadzenia bogactwa.
Filipian 4:11-12: "Nie mówię tego dlatego, że jestem w potrzebie, ponieważ nauczyłem się dostosowywać do każdych okoliczności. Wiem, jak to jest być w potrzebie i wiem, jak to jest mieć pod dostatkiem. Poznałem sekret szczęśliwego życia w każdej sytuacji, niezależnie od tego, czy jestem dobrze odżywiony, głodny, mając dużo, czy będąc w potrzebie." - Oferuje perspektywę zadowolenia, która kontrastuje z niezadowoleniem opisanym w Kaznodziei.
1 Tymoteusza 6:6-8: "W rzeczywistości pobożność pełna zadowolenia jest wielkim źródłem zysku, ponieważ niczego nie przynieśliśmy na ten świat i nic z niego nie możemy zabrać; Mając zatem co jeść i w co się ubrać, poprzestawajmy na tym." - Nawiązuje i rozwija temat zadowolenia wspomniany w Kaznodziei.
Jakuba 4:13-15: "Słuchajcie teraz wy, którzy mówicie: „Dziś lub jutro pojedziemy do tego czy tamtego miasta, spędzimy tam rok, zrobimy interesy i zarobimy pieniądze”. Nawet nie wiesz, co Cię jutro spotka! Jakie jest Twoje życie? Jesteście jak mgła, która pojawia się na chwilę, a potem rozwiewa. Zamiast tego powinni powiedzieć: „Jeśli Pan zechce, będziemy żyć i robić to czy tamto”." - Odzwierciedla temat niepewności życia i ludzkich planów poruszony w Kaznodziei.
Mateusza 6:25: "Dlatego mówię wam, nie martwcie się o swoje życie, o to, co będziecie jeść i pić; ani swymi ciałami, w co się ubrać. Czyż życie nie jest ważniejsze od pożywienia, a ciało od odzienia?" - Oferuje alternatywną perspektywę dla niepokoju o podstawowe potrzeby wspomnianego w Kaznodziei.
FAQ:
Dlaczego bogactwo bez zaspokojenia jest bezwartościowe według Księgi Koheleta 6?
Kaznodzieja stwierdza, że człowiek może mieć bogactwo, zaszczyty i liczne potomstwo, ale bez korzystania z tych błogosławieństw jego życie staje się puste. Lepiej byłoby dla niego, gdyby się nigdy nie narodził. (Księga Koheleta 6:1-6)
W jaki sposób Księga Koheleta 6 opisuje ograniczenia ludzkiej mądrości?
W rozdziale tym podkreślono, że człowiek nie jest w stanie wiedzieć, co jest dla niego naprawdę dobre, ani co go czeka po śmierci, co pokazuje ograniczenia ludzkiej wiedzy (Kaznodziei Salomona 6:12).
Co oznacza stwierdzenie, że „pragnienie duszy nie jest zaspokojone”?
Oznacza to, że bez względu na to, ile bogactwa, sławy czy przyjemności posiada człowiek, jego dusza nigdy nie będzie w pełni zaspokojona, ponieważ poszukiwanie więcej nigdy się nie kończy. (Kaznodziei Salomona 6:7)
Jaki jest związek pomiędzy przeznaczeniem a suwerennością Boga w Księdze Koheleta 6?
Z rozdziału tego dowiadujemy się, że Bóg już wiele postanowił, a człowiek nie może Go o to pytać, ponieważ On ma władzę nad przyszłością i przeznaczeniem człowieka. (Kaznodziei Salomona 6:10)
Do jakich wniosków doszedł Kaznodzieja na temat poszukiwania sensu?
Dochodzi do wniosku, że poszukiwanie sensu bez Boga jest daremne, ponieważ życie jest ulotne i pełne niepewności. Prawdziwy cel znajduje się w Bogu. (Kaznodziei Salomona 6:11-12)
