1. Yavé dijo a Moisés: «No mandaré más que esta última plaga sobre Faraón y sobre su pueblo. Después dejará que salgan, o más bien él mismo los echará fuera a todos ustedes.
2. No olvides de decir a todo mi pueblo que cada uno pida a su amigo, y cada mujer a su vecina, objetos de oro y plata.»
3. Yavé hizo que los egipcios acogieran esta petición; además Moisés era un personaje en todo Egipto, y lo consideraban tanto los ministros como la gente del pueblo.
4. Moisés dijo: «Esto dice Yavé: A media noche saldré a recorrer Egipto
5. y en Egipto morirán todos los primogénitos, desde el primogénito de Faraón que se sienta en el trono, hasta el de la esclava que mueve la piedra del molino, y todos los primeros nacidos de los animales.
6. Y se escuchará un clamor tan grande en todo Egipto como nunca lo hubo ni lo habrá jamás.
7. Pero entre los hijos de Israel, ni siquiera un perro llorará por la muerte de un hombre o por la muerte de animales, y ustedes sabrán que Yavé hace distinción entre egipcios e israelitas.
8. Todos tus ministros vendrán a mí, se postrarán delante de mí y me pedirán por favor que nos vayamos, yo y todo el pueblo de Israel. Después de esto, nos iremos.» Moisés volvió muy enojado de la presencia de Faraón.
9. Yavé dijo a Moisés: «A ustedes no los escuchará Faraón, y gracias a esto serán más todavía mis prodigios en la tierra de Egipto.»
10. Pues, mientras Moisés y Aarón obraban todos estos prodigios delante de Faraón, Yavé lo mantenía en su negativa, y seguía negándose a que Israel saliera de su país.
Przypisy:
11:1-2 - Bóg zapowiada ostatnią plagę na Egipt, śmierć pierworodnych, i nakazuje Izraelitom prosić Egipcjan o przedmioty ze srebra i złota. Ten akt symbolizuje Bożą sprawiedliwość, nagradzającą Izrael za niewolę i cierpienie (zob. także Rdz 15,14 i Prz 13,22).
11:3 - Pan obdarza Izraelitów łaską przed Egipcjanami, demonstrując swoją suwerenność i moc przemiany serc, nawet w narodzie uciskającym. Mojżesz jest traktowany z wielkim szacunkiem, podkreślając jego przywództwo i wpływ plag (zob. także Wj 3,21-22 i Dn 1,9).
11:4-6 - Mojżesz ogłasza dziesiątą plagę: śmierć pierworodnych w Egipcie, od syna faraona do syna niewolnicy. Wydarzenie to symbolizuje ostateczny sąd nad uciskiem i oporem faraona, pokazując, że Bóg jest sprawiedliwy i nie toleruje niesprawiedliwości (zob. także Psalm 135:8-9 i List do Hebrajczyków 12:23).
11:7 - Bóg czyni rozróżnienie między Egipcjanami a Izraelitami, zapewniając, że Jego ludowi nie stanie się żadna krzywda. Ten akt podkreśla przymierze Boga z Izraelem i Jego ochronę nad tymi, którzy przestrzegają Jego przykazań (zob. także Wj 9,4 i Mal 3,18).
11:9-10 - Pomimo plag, serce faraona pozostaje zatwardziałe, zgodnie z Bożym planem, aby znaki i cuda Boże mogły się w pełni objawić. To ukazuje cierpliwość Boga i głębszy cel Jego działań (zob. także Rz 9,17-18 i J 12,40).
Wersety związane z Exodo, 11:
Rozdział 11 Księgi Wyjścia zapowiada dziesiątą i ostatnią plagę na Egipt. W jaki sposób Bóg przygotowuje swój lud na rychłe wybawienie? Ten kluczowy tekst opisuje ostrzeżenie przed śmiercią pierworodnego, polecenie dla Izraelitów, aby prosili Egipcjan o kosztowności oraz wywyższenie Mojżesza w Egipcie. Rozdział obejmuje takie tematy, jak ostateczny sąd Boży, rozróżnienie między Izraelem a Egiptem oraz przygotowania do wyjścia z Egiptu. Księga Wyjścia 11 przygotowuje grunt pod ustanowienie Paschy. Zastanówcie się z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które odnoszą się do tematów sądu i odkupienia w tym kluczowym rozdziale.
Hebrajczyków 11:28: "Przez wiarę obchodził Paschę i pokropił krwią, aby niszczyciel nie dotknął pierworodnego Izraelitów." - Werset ten bezpośrednio odnosi się do ostatniej plagi egipskiej i ustanowienia Paschy, głównych tematów Księgi Wyjścia 11 i 12.
Objawienie 16:1: "Wtedy usłyszałem donośny głos dochodzący ze świątyni i mówiący do siedmiu aniołów: Idźcie i wylejcie siedem czasz gniewu Bożego na ziemię." - Plagi z Apokalipsy przypominają plagi Wyjścia, łącznie z ostatnią plagą wspomnianą w Księdze Wyjścia 11.
Psalmy 78:51: "Pobił wszystkich pierworodnych Egiptu, pierwocin męskości w namiotach Chama." - Psalm ten przypomina ostatnią plagę opisaną w Księdze Wyjścia 11, ukazując jej znaczenie w pamięci historycznej Izraela.
Rzymian 9:17: "Mówi bowiem Pismo do faraona: «Wskrzesiłem cię właśnie po to, aby okazać na tobie moją moc i aby rozsławiano moje imię po całej ziemi»." - Paweł cytuje Księgę Wyjścia 9:16, która odnosi się do zatwardziałości serca faraona wspomnianej w Księdze Wyjścia 11:10.
Amosa 4:10: "Zesłałem na was plagi, podobnie jak na Egipt. Zabiłem ich młodzieńców mieczem, pozwoliłem im pojmać konie. Napełniłem wasze nosy smrodem waszych obozów, lecz nie zwróciliście się do mnie – wyrocznia Pana”." - Amos nawiązuje do plag egipskich, w tym do śmierci pierworodnych wspomnianej w Księdze Wyjścia 11.
FAQ:
Co Bóg ogłosił w Księdze Wyjścia 11?
Bóg zapowiedział dziesiątą plagę, która miała spaść na Egipt – śmierć pierworodnych. Nakazał Izraelitom przygotować się na wyjście z Egiptu (Wyjścia 11:4-6).
Jak Izraelici przygotowywali się do wyjścia z Egiptu?
Izraelitom nakazano prosić Egipcjan o przedmioty ze srebra i złota oraz oznaczać swoje domy krwią baranka dla ochrony (Wyjścia 11:2-3; Wyjścia 12:7).
Jak faraon zareagował na ostatnią plagę?
Faraon pogrążył się w żałobie i wielkim cierpieniu, lecz nadal zatwardzał swe serce, pomimo zniszczeń spowodowanych przez dziesiątą plagę. (Wyjścia 11:8)
Jak śmierć pierworodnych wpłynęła na Egipt?
Śmierć pierworodnych wywołała wielkie oburzenie i cierpienie w całym Egipcie, co ostatecznie skłoniło faraona do zezwolenia Izraelitom na opuszczenie kraju. (Wyjścia 11:6-7)
Co Bóg obiecał Izraelitom po wyjściu z Egiptu?
Bóg obiecał Izraelitom, że zostaną uwolnieni od niewoli i pójdą do ziemi obiecanej, miejsca obfitości i pokoju (Wyjścia 11:7; Wyjścia 12:25)