Jó, 8

1. Bildad de Suás tomou a palavra e disse:

1. Bildad ze Szuach na to tak odpowiedział:

2. Até quando dirás semelhantes coisas, e tuas palavras serão como um furacão?

2. Jak długo chcesz mówić w ten sposób? Twe słowa gwałtowne jak wicher,

3. Porventura Deus fará curvar o que é reto? E o Todo-poderoso subverterá a justiça?

3. Czyż Bóg nagina prawo, Wszechmocny zmienia sprawiedliwość?

4. Se teus filhos o ofenderam, ele os entregou às consequências de suas culpas.*

4. A jeśli synowie zgrzeszyli i oddał ich w moc ich występku?

5. Se recorreres a Deus, e implorares ao Todo-poderoso,

5. Radzę do Boga się zwrócić, o łaskę do Wszechmocnego.

6. se fores puro e reto, ele atenderá a tua oração e restaurará a morada de tua justiça.

6. Jeśliś jest czysty, niewinny, to czuwać będzie nad tobą, uczciwy twój dom odbuduje.

7. Teu começo parecerá pouca coisa diante da grandeza do que se seguirá.*

7. Skromny byłby początek, lecz koniec byłby wspaniały.

8. Interroga, pois, as gerações passadas e examina com cuidado a experiência dos antepassados.

8. Pytaj no dawnych pokoleń, zwróć uwagę na doświadczenie przodków.

9. Porque somos de ontem e nada sabemos, e nossos dias sobre a terra passam como a sombra.

9. My, wczorajsi, znamy niewiele, bo wiek nasz jak cień jest na ziemi.

10. Elas podem instruir-te, falar-te e de seu coração tirar estas palavras:

10. Lecz oni pouczą, wyjaśnią słowami, co płyną z rozsądku.

11. “Pode o papiro crescer fora do brejo ou o junco germinar sem água?

11. Czyż rośnie papirus bez błota, czy się krzewi sitowie bez wody?

12. Verde ainda, e sem ser colhido, ele seca antes de todas as ervas.

12. Jeszcze świeże, niezdatne do ścięcia, a już usycha, prędzej od trawy.

13. Assim acabam todos os que esquecem de Deus, pois a esperança do ímpio perecerá.

13. Tak z drogą niepomnych na Boga; nadzieja nieprawych zaginie,

14. A sua confiança será quebrada e a sua segurança é teia de aranha.

14. na krótko im starczy nadziei, ich ufność jak nić pajęczyny.

15. Ele se apoia sobre uma casa que não se sustenta, atém-se a uma morada que não se mantém de pé.

15. Kto się jej uchwyci, ten nie ustoi, upadnie szukając oparcia.

16. Cheio de vigor, ao sol, faz brotar seus ramos em seu jardim.

16. On wprawdzie w słońcu soczysty, pędy swe puszcza w ogrodzie,

17. Suas raízes se entrelaçam num montão de pedras e penetram entre as rochas.

17. korzenie umacnia we żwirze, pośród kamieni zakwita.

18. Mas se é arrancado de seu lugar, este o renega e diz: ‘Não te conheço!’.

18. Gdy utniesz go z jego podłoża, ono się zaprze: Ja go nie widziałem.

19. Eis onde termina seu destino, e outros germinarão do solo”.

19. Oto wesele z tej drogi. A z pyłu wyrośnie ktoś inny.

20. De fato, Deus não rejeita o homem íntegro, nem dá a mão aos malvados.*

20. Prawego Bóg nie odrzuci, złego nie wzmocni ramieniem.

21. Ele porá de novo o riso em tua boca e em teus lábios, gritos de alegria.

21. Napełni twe usta radością, a wargi okrzykiem wesela.

22. Teus inimigos serão cobertos de vergonha e a tenda dos maus desaparecerá.

22. Wrogowie zapłonią się wstydem, przepadną namioty występnych.